literatuur

literatuur Winnaar Libris Literatuur Prijs 1999

Harrie Mulisch - De procedure

Victor Werker doet onderzoek naar het moment waarop dode materie overgaat naar leven. 'Tussenstadia, ontstaan, vergaan, schemeringen, gedaanteverwisselingen zijn altijd belangwekkender dat wat er al is, nog niet is of niet meer,' zegt de verteller, en hij lokt de lezer met de belofte dat hij in de geheimen van dit moment zal worden ingewijd. Om deze belofte gestand te kunnen doen is een duivels spel met het goddelijke vereist, dat Viktor Werker noodlottig zal worden.

Pauline Slot - Zuiderkruis

Emma Schager heeft haar vriendin Floor Ponsioen in het buitenland maar ��n keer uit haar eigen schaduw zien treden. Emma trekt zelfs bij haar in , na de breuk met haar vriend Paul, wanneer Floor aan haar - naar wat later blijkt - allerlaatste reis begint. In de maanden na het schokkende bericht van Floors dood begint Emma te beseffen dat zij in alle opzichten Floors plaats heeft ingenomen. Was dat ook Floors bedoeling? Wilde zij zo, bijna ongemerkt, wegglippen uit haar eigen leven? Of was haar dood toch een ongeluk? Om een antwoord op die vragen te krijgen gaat Emma zelf op reis en volgt, aan de hand van Floors reisnotities en brieven, nauwgezet haar spoor door Australi�, Nieuw-Zeeland en Fiji.

Elle Eggels - Het huis van de zeven zusters

Het huis van de zeven zusters is een opmerkelijk debuut; op meeslepende wijze schrijft Elle Eggels vanuit het perspectief van Martha's dochter- het jonge meisje Emma- over zeven exotische, mysterieuze en tegelijkertijd sterke en kwestbare vrouwen. Maar net zo overtuigend verhaalt Eggels op magische wijze van alomaanwezige oma's, overledenen die als geesten terugkeren, raadselachtige verwijzingen, en bruiden in bloedrode jurken....

Conny Palmen - I.M.

I.M. bestaat uit de delen 'In margine' en 'In memoriam' en is een roman over de liefde en de dood.
'Ik kom pas weer tot rust als ik bij hem ben. Soms krijg ik al in de deuropening van de Reestraat een huilbui van opluchting en ontroering, omdat hij me daar in zijn boxershort staat op te wachten in een huis waar het altijd warm is, waar de muziek van Adamo klinkt en waar het geurt naar soep. "Ik heb al veel teweeggebracht met mijn soep," zegt hij, "maar ik heb er nog nooit een vrouw mee aan het huilen gekregen."'
Uit:'In margine'
'Het woord dood dreunt door mijn hoofd, verbonden met zijn naam, als een onscheidbaar koppel. Zo nu en dan probeer ik mijzelf ertussen te dringen, maar dat lukt niet, ik leef te erg. Ik voel me uitgestoten, ik mag er niet bij. Zijn prachtige naam en dat woord duwen samen alles opzij. Zodra ik aan iets anders probeer te denken dan aan dit koppel van woorden, snijden ze de gedachte de pas af. Ze laten hoogstens wat woorden voorbijglippen, die er horen. Nooit. Altijd. Voor altijd nooit meer.'

Rascha Peper - Een Spaans hondje

Het enige bouwwerk dat ooit onder architectuur van Victor Clarijs tot stand is gekomen, is een schijnru�ne in een niet-opengesteld bos. Het is dus maar goed dat hij in het succesvolle zandkastelenbedrijf van zijn broer is gaan werken. Op zekere dag is Victor echter zonder taal of teken verdwenen. En hoewel hij zich soms wat zonderling gedroeg, komt zijn verdwijning voor iedereen volkomen onverwacht. Deze schept een raadsel waarop de achterblijvers ieder op hun eigen manier reageren.
Een Spaans hondje vertelt een onalledaags, maar meeslepend en ontroerend verhaal.Het is een roman over bouwers, over tijdelijkheid en het verlangen naar eeuwigheid, over liefde en dood, maar het is ook een familiegeschiedenis over drie broers, die volstrekt verschillend zijn en toch op een een bijzondere manier met elkaar verbonden.

