NRC Handelsblad, 1
oktober 2004
Lieneke Dijkzeul vertelt over een voetbaldroom
Lieneke Dijkzeul: Aan de bal,
11+, Lemniscaat, EUR15,95
Monique Snoeijen
Wie een kinder- of jeugdboek vooral waardeert als het `vernieuwend'
of `origineel' is, laat Aan de bal van Lieneke Dijkzeul ongelezen. De psychologische diepgang van de
hoofdpersonen is gering, het verhaal heeft geen verrassende plotwending en Dijkzeuls taalgebruik is niet poëtisch, soms zelfs
clichématig. En toch - toch boeit Aan de bal een heel boek lang. Omdat Dijkzeul erin geslaagd is voor ons de wereld te ontvouwen
van een arme Afrikaanse jongen voor wie een carrière als profvoetballer dé
manier is om zichzelf en zijn familie een betere toekomst te geven.
Dijkzeul is een beeldend vertelster. Het
is de lezer meteen duidelijk dat er iets op handen is in het dorp als meneer Baouri, de man die de
jongens in het dorp voetbaltraining geeft, op een dag verschijnt in een
overhemd en een groen/geel gestreepte das `die hij tussen de elastieken
tailleband van zijn donkerblauwe trainingsbroek had gestopt' en hij met witte
verf lijnen op het veld trekt. Een paar dagen later zal een talentscout het
dorp aan doen en begint de voetbalcarrière van Rahmane.
Het
is een nagenoeg rimpelloze carrière. Rahmane heeft af
en toe wel een loyaliteitsconflict met een vriend of komt ongewild in een
vechtpartij terecht, maar hij is geen slachtoffer van een mensenhandelaar die
voor een appel en een ei voetballertjes naar hier haalt om ze zonder scrupules weer op het vliegtuig te zetten als ze hun enkel
breken (toch geen onrealistisch scenario). Rahmanes
wereld is hard maar fair en Rahmane zelf is een sympathieke,
stabiele jongen die in tegenstelling tot sommige van zijn vrienden niet
bezwijkt voor de verlokkingen van de stad of de westerse wereld. Dat mag toch
ook wel eens?
Bovendien
weet Rahmane de lezer wel te verwonderen. Hoe is het
om je geboortedatum te moeten schatten bij het aanvragen van een paspoort? En
hoe voelt het om geen controle over de bal te hebben omdat je voor het eerst
met schoenen aan voetbalt? Daarmee is Aan de bal nog onthullend genoeg voor
elfjarige jongens die het hun moeder kwalijk nemen dat de natte handdoek van de
vorige training nog in hun sporttas zit.