NRC Handelsblad, 12 september 2003

Tijdens de marathon komen ze op bezoek

Els Beerten: Lopen voor je leven. Querido, 183 blz. EUR12,95. Vanaf 15 jaar

In Lopen voor je leven loopt de achttienjarige Noor de marathon. Ze is eigenlijk te jong om de 42.195 meter te doen en iedereen raadt het haar af, maar Noor kan niet anders. Voor Noor staat rennen gelijk aan even niet piekeren. `Dan was ik alleen maar lijf en benen, en dan deed ik niets anders dan lopen, zo hard als ik kon, met een hoofd waarin ik enkel mijn bloed voelde kloppen. Heerlijk vond ik dat.' Maar tijdens de marathon heeft Noor last van herinneringen, al die mensen die ze liever niet in haar hoofd heeft, komen op bezoek, `alsof het voor het eerst is dat ik hen in mijn hoofd en lijf tegenkom, en hun opnieuw een plaats moet geven, voor de honderdduizendste keer opnieuw. Zou het ooit een keer ophouden?'

Wat Noor zo heeft getraumatiseerd zullen we pas op bladzijde 170 lezen. Al die tijd moet de lezer maar aannemen dat het iets heel ergs is geweest. In ieder geval heeft het ermee te maken dat vriendin Linda er niet meer is. En daardoor is buurmeisje Rosie niet meer haar liefste vriendin en gaat ze niet meer trouwen met buurjongen Mattia. En haar vader heeft na `het ongeluk' overwogen om naar Amerika te emigreren, het huis van de buren is een soort bunker geworden en Noor - die op straat wordt nagewezen - vindt zichzelf niets meer waard.

Lopen voor je Leven is het tweede boek van de Vlaamse schrijfster Els Beerten (1959) bij Querido. In 1998 schreef zij In het donker is het veilig over echtscheiding. Els Beerten schrijft af en toe goed. Noors strijd tegen de vermoeidheid tijdens de marathon zit mooi op de huid. Spannend is het gevecht met een hond die haar aanvalt. Zeer goed na te voelen zijn de verliefdheidsscènes. En wat heerlijk dat Beerten Noor en haar vriendin Rosie naar hartelust laat tongzoenen zonder daar verder een kwestie van te maken.

Maar Beerten legt het er wel erg dik bovenop. Als Noor de finish van de marathon bereikt, is ze ook in het reine gekomen met zichzelf. De vrienden van vroeger - behalve Linda dan - staan haar op te wachten. Beerten schrijft: `Ik ben Noor. Niet meer weg van alles. Te midden van alles.'

Ter info: dat hele erge, was inderdaad vrij erg.