Harry Potter: is zeven
een geluksgetal?
Maandag 19 november 2007 - Tien jaar en zeven
delen verder is het over en uit met Harry Potter.
Onder de titel Harry Potter en de Relieken van de
Dood is nu ook het laatste deel uit de Harry Potter-
serie in het Nederlands verschenen.
In de altijd sublieme vertaling van
Wiebe Buddingh’ en de
minstens zo uitstekende visuele verbeelding van de ontwerpsters Ien van Laanen en Anne Lammers, heeft de kleine uitgeverij De Harmonie opnieuw een
in alle opzichten voorbeeldig eindproduct afgeleverd, inclusief een prachtige
holografische boekenlegger. Harry Potter en de
Relieken van de Dood is het slot van de reeks Potter- boeken. En wat voor slot!
Harry en zijn beste vrienden Ron
en Hermelien moeten de ultieme strijd aangaan met
Heer Voldemort, de kwade genius in de vorige zes
delen en dus ook in deel zeven. Alles wat voorheen nog als een gordiaanse knoop
onontwarbaar leek, wordt door schrijfster J. K.
Rowling in dit zevende deel - zonder een steek te
laten vallen- aan elkaar gebreid. En daar moeten nogal wat mensen aan ten onder
gaan. Want, zoals in het echte leven, ligt de dood nooit ver om de hoek. Op internet zijn er plechtige tellingen van het aantal doden in
de Potter-serie gepubliceerd. Ze zitten er met hun 63
ruim vijftig stuks naast. Dat heet een kinderboek te zijn, maar in de sprookjes
van de Gebroeders Grimm gebeurde feitelijk niets
anders. Ook daarin werd er met gemak gestorven.
Harry Potter moet in De Relieken ontrafelen wat hem
in werkelijkheid is overkomen sinds hij als baby zijn ouders verloor. De
avonturen die hij samen met Ron en Hermelien doormaakt - waaronder inbraken in het Ministerie
van Toverkunst en het bankgebouw van Goudgrijp - leiden hen tot een niet
bepaald vrolijk nomadisch bestaan op het Britse platteland. Ze zijn voortdurend
op de vlucht.
Het Kwaad zit niet stil en hun eigenste held Perkamentus
- het inmiddels ooverleden hoofd van de toveracademie Zweinstein - blijkt in zijn jeugd ook niet loepzuiver te
zijn geweest. J.K. Rowling
haalt alles uit de kast. Van Nazi’s en extreemrechtse
Vlamingen - ‘ Tovenaars eerst’ - tot en met iedereen die ze probeerden te
vervolgen de ‘ Modderbloedjes’, ‘ Bloedverraders’ en ‘Dreuzeltelgen’.
Waar vertaler van het eerste uur Wiebe Buddingh’ nog iets heel origineels aan heeft weten toe te
voegen: het ‘Koetervlaams',
alsof hij het heeft over de huidige Belgische regeringscrisis.
Hoe dan ook heeft Rowling de hele cirkel rond
gekregen in Harry Potter en de Relieken van de Dood.
Twee maanden na publicatie van de Britse uitgave vertelde ze een kinderpubliek
in Carnegie Hall in New York,
op de vraag of Perkamentus ooit echte liefde had
gekend, dat het Zweinstein-hoofd eigenlijk
homoseksueel was geweest. Hij was daarmee eindelijk uit de kast gekomen. In een
van de eerste hoofdstukken van het eerste Harry Potter-boek - Harry Potter en de
Steen derWijzen - komt Harry
zelf letterlijk uit de bezemkast onder de trap van de Duffelingen.
\Er blijft maar één vraag, ook al is de Engelse versie al half juli verschenen:
is zeven een geluksgetal voor Harry Potter?
HARRY POTTER
J.K. Rowling - Harry Potter en de Relieken van de Dood - Vertaling Wiebe Buddingh'. Uitgeverij De
Harmonie. 541 pag. 19,90 euro door Aly Knol