Schrijver Appel, René

Titel Tegenliggers

 

Jaar van uitgave 1995

Bron Leeuwarder Courant

 

Publicatiedatum 31-03-1995

Recensent Aletta Schweigmann-Snoeke

Recensietitel Een doorsneeleven op de kop

 

 

René Appel kiest voor zijn misdaadromans alledaagse mensen, in gewone huizen in een doorsnee Nederlandse stad, om daar heel spannend over te schrijven. In zijn nieuwe thriller 'Tegenliggers' is de gewone man een rij schoolhouden. Martin van Leeuwen is getrouwd en vader van een zoon en een dochter. In zijn vrije tijd verzamelt hij automodellen. Zijn rijschool heet'Succes'. Die naam wordt in de loop van het verhaal steeds meer een bespotting, want de eigenaar van de zaak wordt van de ene op de andere dag een pechvogel. Zijn vrouw heeft er na tien jaar huwelijk genoeg van en besluit met de kinderen weg te gaan. Ze trekt in bij een vriendin en vraagt echtscheiding aan. Martin kan zich niet bij de situatie neerleggen. Al zijn woede richt hij op de vriendin. Die zal zijn Lenie wel hebben opgestookt denkt hij. Zijn privéleven is al een puinhoop aan het worden als ook nog een concurrent opduikt, die onder de prijs werkt. De ene na de andere leerling haakt af. Appel schrijft mooi. Ifij begint heel rustig, met wat gekissebis tussen de echtelieden. Hij weet in enkele zinnen (terwijl Lenie mistroostig uit het raam zit te kijken) de sfeer in een nieuwbouwwijk te typeren. Dan gaat hij over tot het trefzeker op elkaar stapelen van tegenslagen. Er komt vaart in het verhaal: elke actie lokt een reactie uit. Van Martins kant telkens de verkeerde. Of het nu de bezoekregeling van de kinderen betreft of de strijd tegen de concurrentie, hij ziet kans alles nog erger te maken dan het al is. Zo komt zijn doorsneeleven helemaal op de kop te staan. De rijschoolhouder tegen de rest van de wereld, daar komt het op neer) al is zijn wereld maar klein. Dat komt nooit goed, voelt de lezer al gauw aan. Maar van deze schrijver houd je altijd, nog een paar verrassingen en bizarre ontwikkelingen te goed. Martin Koomen situeer zijn Portland-thrillers in de Tweede Wereldoorlog of aan de vooravond daarvan. Robert Portland is een geheim agent van het type Rentleman. Altijd stijlvol en met flair begeeft hij zich ten behoeve van zijn land in de meest bizarre avonturen. Luitenant Eddie Fokkema, meestal aan zijn zijde, is tevens zijn biograaf. De vraag hoe dat zo is gekomen, krijgt in deel negen een interessante wending. In Een volmacht voor Portland', dat in de winter van '3 7'38 speelt, reizen Portland en Fokkema van de sectie bijzondere opdrachten naar de Schotse Hooglanden.

Inderdaad, voor een bijzondere opdracht, afkomstig van koningin Wilhelmina hoogstpersoonlijk. Zij maakt zich zorgen over een Nederlandse diplomaat, die op een Schots kasteel onderhandelde over een eventueel bondgenootschap tegen Hitler. De diplomaat blijkt een dodelijke val van een trap gemaakt te hebben. De Schotse gastheer hoopt even dat Portland en Fokkema alleen maar komen om het stoffelijk overschot op te halen, maar dan kent hij Portland nog niet. Die duikt helemaal in de zaak. Het is geen kwestie van louter deductie. Koomen voegt mysterie, avontuur en griezelelementen toe en in die sfeer passen ook de excentrieke personages die hij opvoert zoals een opera-diva en de baas van een wassenbeeldenmuseum annex griezelkelder. Zelfs toneelschrijver George Bemard Shawn in de tijd dat dit verhaal speelt een bejaarde man, maakt zijn opwachting. Maar het mooiste zijn de gesprekken met de koningin op

Het Loo. De verhalen over rechercheur De Cock van het Amsterdamse bureau Warinoesstraat zijn in veel eenvoudiger taal gegoten (oud-politieman Baantjer werkt met nootjes onder aan de bladzij als hij denkt dat een term te moeilijk is), maar De Cock is populair bij veel lezers. In'De Cock en 't wassend kwaad' - de titel is ontleend aan Vondel beleeft hij zijn 43 -ste avontuur. De gemoedelijke held is niet de jongste meer en krijgt te maken met een nieuwe generatie politiemensen. Verschillen in inzicht zijn onvermijdelijk en dat gegeven heeft Baantjer in dit boek tot in het extreme uitgewerkt. Natuurlijk draait het om moord. In meervoud zelfs. De slachtoffers hebben een panty om de nek. De Cock gaat te werk zoals hij dat gewend is. De man heeft veel ervaring, beschikt over een voor zijn collega's niet altijd te vatten intuïtie en hij heeft zo zijn contacten. Kroegbaas Smalle Lowietje bij voorbeeld, bij wie hij telkens weer te rade gaat. Deze zaak verloopt wat heftiger dan anders. De Cock krijgt namelijk assistentie van een vrouwelijke rechercheur in opleiding, die het allemaal veel beter weet. De commissaris is helemaal weg van haar, vooral als ze meteen met een arrestant komt aanzetten. Maar De Cock gelooft absoluut niet dat die man schuldig is en zoekt verder. Met resultaat natuurlijk.

 

Hosted by www.Geocities.ws

1