De vijftienjarige Touria voelt zich gekneld tussen de traditionele waarden en verwachtingen van haar Marokkaanse familie en de dingen waar zij net als de meisjes uit haar klas naar verlangt. Ze draagt eerst stiekem Westerse kledij maar laat na verloop van tijd zelfs haar hoofddoek achterwege. Ze gaat mee met haar vriendinnen op café na schooltijd en begint ook te roken. Ze wordt verliefd op Jelle maar wanneer hij meer wil, geraakt het uit tussen de twee. Touria wil haar maagdelijkheid behouden tot het huwelijk. Thuis krijgt ze niet alleen van haar vader op haar kop. Ook haar broer Habib durft rake klappen uitdelen. Waarom haar oudste broer Karim het niet voor haar durft opnemen wordt pas later in het verhaal duidelijk: hij is homo en riskeert de woede van een hele gemeenschap die zich afzet tegen homoseksualiteit. Touria wordt af en toe meegevraagd door Ilyas om hem in de auto naar Rijsel te vergezellen. Ze krijgt er geld voor waarmee ze hippe rokjes en topjes kan kopen. Touria wordt verliefd op Ilyas en hij lokt haar met valse beloften tussen de lakens. Wanneer blijkt dat hij haar heeft voorgelogen stort haar wereld in. Karim, die in het begin van het verhaal in elkaar geslagen werd door Ilyas, wil wel wraak nemen. Hij knoeit met de remmen van Ilyas’ BMW…

Touria is een opgroeiende tiener die net als haar leeftijdsgenoten op verschillende vlakken experimenteert (roken, drinken, seks). Bovendien voert zij een innerlijke strijd tussen wie zij wil zijn en wat haar ouders van haar verwachten. Wanneer blijkt dat Ilyas drugs smokkelt en haar als alibi meeneemt, heeft ze daar geen morele bezwaren tegen maar denkt ze enkel aan het geld dat er schijnbaar makkelijk mee te verdienen valt. Ook het feit dat Karim een moord met voorbedachten rade op zijn geweten heeft, verdwijnt tussen de plooien van het boek. Belangrijker is dat haar ontmaagding nu als een roddel kan worden afgedaan. Met dit verhaal snijdt Bracke enkele rake, actuele thema’s aan. Hij pent een vlot verhaal neer dat helaas heel erg aan de oppervlakte blijft steken. De schrijver laat zo enkele mooie kansen liggen om de lezer echt aan het denken te zetten en interessante discussies uit te lokken.

Inge Umans
april 2006