5. Europese brilduiker
5.1 Algemeen
De brilduiker is een eend die door zijn eenvoudige kleuren (zwart-wit) meteen opvalt in een collectie. De brilduiker behoort tot de familie van de duikeenden. Ze voelen zich beter op het water als op land. Dit komt doordat hun poten tegenover andere eenden meer naar achter geplaatst zijn. Zij kunnen somt tot 8 meter diep duiken en kunnen tot 30 seconden onder water blijven. Op land waggelen zij wat vooruit. Dit is typisch voor duikeenden die zich onder water het snelst kunnen verplaatsen en dan ook grote afstanden kunnen afleggen onder water.
Het fluiten van de vleugels is een typisch kenmerk van de brilduiker als hij vliegt of als hij zijn vleugels uitslaat. Dit wordt veroorzaakt door de bijzonder smalle 5 voorste handpennen. Het zou dienen om de vogels tijdens nachtelijke trektochten bij elkaar te houden.
Brilduikers krijgen pas hun kleur tijdens het tweede jaar, dus tijdens hun tweede herfst.
Hij blijft niet het ganse jaar door op kleur. Na het broedseizoen neemt hij zijn eclipskleed aan en het mannetje lijkt dan sterk op het vrouwtje.
Niettegenstaande men spreekt van de Europese brilduiker, komt deze vogel naast Europa ook in Azi� voor.
5.2 Beschrijving
Wat naast de kleur vooral opvalt zijn de gele ogen. De engelse benaming is dan ook heel toepasselijk common goldeneye.
De europese brilduiker heeft een ovaalachtige witte vlek aan zijn snavelbasis. Zijn kop vertoont in het zonlicht een groenachtige glans.
In Amerika leeft een soortgenoot, die iets groter is. Het betreft de bucephala clangula americana.
5.3 Mutaties
Er zijn geen mutaties gekend.
Er bestaat zoals hierboven reeds aangegeven een Amerikaanse soortgenoot. Bovendien zijn er nog twee soorten die tot dezelfde familie behoren. Het betreffen de ijslandse of barrow brilduiker (Bucephala islandica), waarvan de witte vlekken aan de snavelbasis lijken op halve manen en de buffelkop (Bucephala Albeola).
5.4 Voortplanting
5.4.1 Paring
Het paringsritueel is vrij ingewikkeld. Om het te beschrijven zouden enkele bladzijden niet voldoende zijn. We zullen het dan ook kort houden en enkele daden opsommen. Beide vogels drinken om aan te geven dat ze willen paren. Het mannetje zwemt met ver uitgestrekte hals rond het vrouwtje. Geregeld werpt hij hierbij zijn kop achterover zodanig dat zijn snavel loodrecht naar boven wijst. Het wijfje zwemt naast het mannetje en gaat plat in het water liggen om hem uit te nodigen. Het mannetje slaat ook zijn kop van links naar rechts. Uiteindelijk bestijgt hij het vrouwtje.
5.4.2 Nest
Het nest wordt gemaakt in de natuur in een holle boom. In gevangenschap kiezen ze voor nestkasten op een paaltje, bereikbaar via een laddertje. De opening is best niet groter dan 9 cm. Ze zijn immers geneigd om grote openingen af te weren. In de natuur gebeurt het dat twee vrouwtjes in hetzelfde nest leggen.
5.4.3 Eieren
De brilduiker legt gewoonlijk 8 � 10 blauw groene eieren. In gevangenschap is dit soms wel iets minder.
5.4.4 Broeden
Het broeden duurt ongeveer 30 dagen.
5.4.5 Uitkomen van de jongen
De jongen zullen na ongeveer 24 � 37 uur na het uitkomen het nest verlaten. Ze laten zich uit het nest vallen en volgen vervolgens de moeder naar het water.
5.5 Ringmaat
Maat K - 10
Ze worden best geringd na ongeveer 17 dagen.