Lachwekkend

Ook voor de jeugdroman 'Nachtogen' van Peter van Gestel staat een modern gezin model. Vader druk, druk, druk, moeder druk, druk, druk. Het is bijna lachwekkend, zo weinig tijd als ze hebben voor Laura (13), hun enig kind. Moeder: ``Om half zes kook ik snel een hapje voor jullie. Daarna ga ik naar een vriendin die het moeilijk heeft.''

Geen wonder dat Laura zich terugtrekt op haar kamer. Als haar ouders zich niet met haar willen bemoeien, praat ze wel met een opgezette uil op haar kast. Net als hij heeft Laura nachtogen. Overdag moet ze een bril dragen die haar danig onzeker maakt.

De dag voor haar veertiende verjaardag heeft ze een schokkende ervaring: op het kantoor van haar vader betrapt ze hem in een omarming met een zekere mevrouw X van de plaatselijke parfumerie. Ze hoort dat ze samen op wintersport gaan. Haar moeder weet van niets.

Onder het motto 'Ik vind dat alle wijven in een parfumerie alle papaatjes met rust moeten laten', verandert de trage trien in een rebelse meid. Ze besluit een middag, een avond en een nacht niet meer thuis te komen. In plaats daarvan jaagt ze de mevrouw van de parfumerie de stuipen op het lijf. Alleen die scène is al een verfilming waard.

Verder dwaalt ze met haar oudere nichtje Liesbeth door de stad. Ze bezoekt een vaag feestje, zit doodgemoedereerd op de achterbank van een gestolen auto, pikt een jonge lifter op en belandt bijna in de sloot als de 17-jarige chauffeur de macht over het stuur verliest.

Door al die avonturen leert ze voor zichzelf opkomen en van zich afbijten. Dat laatste wordt wat vermoeiend, als ze op alles een flitsend antwoord heeft. De paginalange gesprekken tussen haar en andere jongeren lijken heel spits en gevat, maar eigenlijk zit er ook veel slap geouwehoer tussen. Peter van Gestel, altijd zeer geprezen om de ad remme dialogen in zijn vorige jeugdboeken, schiet daar dit keer iets te ver in door.