NRC Handelsblad, 29 oktober 2004                                                     

 

 

Een meisje dat haar vader uit de kroeg kan dragen

 

Sherri L. Smith: Lucy XXL. Vertaald door Kris Eikelenboom. Gottmer, 206 blz. 14+, EUR15,75.

 

 

Monique Snoeijen

 

`Ze zeggen dat je hele leven aan je voorbijflitst als je verdrinkt. Tot nu toe heb ik alleen de laatste paar weken gezien. Dat is eigenlijk niet eerlijk. Maar ik neem aan dat als je vijftien bent er nog niet veel de moeite van het herinneren waard is. Als je vijftien bent en je bent mij.' Sherri L. Smith heeft in Lucy XXL met de reusachtige, 15-jarige Lucy een triest maar sterk personage gecreëerd. Lucy komt uit Alaska en woont alleen met haar alcoholische vader in een huis dat eruit ziet als `het jongetje dat op het schoolplein is afgetuigd'. Ze ontbijt elke ochtend bij de McDonald's, gaat douchen in het badhuis omdat ze daar niet met haar ellebogen tegen de muur stoot en slaapt met de radio aan om het overgeven van haar vader niet te horen. En als ze die vader, een klein mannetje, weer eens uit de kroeg moet halen, neemt ze hem `als een ree op mijn schouders' mee naar huis. Haar toekomstbeeld: werken in de Heilbot Hut. Lucy XXL laat de alledaagse grauwheid van het arbeidersbestaan zien in een klein stadje waar iedereen iedereen kent. Een zwerfhond bezorgt Lucy kortstondig geluk, maar als hij sterft, loopt Lucy weg van huis. Ze neemt de identiteit van een volwassen vrouw aan, ze heeft er tenslotte het postuur voor, en monstert aan op een krabvissersboot. Van de ene op de andere dag is Lucy de gepeste reus veranderd in Barbara de gewaardeerde visser. Voor zolang dat goed gaat.

Smith heeft een sobere stijl met af en toe een treffende metafoor: `Net als de meeste steden in het zuidoosten van Alaska is Sitka gebouwd als een kat op de rand van de badkuip: met haar rug tegen de bergen aangedrukt, alsof ze bang is dat haar poten nat worden'. Maar soms zie je door het verhaal heen het schema dat vermoedelijk bij de schrijfster aan de muur heeft gehangen en legt ze de gevoelens van Lucy er wel erg dik bovenop. Jammer ook dat er opvallend lelijke zinnen in het boek staan die waarschijnlijk het gevolg van de vertaling zijn, bijvoorbeeld: `Elke spier in mijn lichaam doet me zo'n pijn dat hij vergeten lijkt te zijn om alleen maar te zeuren', die `hij' zal wel het lichaam zijn, maar fraai is het niet. Maar Sherri L. Smith haalt met Lucy XXL een onbekende wereld (die van de krabvisserij op Alaska) mooi dichtbij en het boek is daarmee een sympathiek debuut. Met een bijzondere rol voor een walvis.