Efes'e her gidiþimde birþeyler çizerdim.Bu çizimlerin gezdiðim baþka yerlerde çizdiklerimden

ayrý bir anlamý yoktu baþlangýçta.

2oo2 sonbaharýnda Efes kalýntýlarýnda 'Baharatçý' ve 'Celsus Kitaplýðý'nda' bir resim sergisi
yaptým.Bu sürede antik kenti daha yoðun yaþamak,o ortamý günboyu soluklamak daha yoðun bir gözlem
ve etkileþimi de beraberinde getirdi.Artýk Efes'in çekim alanýna girmiþtim.

Taþlarý çizerken beynim bir allegoriye götürüyordu beni..Öyle ki antik çaðlara doðru
derinleþen bir tutkuya dönüþtü bu durum...Sergiden sonra da antik kente giderek taþlarýn gizemi
ni yaþamayý sürdürdüm.

Bir zamanlarýn yaþantýlarýnýn izleri,günahlarýný geçmiþe gömerek,sürekli parýldayan güneþle
arýnmýþ,yeni zamanlara meydan okuyarak bilgelik yapýyordu adeta!

Günümüz insaný orada dostluðu,barýþý,sevgiyi tadýyordu yeniden!...

Þen kahkahalar yükseliyordu mutluluk dolu insanlardan...

Sanki Sevginin,dostluðun,barýþýn simgesiydi Efes!...

Düþünüyordum;

Nedendi þimdi bu saflýk,bu sevecenlik?

Kölelerin acýlarý bitmiþ miydi?

Sýnýfsal ayrýlýklar,zengin-yoksul evleri,
Savaþlar,gladyatörler,
Celsus Kitaplýðýnýn tam karþýsýndaki genelev,
Mermer yolda onun simgesi ayak izi,
Yanyana muhabbet edilen tuvaletler,
Tiyatrolar,çeþmeler,tapýnaklar,
Hipodrom,Jymnasium,
Heykeller, emek ve duyguyla taþlara oyulmuþ,
antik motifler,
alýmlý sütunlar...

Peki þimdi neydi kötülükleri silip,
güzellikleri yaþatan,

Gerçek ve kalýcý olan güç; S A N A T...

Modernizmin çalkantýlarý içinde savrulan,
yabancýlaþan,bunalan Ý N S AN A
yansýyan ýþýk,
içten,sessiz bir çýðlýk!...

Ýþte 'Efes Resimleri'nin oluþumu bu edimlerle baþladý.
Bu tuvaller Efes'i betimlemek için
boyanmýyor.Efes burada boya ve biçimle
içsel yolculuða cýkýþta itkiyi oluþturan
bir güç,bir sembol....

Belki de bu yoðun etkileþimin görsel bir senfoni arayýþýdýr.
Yada bir oyundur geçmiþle gelecek arasýnda
hep oynanan....

SEVGÝ ÜRÜM,31 Ekim.2005
Sevgi Ürüm'ün 'Efes Resimleri' baþlýklý sergisi için...