Jeugdboeken
Lydia Rood is bekend geworden door allerlei jeugdboeken, detectives
(die ze samen met haar broer schreef) en enkele romans. Ook in haar 'gewone'
romans neemt Lydia Rood geen blad voor de mond. Haar roman Buslucht
vind ik een langgerekte erotische vertelling, waarbij de beschrijvingen
en de fantasieën van de hoofdpersoon vrij nauwkeurig worden beschreven.
Wat dat betreft is de stap naar het echte pornografische werk een kleine.
In Nederland zijn niet zoveel schrijvers die onder hun echte auteursnaam
een pornografische roman schrijven. De enige die ik zou kunnen noemen is
Heere Heeresma. In boeken als Eén robuuste buste en
Geschoren schaamte wordt veel zondigs gedaan. Maar of het echte
porno is? Daarvoor zijn die boeken teveel een parodie op het genre.
In zijn boeken staan tijdens de beschrijving van de daad, altijd wel een
of twee ironische zinnen die je uit de sfeer halen. Bovendien gebruikt
Heeresma voor de geslachtsdelen woorden als 'zijn Horowitz', zijn 'Wim
Kok' of haar 'Grewel'. Niet echt zinnenprikkelend.
Bij Lydia Rood is een lul een lul en zijn schaamlippen schaamlippen.
En het doel van het boek is duidelijk. De erotiek wordt niet gemaskeerd
achter een sluier van ironie, maar de erotiek moet de lezer in actie brengen.
Goede porno moet de lezer opwinden; de onderbuik en lager bepalen het succes
van het boek. De achterflap zegt dan ook: 'het is een doe-boek.'
Erotiek op niveau
De ondertitel van het boek luidt: 'erotische verhalen voor vrouwen'.
Nu weet ik weinig van vrouwen af, ik beschouw ze als een mysterieuze verschijningsvorm
van de menselijke soort waarnaar ik weinig nieuwsgierig ben, dus misschien
ben ik bij de beoordeling van het boek enigszins vooringenomen. Het lezen
van het boek vond ik echter erg leuk. Lydia Rood schrijft erotiek van op
niveau. Er staan verhalen in de bundel die ik minder geslaagd vind, omdat
de rol van vrouw en man daarin alleen wordt omgedraaid. De directeur is
nu een vrouw en de secretaresse een man. Weinig opzienbarend, omdat je
deze machtspelletjes uit de mannenporno al kent. Het verhaal 'Dromen is
goedkoper' waarin een vrouw een erotische droom in het echt krijgt aangeboden,
is dan veel boeiender. Uit een rij naakte mannen in een kerk mag zij een
keuze doen. Met die man mag zij doen wat ze wil. Of die twee vriendinnen
in 'Onans straf' die op mannenjacht gaan en spelen met de gevoelens van
de prooi, omdat één van de vriendinnen verzamelaarster is
van voortijdige zaadlozingen.
Rood beschrijft deze en andere voorvallen goed. Ze voldoen aan het
doel, namelijk het schrijven van porno, maar ze hebben eveneens een
meerwaarde, omdat er vaak een vreemd of onverwacht einde aan de verhalen
zit.
Het aardige van de hoofdpersonen is dat ze de hunkering van mannen
naar de vrouwenschede steeds vergroten. Zij bepalen wat een man mag en
tot hoever die kan gaan. Zij houden de touwtjes in handen. De mannen
moeten erg hun best doen om de vrouwen te kunnen behagen. Die strijd
van de mannen, dat spel met de mannen wordt uitvoerig beschreven. Het uitstel
tot het neuken is dan ook altijd het spannendste gedeelte in de verhalen.
De macht zit dan niet in de functie die de vrouw bekleed, zoals in het
directeur-verhaal, maar gewoon in het vraag-en-aanbod-spel dat seks is.
De vrouwen zijn zich dan ook bewust van die vraag: dat is hun werkelijke
macht.
Pakken
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Lydia Rood bij het schrijven
van sommige verhalen intens plezier gehad moet hebben. Misschien zelfs
met het idee: effe lekker terugpakken. Tegen de vulgaire mannenpomo zijn
deze verhalen dan ook een uitstekend wapen. Voor macho's is het boek absoluut
niet bedoeld. In het laatste verhaal 'Doen alsof’ wordt de macho, die allerlei
seksistische opmerkingen plaatst, door twee vriendinnen 'gepakt'.
Zij geven hem op een zomerse dag op de hei eerst zijn zin, maar zeggen
na elke keer dat zij onmerkbaar klaar zijn gekomen: "Ooo wat een teleurstelling".
Nadat ze beiden enkele malen zijn klaargekomen, verlaten ze de jongeman
die met zijn forse jongeheer alleen op de heide achterblijft, beroofd van
zijn eigenwaarde.
Louter lust is dus porno voor dames. Maar ook heren die niet
al teveel op hun pik getrapt zijn, wanneer vrouwen de beslissingen in het
liefdesspel nemen, komen aan hun trekken. Over de vraag of porno nu tot
de literatuur behoort of niet durf ik niets te zeggen. Dit boek is het
in ieder geval waard om gelezen te worden. Meiden zet het op je Sinterklaaslijstje.
Jongens, doe je vriendin eens een plezier!
Coen Peppelenbos