hulingdismissal likha ni: shelly

Lagas na ang mga dahon

Sumasabay ang paglipas ng panahon

Wala ng makapal na libro..

Wala ng magulong sulat sa kwaderno..

“The End” na ang lahat ng kwento,

Tapos na ang pinagpuyatang report ko.

Maraming ng nalustay na papel,

At patapong basyo ng bolpen

Natutunan ko na ang lahat ng dapat malaman

Narinig ko na ang mga leksyong di ko malilimutan

Malaya na ko sa mga patakarang kinaisan

Wala ng sisigaw, di na ko pangangaralan

Bakante na ang silid-aralang minsang tinuring kong tahanan.

Ang laman ng silid, unti-unti ng nagsi-lisan

Binura na ang marka ng tsalk sa maalikabok na blackboard

Winalis na ang mga hiyawang batid sa bawat sulok.

“Goodbye and thank you” na kay sir at kay ma’am,

“See you soon” na lang kahit masakit mamaalam.

Ubos na ang chichiryang patago pang nilunok,

Puno na ang scratch paper na nabuo sa pagkabagot

Wala na ang tawanan, pawisan at mga iyakan.

Gunita na lamang ng kamusmusang kay sarap balikan.

Sarado na ang pasilyang nakagawiang daanan,

Heto’t nagyayaya na ng isang bagong pintuan.

Maliwanag na bintana, maaliwalas na silya.

Bagong mundo, bagong mukha

Masarap sa pakiramdam pero bakit parang may kulang?

Lungkot ng miminsang samahang ngayo’y hinahanap-hanap

Tinig at tanaw sa kahapong muli kong pinapangarap

Mga bagay na dapat kong ginawa

Mga pangungusap na dapat winika

Mga  paa ko’y pilit na bumabalik

Mga mata’y ko’y nagpupumiglas, nagpupumilit

Damdaming nangungulila, pusong lumuluha

Bakit nga ba ganito na, totoong nakaka-miss…

Huling dismissal na, ayoko pang umalis…