Napag-usapan nmin ni Wendell ang about sa past.
Wendell: Rio.. sorry. (nakayuko ito) Sana napatawad mo na ako. Nabalitaan ko na nagbuntis ka pala. Alam mo ba halos mamatay ako sa pag-aalala sayo. Patawad ni h indi ko man lang nagawang tawagan ka, nadala ako ng takot na harapin ang galit mo.
Aba! Himalang hindi ako nkkramdam ng sakit, siguro nptawad ko na xa. Kaya�
Rio: Wag mo na ipaalala, masyadong masakit sa akin ang nangyari kaya ibaon na lang ntn sa limot.
Wendell: Na parang walang nangyari? Meaning� we can still be friends?
Ngumiti ako� sukat ba nmn sa tanong nyang iyon, nka-isip ako ng paraan pr ma-test kung ano nga ang feelings sa akin ni Raf.
Rio: Do me a favor.
Nakatitig ako sa mata nya.. bahagya itong nagulat sa sinabi ko. Ewan kung kinabahan sya, siguro may na-sense ito sa plano ko. Nanatili syang nktingin lang sa akin, naghihintay ng sasabihin ko.
Rio: Magpanggap kn BF ko.
Sa madaling sabi napapayag ko si Wendell, siguro dahil gusto nya makabawi. Isinama ko sya kaagad sa bahay.
Pagdating nmin�
Nandoon si Raffy naghihintay.., wala na si Coleen.
Madilim ang mukha nya ng makita kami ni Wendell. Tumayo ito at sinalubong kami. Nakatingin sa pagkakahawak ni Wendell sa kamay ko.
Ni hindi nahagip ng mata ko ang suntok na dumapo sa panga ni Wendell sa sobrang bilis. Kahit si Wendell ay hindi nakakilos. Sinaklolohan ko kaagad si Wendell.
Rio: Raf no!
Tumutulo ang luha ko.., una dahil sa guilt. Bk kc isipin ni Wendell niloko ko xa, bk isipin nya dinala ko xa at pinagpanggap pr ipasuntok. Ikalawa, sa takot sa galit sa mga mata ni Raffy.
Rio: Raf.., im sorry� (natural aarte ako na kunwari kami na ulit ni wendell at kaya ako humihingi ng sorry dahil nkgawa na nmn akong mali)
Binalewala nya ako� maya-maya ay dinampot si Wendell�
Raf: Umalis ka na!
Maririin ang mga katagang iyon na sinabi Raffy, punong-puno ng galit. Hindi pa rin pl nya nkklimutan ang ginawa ni Wendell sa akin.
to be continued...