|
Wie kent het
verhaal van koning Arthur niet? Over de jongen die in een eenvoudig gezin
opgroeit en dan door het zwaard Excalibur uit de rots te trekken koning van
Engeland wordt, onder het waakzame oog van Merlijn. Arthur heeft heel nobele
doelen als koning, maar jaloezie en naijver bij enkele van zijn ridders
drijven hem en zijn mooie vrouw Guinevere uit elkaar en uiteindelijk vervalt
zijn rijk terug in de duisternis van oorlog, plundering en geweld.
De auteur heeft op zijn manier een invalshoek gevonden om het verhaal van
koning Arthur te vertellen. Hij bekijkt de hele geschiedenis vanuit de ogen
van de wijze Merlijn, die in zijn geschriften de handelingen van Arthur
opschrijft.
Hoewel Merlijn in het begin aan koning Uther belooft dat hij begaan is met de
toekomst van het volk en zodoende Arthur koning zal laten worden, lijkt het
op het einde wel dat Merlijn gefaald heeft, want het land vervalt na Arthurs
dood terug in de angstwekkende duisternis van rivaliteit, oorlog en geweld.
De figuur van Arthur zelf is nogal aan de zwakke kant; hij durft niet kordaat
optreden, twijfelt dikwijls, draagt zijn koningschap als een last die steeds
zwaarder wordt. Een aantal van zijn ridders zijn doortrapt en ‘gaan over
lijken’ om hun doel te bereiken. De nobele Lancelot lijkt eerder wat naïef,
doet aan zelfbeschuldiging en gaat op de vlucht in plaats van zijn onschuld
te bewijzen.
Daarnaast komt er regelmatig een verwijzing naar het geloof naar voren, soms
zelfs heel duidelijk en in een heldenverhaal als dit komt dat toch wel wat
vreemd over.
In deze versie van het Arthurverhaal gaat het vooral om de mens Arthur, die
in alles en iedereen tracht het goede te ontdekken, zijn worsteling met het
leiderschap over een volk en zijn ‘onmacht’ uiteindelijk om zijn rivalen het
hoofd te bieden.
Er blijft niet veel over van de legendarische koning en zijn trouwe
Ronde-tafel-ridders.
Pol
Van Damme
|