Trouw, 10 september 2005

Toon is acteur en o ja: hij is ook nog vader

Bas Maliepaard

Een geweldig initiatief, die Kidsbibliotheek van uitgeverij Lemniscaat. Vier keer per jaar verschijnt er in die reeks een nieuw, origineel kwaliteitsboek, geschreven door een bekende auteur. Prijs per boek? Maar 3,95! De serie is dan ook bedoeld om zoveel mogelijk kinderen kennis te laten maken met de beste Nederlandse jeugdboekenauteurs.

Geen loze belofte, want tot nu toe werken schrijvers als Paul Biegel, Edward van de Vendel, Harm de Jonge, Simone van der Vlugt en Lieneke Dijkzeul al mee. Nu ligt het tweede deel van de Kidsbibliotheek in de boekhandel. Kus van Lydia Rood, een klein meesterwerk.

Toon Mandersloot is in de eerste plaats een groot acteur en ergens op plaats honderd ook nog vader van een dochter. Marjon heet ze, en ze piekert veel over haar vader. Waarom is hij er nooit? Waarom vindt hij volle zalen en een daverend applaus belangrijker dan zijn kind? Moet zij soms zo hard klappen als hij haar een verhaaltje voorleest?

Pas als Marjon Toon op weg naar dansles bij het bos tegenkomt, krijgt ze de kans hem haar vragen voor te leggen. Of beter: ze naar zijn hoofd te slingeren.

Toon neemt zijn dochter mee naar een vervallen openluchttheater. Daar praten ze over vroeger, en als het te pijnlijk wordt, spelen ze: Roodkapje, Medea, Hans en Grietje, Odysseus. Door de toneeldialogen heen fluistert het echte gesprek. Het gesprek van een dochter die haar vader stamelend en schreeuwend smeekt, ontroert, uitscheldt, troost en bijna vergeeft.

Toch spreken Marjon en Toon zich niet helemaal uit: alsof de mist in het bos hun diepste gevoelens aan het oog onttrekt. Langzamerhand zijn er meer contouren te onderscheiden, ten slotte een scherp silhouet. Maar pas op de laatste bladzijde wordt alles helder. Een verrassende ontknoping die de lezer kippenvel bezorgt. Met Kus bewijst Lydia Rood eens te meer bewijst tot de top van Nederlandse jeugdauteurs te behoren.