De mooiste uitdrukking om mee te zeggen dat iemand gek geworden is, komt uit het Engels: 'He has left Hotel Reality'. De Nederlandse literatuur kent fraaie voorbeelden van personages die vanaf het bordes van dit hotel de wereld tegemoet zien, om vervolgens met onbekende bestemming te vertrekken. Hermans' 'Paranoia' moet als eerste worden genoemd, en vervolgens 'Keefman' van Jan Arends of 'Hersenschimmen' van J. Bernlef. Is 'Meestal vergaat de wereld om 9.00 uur' van Christie Hofmeester nu in één adem te noemen met deze groten, of juist niet? De 'autobiografische roman' vertelt het verhaal van de obsessieve liefde van Chris voor de jongen Seim. Ondanks een duidelijke zielsverwantschap tussen hun tweeën, beantwoordt Seims Chris' liefde niet en dat leidt tot de situatie waarin "ik jou blijkbaar het meest mis als je bij me bent". Op cynisch klinische toon bespreekt Chris haar gekte. Aanvankelijk staat zij uren in de koude nacht onder Seims raam. Tientallen keren per dag belt ze hem op. Ze begint zichzelf lelijk te vinden. Vraatzucht maakt haar steeds dikker. Dan beginnen de dwangneuroses: zij mag van zichzelf alleen nog maar zwart voedsel eten (drop), zij moet haar schaamhaar uit haar lijf trekken. Chris wordt vaste klant bij het Riagg, voor pillen en gesprekken. De dood begint een tweede obsessie te worden. Een zelfmoordpoging kan niet uitblijven. Dan laat zij zich vrijwillig opnemen in een psychiatrisch ziekenhuis. Deze opname neemt een onevenredig groot deel van het verhaal in beslag. Niet omdat de paar weken die het duurt voordat Chris er wegloopt in geen verhouding zouden staan tot de gehele vertelde tijd (van de tweede klas middelbare school tot ergens in de studietijd); maar omdat het simpelweg niet zo interessant is. De beschrijvingen van haar medepatiënten zijn precies zoals je zou verwachten: de een schreeuwt en krijst, de ander zit stil in een hoekje en de medische staf weet raad met geen van beiden. Hofmeester is alleen sterk als ze over zichzelf vertelt, en dat is knap, want de meeste jonge schrijvers worden dan juist vervelend. Dat er in de flaptekst niet van een debuut gesproken wordt, duidt er misschien op dat Hofmeester geen zin heeft om meer boeken te schrijven. Dat ze de portier van Hotel Reality heeft laten weten dat zij vanavond niet meer uit zal gaan.