Renate Dorrestein - Een hart van steen

De twaalfjarige Ellen is de enige van de vier kinderen uit het saamhorige gezin Van Bemmel die de gezinsuitbreiding met grote ongerustheid tegemoet ziet. Want stel dat de banvloek die zij over haar nieuwe zusje heeft uitgesproken werkelijkheid wordt. Vijfentwintig jaar later keert Ellen, als enige nog levende Van Bemmel, terug naar haar ouderlijk huis. Zij is zwanger, ongepland maar niet geheel toevallig. Vol angst bivakkeert ze in de lege, kale kamers, die bevolkt worden door schimmen. Ze is aan bed gekluisterd omdat een miskraam dreigt en ze wordt achtervolgd door haar steeds veeleisender overleden familieleden. Bladerend in het oude fotoalbum probeert ze antwoord te vinden op de vragen die haar eigen kind haar later zal stellen:'Heb ik dan geen oma, mama? Geen opa? Heb ik geen familie? Hoe komt dat?'

Miriam Boelsums - Slangen aaien

Schuld of toeval? De zeventienjarige Mariecke is betrokken bij de dood van een leraar en verblijft in een jeugdinrichting.'Waarom is het gebeurd?' wil de vrouw van de reclassering weten. Maar voor Mariecke is er geen waarom, alleen het toeval bestaat. Als ze terugredeneert komt ze uit bij de oerknal, of tenminste bij vroeger- bij haar vader de specialist, die alleen uit lijkt op roem, bij de bizarre dood van een vriendinnetje. En bij Dani�lle, die leeft aan de rand van de samenleving, lak heeft aan volwassenen en slangen aait. Van haar leert Mariecke; je bent dader of slachtoffer, een tussenweg is er niet. Gaandeweg leiden de verhaallijnen naar een slot waarin alles in elkaar grijpt en schuld en onschuld er niet meer toe doen. De onwrikbare zekerheden in de denkwereld van de volwassenen gaan onderuit.
Slangen aaien is een wrange, scherpe roman, met een stuwende onverbiddelijke beat. Nu eens genadeloos geestig over praalzieke volwassenen, dan weer onzeker en tastend, als een puber die overgelaten aan haar lot het zelf wel zal uitzoeken: een debuut dat indruk maakt.

Hugo Claus - Onvoltooid verleden

Het boek onvoltooid verleden is de beklemmende bekentenis van No�l aan commissaris Blaute. No�l, de wijze onnozelaar uit De geruchten, het kerstkind dat de zonden van zijn broer Ren� op zich wilde nemen, ontpopt zich als een schuldenaar. Stukje bij beetje worden zijn gruwelijke daden onthuld en dwingt Claus de lezer zijn sympathie voor No�l te verenigen met het groeiende besef van wat hij op zijn geweten heeft. In een prachtige stijl en met een grote trefzekerheid schetst Claus een portret van een slachtoffer en een dader en ontregelt hij ieder inzicht in het onderscheid tussen schuld en onschuld, recht en onrecht.
Het zinderende vervolg op De geruchten, het met de Libris Literatuurprijs 1997 bekroonde meesterwerk van Hugo Claus.

Herman Brusselmans - Bloemen op mijn graf

'Zoals men weet zit ik onder meer de laatste vijf jaar niet stil. Houdt u het er gerust op dat ik mij te pletter schrijf. Om de zes � acht maanden moet ik aldus het klavier van mijn computer vervangen, occasioneel omdat ik het uit woede door het raam keil, doch meestal vanwege sleet.
Hoe het ook zij, altijd maar dat schrijven resulteert weleens in iets, niet slechts in mijn talloze beroemde romans, maar net zo goed in gedichten, toneelstukken, verhalen, far�en, columns, essays, studies, letterkundige pareltjes en dergelijke meer. Uit al deze categorie�n heb ik voor Bloemen op mijn graf een zeer strenge selectie gemaakt.'

