Die verwachting komt niet uit in de verhalenbundel Ik droom dus. Ik vermoed dat dit door de onsamenhangende opbouw komt. Mooie verhalen die naar meer smaken, worden afgewisseld door verhalen die het niet verdienden om opgenomen te worden. Om met de laatste categorie te beginnen. In een nawoord schrijft De Moor bij elk verhaal de ontstaansgeschiedenis. Zo schreef ze om 'even vrij te nemen' van haar romanwerk, het verhaal 'Een buitenkansje'. In dat verhaal legt een jongen uit een lagere sociale klasse het aan met de eigenaresse van een antiekzaak. Behalve aan het lichaam van de vrouw zit hij ook aan haar geld. Tot zij haar geld mist, de politie inschakelt en haar minnaar laat arresteren. Einde verhaal. Een leuk opzetje voor een beroerde aflevering van Derrick, maar meer ook niet. Het verhaal 'Voor het geluk geboren' beschrijft in een aantal bladzijden het trieste levensverhaal van een vrouw. Het is geen pastiche op een Bouquetverhaal, zoals de titel doet vermoeden; het is te oppervlakkig om je te identificeren met het lot van deze vrouw; het is nog niets.
Maar de bundel bevat ook enkele prachtige verhalen. Daarin staat het contact met anderen centraal. Dat contact is altijd mysterieus en enigszins onheilspellend. In het titelverhaal 'Ik droom dus' gaat een vrouw, Eva, op bezoek bij haar oude overbuurman. Vanuit zijn huis kijken zij naar haar oude huis, waar ze sinds haar scheiding niet meer woont. Eva was tot de dood van de vrouw van de buurman het gespreksonderwerp van het stel. Met de komst van Eva naar zijn huis beleven beiden weer een verschillend verleden. Alhoewel De Moor veel ongezegd laat, is dit verhaal erg schrijnend. En zo zijn er gelukkig meer van dit soort verhalen te vinden in de bundel.
Tot een aparte categorie behoren de 'zusjesverhalen', waarin zowel jonge als bejaarde zussen voorkomen. De band die daarin bestaat tussen de hoofdpersonen zorgt voor een frisse kijk op de wereld en een lust om dingen te ondernemen. Zij lijken door de macht van het getal meer te durven dan de hoofdpersonen die in hun eentje de wereld tegemoet treden. De Moor moet deze verhalen met, plezier geschreven hebben, want de vitaliteit springt ervan af. Over die zusjes zou ik wel een hele roman willen lezen.
Coen Peppelenbos