Simula noon… naging close n kmi ni Mark. Sya na unang takbuhan ko pag may problema ako. Maalaga sya at mabait… kht lagi pa rin nya akong inaasar. Lagi pa rin nyang sinasabi na sya lng daw ang nkkpgpakilig at nkkpgpangiti skn. Its true.. but do you think I’ll admit it…NO!
2nd year highschool na kmi.. nagkakaron na rin kmi ng tampuhan…
Cynthia: Kahit na iniwan na nung Mama ung kalapati sa malayong lugar nakabalik pa rin sa bahay nila… this time kinalbo na nya at din ala nya sa Baguio.
Mark: tapos?
Cynthia: After 3 days nkbalik pa rin ung kalapti nakabalik sa bahay nila kht wala na balahibo… alam mo kung pano?
Mark: Pano?
Cynthia: Naglakad!
Mark: (tawa ng tawa)
Nakita nya ako na nktingin sa kanya…. Lumapit sya sakin.
Mark: Hi baby! (baby na ang tawag nya skn kc lgi dw ako ngpp-baby.. at sk lagi nmn daw nya ako inaalagaan.)
Celine: Tse!!
Mark: Uyyyy!!! Nagseselos ang baby ko… for the first time.
Celine: (sbay talikod at lumayo)
Ganon kami magtampuhan… Ganito nya ako sinusuyo…
Nakareceive ako nang note from mark… as usual sinulat nya sa notebook ko. The letter says…
“Nagpunta ako kina Aling Marta…Nagrereklamo na nga kc lagi ko daw ninanakaw ung mga tanim nyang rose… bati na tayo… cge ka… di ka na bibigyan ni Aling Marta ng chocolates kc ikaw ang idinadahilan ko na pagbibigyan ko nang rose eh… baka magtampo un pag di mo tinanggap ang tanim nyang rose na ibinibigay ko sayo. Love, mark.”
Celine: bastos na Mark to?! Ako pa idinahilan!
Susulpot sya bigla sa likod ko… tapos iaabot sakin ung puting rose at ang chocolate na pinabibigay ni Aling Marta (kapitbahay ni Mark na paborito ako). As usual nk-suot sya ng Betty Boop na mascara… Matatawa ako tapos… bati na kmi.
All is well with us… until…
Mark: Sino ung kausap mo kanina?
Celine: Si Jenny… transferee.
Mark: Bakit umiiyak?
Celine: naninibago… sbi ko nga wag sya mag-alala dhl tutulungan ko sya pag may kailangan sya.
Mark: Ahhhhh…
Dumating si Jenny sa buhay nmn… kung fragile ako tingnan pag umiiyak… mas fragile sya… kaya naantig nya ang kalooban ni Mark.
Magaan ang loob ko okay Jenny kaya di ko painagseselosan ang closeness nila ni Mark… in fact ako pa nga nag-encourage kay Mark na kaibiganin din sya. Pero di ko inaakala…
Celine: Saan ka galing?
Mark: Kina Jenny..
Celine: ahhh…..
Di ko alam kung bakit.. pero nkramdam ako ng threat. Kuntento ako sa friendship nmn.. pero this time parang naghahanap ako ng kasiguruhan…. Na akin lang si Mark.
Pero minsan…. Nakita ko umiiyak si Jenny.. sa itsura nya alam ko mabigat ang problema nya. Andon si Mark.. karamay nya.
Magiging madamot ba ako? Nakikita ko ang sarili ko sa kanya. At si Mark din ang naging karamay ko noon.. If nkbangon ako ngayon at masaya na ko… na-overcome ko ang fears ko… pwd rin na mangyari kay Jenny yon.
To be continued……..