Sa balkon nmin…
Nakaalis na si Wendell.
Raffy: Rio, ano bang nangyayari sayo? Nasisiraan knb?
Umiiyak lang ako… maya-maya ay sinagot ko ang tanong nya.
Rio: Hindi… (ang hirap pl umarte.., mas gustong ko pang yakapin na lang sya at sabihin na please..wag mo na balikan si Coleen)
Napailing si Raffy at sk tumalikod na… sinukuan na naman nya ako… Kaibigan nga lang ang tingin nya sa akin.. dhl kc kung hindi, dapat sinabi nya… “akala ko ba tayo? Hindi nmn kmi ngkbalikan ni Coleen..ikaw na ang mahal ko…”
Napabuntunghininga ako. Malinaw na ang lahat kaibigan lng tlg ako para kay Raffy… or kapatid… tlgang mahal lang nya ako bilang kaibigan at hindi na hihigit pa doon.
Sabagay… mabuti na sigurong nangyari ito, at least hindi na sya mahihrapan na sabihin sa akin na sila na uli ni Coleen at pakakasal na sila sa lalong madaling panahon.
Lumipas ang isang linggo…
Hindi na kami uli nkpg-usap ni Raffy, hindi na sya nagpupunta sa bahay. Sya nmn laging wala sa kanila. Hindi na nya ako kinumusta… hindi na sya nag-aalala bk mphamak ako sa bago kong lovelife.. ang inaakala nya at pinalalabas kong BF ko na si Wendell.
Rio’s mother: Anak may problema kb?
Nakita ako ni mommy na nakatulala sa balkon, ng-aabang sa harap ng gate.. tinatanaw ang garden nila Raffy.
Rio: Opo mommy.
Rio’s Mom: si Raffy?
Napatingin ako sa kanya at nagtaka. Pano nya nalaman?
Rio’s Mom: Nakausap ko si Raffy. Sinabi nya na kayo na uli ni Wendell. Inihabilin ka nya sakin, bantayan daw kita. Aalis daw kc sya.
Napatanga ako sa sinabi ni mommy… aalis na si RAffy… lalayo na sya… lalayo na sila ni Coleen.
Walang sabi-sabi napaiyak ako sa harap ni mommy. Niyakap ako ni mommy. Nakatayo sya kaya nksubsob ako sa pagitan ng dibdib nya at tiyan, habang hinhagod nya ang ulo ko.
Rio: Mommy… (humagulgol) Puro na lang ba ako palpak mommy? Hindi na ba ako magiging masaya?
to be continued...