- UNTITLED -

by: shelly06

Dumungaw akong tanaw ang kalangitan

Gumuhit sa ‘king isip, alaala ng isang kaibigan

Naglakbay ang mga mata sa minsang nakaraan

Nakita kong muli ang galak at kasiglahan

Yaong pagsikat ng araw, siya ang nasilayan

Tanging mga mata niya ang aking tinunghayan

Sa bawat himig ng awit niya’y hinangaan

Tinig ng tuwa ang sa aki’y nasaksihan

Tunay ngang inspirasyon turing sa kanya

Pagyabong ng sarili, naganap nang sadya

Di mawari siya’y taong tila kakaiba

Sa paglipas ng panaho’y sa kanya’y maraming humanga

Ngunit ang kislap na dala’y minsa’y nawala

Ang kanyang iniwan, lungkot na nadarama

Sandaling natigilan, hinanap-hanap ko siya

Lumuha, nag-isa, ngunit di tuluyang nagpadala

Lumubog na ang araw, siya’y wala na

Ngunit mga magagandang alaala pa rin nya

Ang aking bitbit na nagbigay lakas at ligaya

Salamat sa iyo, isa kang tunay na biyaya

Ngiti ang natanto mula sa bughaw na karimlan

Sa sandaling pag-iisip ako’y naliwanagan

Isang talang maningning, aking pinagmasdan

Maaaring yun siya, ang mahal kong kaibigan

<Ito ay para sa iyo…anuman ang mangyari at nasaan ka man, ikaw pa rin ang aking inspirasyon…>