BANYODAKİ HAVLULAR NİCİN ÇABUCAK KOKUYOR?

Banyodaki havlular, yıkanıldıktan sonra, yani vucudumuz tertemiz iken kullanılır ve sadece vucudumuza degerler. Buna ragmen birkac gun icinde bu havlular kokmaya baslarlar. Bunun sebebi, vucudumuz degil, vucudumuzdaki ölü deri hucreleridir. İstedigimiz kadar bol su ve sabunla yıkanalım, su ile birlikte kirlerin ve bakterilerin gittigini zannedelim, yine de vucudumuz üstunde ölü deri hucreleri kalır ve kurulanırken bunlar havluya gecer.

Bundan sonraki sorun havalandırmadır. Zaten havası devamlı nemli olan banyolar, küflenme icin ideal ortamlardır. Bu nedenle baynoları yıkanma sırasında degil de az sonra acıp havalandırmak gerekmektedir. Aksi halde havluya sinmis deri hucreleri suratle kokusmaya başlarlar.

Ellerimizi yıkadıgımızda sabunun gorevi, derimiz uzerindeki bakterileri gevsetmektir. Ellerimizi bir havlu ile kuruladıgımızda bu gevsemis bakteriler de havluya gecer. Dolayısıyla ellerimizi sabunla yıkadıktan sonra, kurulamadan ıslak bırakmanın temizlik bakımından pek faydası yoktur.

Daha ziyade, halka acık yerlerde ve isyerlerinde tuvaletlerde kullanılan elektrikli el kurutucuları elleri kuruturlar ama bakteriler yine deride kalırlar. Bu nedenle, temizlik acısından havlular, tabii ki temiz olmak sartıyla, sıcak hava ufleyen elektrikli kurutuculardan daha etkindirler.

Havluların diger kumaslardan farkını yaratan, suya kolayca emme ozelligini veren, kullanılan ipligin cinsi ve daha onemlisi havlu kumasının dokunuş bicimidir. Havlu kumas, kumasın iki yuzunde halka gibi kıvrılmıs iplikler bırakan, ana cozguden ayrı bir cozguyle dokunur. Havlu kumaş yapımında daha cok pamuk ipligi kullanılır ve ozel bir işlemden (apre) gecirilerek su emme gucu arttırılır.

Turkiye de havluculuk 18. yuzyıl basından itibaren Bursa da gelismistir. Bunun nedeni, Bursa da kadife dokumacılıgının , dunya capında gelismis olmasıdır. Havluculuk, kadife dokumacılıgının bir yan urunu olarak dogmustur. Havlu ismi de Hav'lı kumaş anlamında Arapca dan gelmektedir. Hav, Arapca da kadife, cuha gibi kumasların yuzeylerindeki ince tuylere verilen addır. Hav sız olarak yapılan ve peşkir de denilen keten havlular ise ayrı bir imalat konusudur.