Part 15
Makalipas ang isang oras� tumawag ang mama ni Alex sa cel ko�. Galit na galit� minumura ako sa sobrang sama ng loob nya� ako daw ang may kasalanan. Wala akong nagawa kundi umiyak.
Kinaumagahan�. Nagtanong-tanong ako kung nasaang ospital si Alex� at kaagad akong nagpunta roon.
Di ako pumasok ng araw na iyon� patitigilin na raw ako. Gaya ng dati walang nagawa si daddy� Masakit� napakasakit� pakiramdam ko naipagdamot sa akin ng kapalaran ang kahit kaunting kaligayahan sa buhay ko.
Sa pinto ng kwarto ni Alex sa ospital� kakatok pa lang ako ng biglang bumukas ang pinto� ang mama ni Alex.
Pagkakita sa akin ay kaagad akong hinatak palayo.
Alex�s mother: Ikaw! Wag na wag ka nang lalapit sa anak ko. Puro kamalasan na lang ang ibinigay mo sa aming mag-ina! Umalis ka! Alis!
Ipinagtabuyan ako ng mama ni Alex� ni hindi ko man lang nalaman kung kumusta na xa.
Hanggang ngayon di pa rin nagbabago ang isip ni mommy na pahintuin nga ako. Di na rin ako nabibigyan ng kahit na konting pera� tutal daw ay hindi naman ako umaalis.
Si ate�. Nakita ko ang mukha ni ate� galit xa sa akin simula�t sapul.. ngayon ay para itong nagdidiwang! Lagi kasi syang bumabagsak sa school kaya masaya xa na malaman na hindi na ako makakatapos ng pag-aaral na, hindi ko na magagamit ang talino ko� at magka-level na lang kami ngayon.
Dalawang buwan ko nang hindi nakikita si Alex� ano na ang nangyari sa kanya?
Naghanap ako ng trabaho� dahil matalino at determinado natanggap akong clerk sa isang construction company. Pagka-uwi ko galing trabaho� deretso sa plaza.
Alex: Aleya!!!
Aleya: (nagulat) Alex?!
Natuwa ako at nakita ko xa� na-miss ko xa ng husto� niyakap nya ako ng napakahigpit!
Alex; I missed you Aleya�
Aleya: Ako din Alex�
Ikinuwento nya sa akin na inuwi pala xa ng mama nya sa province nila� sa Cebu, kasama si Donita. Kaya pala hindi ko xa nakikita.
Kahit nakakaramdam ako ng selos dahil si Donita ang kasama nya� pilit ko na lang sinikil yon dahil ang mahalaga maayos ang lagay ni Alex at nagkita na kmi. Natapos din ang panahon na nag-alala ako. Sumusulat pala xa sa akin kaya lang ay hindi nakakarating.
Napakasaya ko� kasi magkasama na kami ulit.
Part 16
Ang kapalaran ata kung sadyang itinakda kang maging malungkot� mananatili kang malungkot kahit na sumaya ka pasumandali ay babalik ka rin sa lungkot at pag-iisa.
Nangyari na ang pinakasukdukan sa relasyon namin ni Alex.
Nalaman ng mama nito na nagkikita kmi ulit� at ganon din si mama. Kahit wala na itong panakot sa akin na pahihintuin sa pag-aaral� idinadahilan naman nito ngayon na di ako gusto ng mama ni Alex� at di raw pwd na ganunin ako� concern ba xa o ayaw lang nya kong lumigaya?
Minsan ay nadatnan kong umiiyak si Alex sa ilalim ng yellow bells na naging saksi sa pagmamahalan naming ni Alex. Ngayon lang nangyari na si Alex naman ang umiiyak� tahimik itong lumuluha kahit di nya sabihin ay dama ko ang bigat na dinadala nya. Kahit siguro ang puno ng yellow bells ay magtataka kung bakit sa unang pagkakataon ay nakita nitong umiiyak si Alex.
Naiipit si Alex sa pagitan namin ng mama nya. Gusto nyang sumunod sa mama nya pero gusto rin nman nyang tuparin ang pangako nya sa akin.
Sinabi nito na gusto daw ng mama nya at ng mama ni donita na sila ang magkatuluyan� parang gumuho ang mundo ko sa narinig� panibagong pagsubok..
Ngunit ngayon dahil nasaksihan ko nang lumuluha si Alex� di ko na kayang tiisin pa na nahihirapan ito� panahon na siguro para kayanin kong mag-isa. Niyakap ko si Alex�. Pinakamahigpit na kaya kong ibigay� walang patid din ang luhang tumutulo sa mga mata ko. This maybe the end of it� kakayanin ko na lang� tutal parang hindi kmi para sa isa�t �isa�. At saka pareho na kaming masyadong nasasaktan.
Dahan-dahan akong bumitiw sa pagkakayakap� nakita kong nakatitig xa sa mukha ko� para bang nararamdaman nya ang gagawin ko at nahihinuha nya na marahil na ito na nga ang katapusan naming dalawa.
Nagsimula na akong lumakad palayo� nang lingunin ko xa sa huling pagkakataon, kitang-kita ko ang pag-aalala sa mukha nya. Alam kong di nya ito gusto� alam kong ayaw rin nyang ganito ang paraang gagawin ko� pero bahala na� panghahawakan ko na lang pangako nya na�.
�kht na anong mangyari kahit hindi na tayo nagkikita o nagkakausap� tayo pa rin�. Lagi mong tatandaan nakahanda akong hintayin ka� at mahal na mahal kita.. mananatili kang palagi sa puso ko.�
Parang boses un na paulit-ulit na umaalingawngaw sa pandinig ko� para bang di aalis ang tinig na yon at mananatiling magpapaalala sa isang pag-ibig na di nagtagumpay sa paghahadlang ng mga mahal namin sa buhay.
Sa kawalan ng direksyon� di ko alam na nakasakay na pala ako sa isang jeep. Bumaba na lang ako ng may bigla akong makasalubong�
Mark: Miss� okay ka lang?
Aleya; O-oo! (napatingin sa nakabangga nya)
Mark: Aleya? Anong ginagawa mo dito?
Si Mark ka-opisina ko�. Engineer xa sa pinagta-trabuhan ko.
to be contiuned....
Links to other sites on the Web
