Schrijver Dros, Imme
Titel Trimbaan, De
Jaar van uitgave 1987
Bron De Volkskrant
Publicatiedatum 02-06-1987
Recensent Rindert Kromhout
Recensietitel
Innne Dros schreef De trimbaan, een liefdesverhaal. Het gaat over Flip, die ontdekt dat hij van
jongens houdt. Of liever gezegd: hij houdt van één jongen.
Door zijn vriendschap met Rogier leert Filip zijn eigen seksuele voorkeuren kennen en
accepteren.
De manier waarop Imme Dros dat proces van bewustwording heeft beschreven, is heel terughoudend en mooi en zonder haast, zodat de lezer het als het ware samen met Filip kan beleven, hoewel de kenner al na één bladzijde doorheeft dat hij homoseksueel is.
Het boek is niet slecht opgebouwd, maar wel een beetje saai. Het begint met een aantal gebeurtenissen uit Filips vroege jeugd. Verhaaltechnisch zou het interessanter zijn geweest als die scènes verderop in het verhaal als flashbacks zouden zijn neergezet. Dat zou de vaart en de kracht van de eerste hoofdstukken geen kwaad hebben gedaan.
Sterk zijn de dialogen, vooral die waarin alledaagse zaken worden besproken, of zeg maar: op de
hak genomen. "Nog koffie, ma?" "Een halije, maar niet zo sterk als de vorige."
Wat opvalt in jeugdboeken over de jongensliefde is dat sex-scenes altijd op een merkwaardig ontwijkende manier zijn neergeschreven. Om een voorbeeld te geven: "(... ) de huid van Rogier had geen grenzen en hij had dors@ een gevoel van dorst tot hij samen met Rogier vloeibaar werd en het tegengestelde van dorst."
Waarom staat er niet gewoon: "Ze kwamen klaar en likten het smakelijke sperma van elkaars
buik"? Is dat te schokkend voorjonge lezers?
Het slot is krachtig. Filip vertelt zijn ouders dat hij homoseksueel is. Even later gaat hij met bange voorgevoelens naar de trimbaan bij zijn huis in de buurt, waar zijn vader staat te praten met minnaar Rogier. Pas als hij dichtbij is, hoort hij waar het gesprek over gaat: over Real Madrid.
Verfrissend is dat de oma van de hoofdpersoon een conservatief en onaangenaam schepsel is. En dat is prettig in een j eugdlitelatuur waarin het wemelt van de toffe, anarchistische punkgrootmoeders.