Lisette Lewin - Herfstreis naar Dantzig

In oktober 1991 reist Lisette Lewin per spoor naar het Poolse Gdansk, waar ze haar vader zal ontmoeten.
Van 1918 tot 1924 woonde Kurt Lewin daar, in 'de parel aan de Oostzee', toen nog Dantzig geheten. Samen zoeken ze het woonhuis op van Kurts vader, de warenhuisdirecteur. Het dramatisch overlijden van deze intrigerende Lebemann maakte een abrupt einde aan een beschermde jeugd.
Gebruikmakend van haar vaders geschreven herinneringen aan zijn kindertijd, verteld Lisette Lewin van hun reis naar het verleden en over eerdere reizen naar Berlijn en New York.
Liefdevol, soms humoristisch, portrettert ze haar niet weg te cijferen vader, zijn opmerkelijke Werdegang, en hun omgang met elkaar. Zo werd dit boek een hommage, maar geen heiligverklaring.

Jan Siebelink - Daar gaat de zon nooit onder

Jan Siebelink heeft in zijn verhalen en romans een zeer persoonlijke verbeeldingswereld geschapen, waarin bepaalde plaatsen een belangrijke rol spelen. Vele daarvan zijn in werkelijkheid gesloopt of verwoest, maar door Siebelinks pen hebben ze een blijvende zeggingskracht verworven. Locaties als de Gelderse IJssel, het oude veerhuis bij Lathum en de Velpse bloemkwekerij van zijn vader figureerden, veelal onder andere namen en in dramatische verschijningsvormen, in romans als De herfst zal schitterend zijn, Met afgewend hoofd en De overkant van de rivier. Schrijfster Johanna Speltie heeft vierentwintig plaatsen opgespoord en gefotografeerd. Jan Siebelink schreef het echt gebeurde relaas bij de foto's, Rein Bloem arrangeerde ze en werkte de teksten om tot prozagedichten. Het boek wordt afgesloten met de persoonlijke noten van Jan Siebelink. In Daar gaat de zon nooit onder wordt de werkelijkheid betrapt door de verbeelding, en de verbeelding door de werkelijkheid. De foto's en prozagedichten vormen een bijzondere lofzang op het Gelderse landschap.

Ronald Giphart - Phileine zegt sorry

Twaalf jaar na de echtscheiding van haar ouders, besluit de achttienjarige Jo haar moeder In een waanzinnig contemplatief moment zet Phileine ('brains, beauty, beast, best') haar leven op een rij. Haar vriendinnen zijn haar vriendinnen niet meer, ze werkt heel hard terwijl ze gewoonlijk liever lui is, oprechte levensvreugd kan ze al maanden niet meer opbrengen en haar acterende vriend Max, het enige vrolijke toontje van haar levensorgeltje, geeft zich in New York over aan feesten, drinken en het bevredigen van vrouwen. Ze besluit haar vriend onverwachts in Manhattan op te zoeken en wordt daar meegezogen in de wereld van een groep jonge toneelspelers die met een provocerende uitvoering van rOmEO-jULieT de westerse seksuele moraal aan de kaak probeert te stellen.
Cynisch, zwartgallig, opmerkelijk levenswijs en met bijtende humor, vertelt Phileine over de verwikkelingen die haar uiteindelijk dwingen tot een verbijsterende daad.

Eva de Jong - Tijdjager

Het kamermeisje voor een ��n dag uit het titelverhaal Tijdjager heeft ��n ding gemeen met alle andere vrouwen in het bijzondere debuut: een gedrevenheid in het achtervolgen van haar lot, een stuwende woede die zich even sterk naar binnen als naar buiten richt en een uitweg zoekt in verzet, even ongerijmd als onontkoombaar.
Zo benadert Eva de Jong ook het schrijven zelf. Haar beelden jagen elkaar achterna op weg naar een ontlading, de ontknoping. Indringend, beklemmend, maar ook ontroerend zijn haar verhalen over de vrouw van de kaasboer, de stille baadsters, de verdronken moeder en de slechtziende kloosterlinge...

Hosted by www.Geocities.ws