Anyway, nagawang ma-record nina Klara at Roro ang aming performance at maaari niya na itong marinig sa aming am-bel (humble) ngunit opisyal na web site courtesy of Klara: http://www.noparkingphilippines.tk Para mas madali, pindutin niyo na lang ang karatula diyan sa may Blotter sidebar. Salamat Klara! Salamat din kay Ys para sa kahon.

Maniniwala ba kayo na half moon ang kumikislap malapit sa cap ni Jeff? Cmownst.

Sabi sa amin magpaa raw kami kasi carpeted daw yung stage pero pasaway talaga si Lob. Buti sana kung hindi tumatama yung rubber shoes niya sa paa ko e parang nag-ba-vibrate na celphone.

Siyempre kamustahin natin ang pagsuot ni Norman ng pink at ang pagbati niya kay Funchum. Yey.

___________

Gusto ko lang i-upsound dito ang notion ng common sense. May mga bagay na sadyang di na kailangang ipaliwanag, kasi "common sense" na raw ito. Halimbawa, bakit kailangan mag-opo, bakit kailangan galangin ang mga magulang. Ito yung mga hindi na dapat pinagiispian pa.

More often than not, tama talaga ang mga common sense-fueled na mga ideya na ito. May justifiable reason kung bakit. And through time, nagiging "tried-and-tested" ang mga ideya na ito.

Pero dito pumapasok yung konsepto na dahil mahabang panahon na ang itinagal ng isang ideya, tradisyon, o paniniwala e nagiging tama na ito. Naranasan mo na bang magtanong dati sa mga magulang mo ng isang bagay, "nay, ba't ganun?, tay, ba't ganito?" tapos ang naisagot sa iyo e "kasi anak, matagal nang tradisyon yan." in other words you need not question, it's common sense.

Kaya nga common sense, majority approves of it. But it doesn't follow that when everybody approves of it, it is right.

Bottoline: never ever be satisfied with the answer "it is common sense." Question it. If it really is substantial or logical or true, it will show. Always be critical of what you hear, read, or see. Di mo lang alam kung anu-ano na pala ang ini-spoonfeed sa iyo o tinatago. This way, you can avoid being a puppet of someone or something else.

Siyempre, di niyo sila makikilala from here, lalo na't nakatalikod yung isa. Dito pumapasok ang title ng blog entry na ito para mabigyan kayo ng clue. Upon closer imagination (since you really can't inspect it), makikita mo na ang nasa kaliwa mo ay si Ira, ang nasa harapan mo ay si Nathan Azarcon, at ang nakatalikod sa iyo ay si Bamboo.

Walang pumapansin sa kanila before their interview. Wala. Pati ako. Kunyaring dedma, pero pride lang yun. Pero nung nagkulong na sila sa DJ Booth para sa interview at hindi ko marinig ang kanilang pinaguusapan, aba'y pumasok ako sa loob at nag-observe. Tutal yun naman ang silbi ng isang intern, mag-observe... at hindi utusang magtimpla ng kape at magdeposit sa bangko ng mga personal account ng mga empleyado.

Some excerpts:

DJ Claudine: "Have you ever thought of sharing the same stage with the other band (Rivermaya)?"

Bamboo: "Yeah, we already did, once. Tapos they cancelled all their gigs with us.

Nathan: "We were even daring them to perform with us, double stage set-up. Pero ayaw nila, di ko alam. They seem to be scared at us, must be the muscles." (note: before the interview, nagkukuwentuhan silang tatlo about their respective body-building)
Ira: "Haha"

After the interview:

Ako: Hey Bamboo, can I get your autograph?

Bamboo: Sure.

Ako: By the way, I'm Bambam.

Bamboo: Hindi nga? Baka goodtime lang yan kasi andito ako.

Ako: Bahala ka. Hehe.

Bamboo: Alright, Im'a put Bam-2-x there. Bamboo. Bam-2-x.

Ako: Ok (tonong whatever pero kunyari enthusiastic).

 

Kinuha ko rin ang autographs nina Ira at Nathan. Dahil mga halimaw sila talent-wise. Matapos nun, mabilis silang nawala dahil kung kanina walang pumapansin sa kanila, andami nang tao sa booth.