EVLENMEK iSTEYEN BEKARLARA iTHAF OLUNUR.... SANIRIM YILMAZ

ERDOGAN'IN

 BIR

 YAZISI...

 

 

 KADIN- Vahit?

 ERKEK- Söyle.

 KADIN- . . . . . . . . . . . .

 ERKEK- Söylesene!

 KADIN- Acelen varsa söylemiyim.

 ERKEK- Acelem yok ama çikicam, söyle

 KADIN- Söyle söyle diyip üstüme gelme.

 ERKEK- Ya niye üstüne geliyim. Bişey söylemiycek miydin?

 KADIN- Yok bişey yok. Ne söylicem ki sana?

 ERKEK- Yanliş anladim demek ki. Çikiyom ben o zaman.

 KADIN- Çik sen, çik. Hep kaç!

 ERKEK- Yok kaçirmam otobüsü bugün. Bak daha onbeş dakka var.

 KADIN- Altinda kalirsin inşallah!

 ERKEK- Ne?

 KADIN- Bişey söylicem demiştim. Ama beni dinliycek zamanin yok

tabii.

 ERKEK- E sen ne söyliyim ki demedin mi?

 KADIN- Git, tamam git!

 ERKEK- Hey allahim! Ben gene yanliş anladim o zaman. Söyle,

dinliyom.

 KADIN- Heeeee! Beş dakka kalmiş otobüsün kalkmasina. Söyle söyle

 diyip.

 

 ERKEK- Euzübillahiminnnn. . .

 KADIN- Ne?

 ERKEK- Yok bişey. Söylicen mi?

 KADIN- Söyliyim de bir an önce kaç dimi? Vaktini aliyom.

Arkadaşlarin

 özlemişlerdir seni.

 ERKEK- Hayatim, hergün görüyorlar beni. Niye özlesinler?

KADIN- Özlerler. Onlari can kulağiyla dinlersin çünkü.

        Nedense işe giderken çok neşeli oluyorsun. Ne bekliyorsa seni

 orda.

 ERKEK- Bi dolu iş bekliyo. Ne beklicek ki?

 KADIN- Biliyorum o işleri. iki ayakli, boyali, parfümlü işler.

 ERKEK- Yok artik, daha neler! Senin sinirlerin bozuk galiba.

 KADIN- Evet bozuk. Sabahtan beri peşinden koşuyoruz, bişey söylicez

 diye.

 ERKEK- Söyle diyom ben de sabahtan beri.

 KADIN- Sorun da bu zaten. Söyle diyosun söylüyorum,

        sus diyorsun susuyorum. Benim söz hakkim mi var bu evde?

 ERKEK- Güzel karicim niye olmasin! Ya, ben sana ne zaman sus dedim

ki?

KADIN- Bi de deseydin. Konuşmaya da hakkim olmasin. şu televizyon

 benden

 değerlidir bu evde.

ERKEK- Yok artik o kadar da değil, iyice abarttin.Senin canin sikkin

 anladim.

 KADIN- Ne? O kadar da değil mi?

 ERKEK- Değil tabii.

 KADIN- Yani ona yakin. Anladim. Avukata gidiyorum.

 ERKEK- Ne? -

 KADIN- Avukata gidiyorum. Bu iş biter. Hüüüüüüü! ! . . . .

 ERKEK- Ya, ne dedim ki ben şimdi?

 KADIN- Allahim bi de soruyo. Hemen gidiyorum.

 ERKEK- Nereye?

 KADIN- Bi telefunkenden değerli olmadiğim bu evden gidiyorum.

 ERKEK- Hey allahim. Her lafi kiçindan anlamak zorunda misin?

 KADIN- Oha!

 ERKEK- Hayir güzelim. Yani herşeyi yanliş anliyorsun, onu

söylüyorum.

 KADIN- Hayvan.

 ERKEK- Peki tamam. Ağzimdan kaçti, özür dilerim.

 KADIN- Bir kiçimiz eksikti.

 ERKEK- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 KADIN- Arkamdan ne küfürler ediyosundur. Yüzüme kiç diyorsan.

ERKEK- Sustuuum.

 KADIN- Susma!

 ERKEK- Ne? . . . . Nasi?

 KADIN- Susma! Bişey söyle, kaçma. Sus, konu kapansin.

 Git işine mutlu mutlu. Hayat devam etsin. Yok öyle.

 ERKEK- Tamaaam konuşalim. işe gitmiyom o zaman.

 KADIN- Naaparsan yap. Ben gidiyorum.

 ERKEK- Nereye?

 KADIN- Odama.

 ERKEK- Eeeee?

 KADIN- Ne istiyorsun?

 ERKEK- Konuşmak.

 KADIN- Günaydiiiin!

 ERKEK- Eveeet, heh he!

 KADIN- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 ERKEK- Yaa dur! şaka yaptim. Ortam yumuşasin diye. Ağlama ya!

 KADIN- Hüüüüüü! . . . . Üzme sen kendini benim için.

 ERKEK- Kimin için üzcem, karim diil misin?

 KADIN- Olmaz olaydim.

 ERKEK- Tatlim. . . Büyütüyorsun ama.

 KADIN- Ne?

 ERKEK- Biraz abartmiyor musun?

 KADIN- Ben mi?

 ERKEK- . . . . . . . . . . . . . . ! ?

 KADIN- Ben mi ha! Ben mi?

 KADIN- Ben mi büyütüyorum?

 KADIN- Topluyorum.

 ERKEK- Ne?

 KADIN- Hemen eşyalarimi topluyorum.

 ERKEK- Saçmalama!

 KADIN- Birak kolumu, biraaak! Zorba herif.

 ERKEK- Tamam. Dokunmuyorum. Ama gitme, konuşalim.

 KADIN- Uzak dur! Polisi ararim.

 ERKEK- Yok artik. Hirsiz miyim ben?

 KADIN- Evet, hirsizsin. Hayatimi, yaşama sevincimi çaldin.

 ERKEK- . . . . . . . . . . . . . . . . . . !

 KADIN- Söylicek bişey bulamadin. Dilini mi yuttun?

 ERKEK- Bütün bunlari ne zaman yaptiğimi düşünüyorum.

 KADIN- Beyimiz kavga istiyor galiba!

 ERKEK- Hayir ama. . . . .

 KADIN- Tamam. Kavga istiyosan, kavga ederiz. Noolcaksa olsun.

 ERKEK- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . !

 KADIN- Gülücek bişey görmüyorum ben durumumuzda. Evliliğimiz

 çatirdiyor.

 ERKEK- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . !

 KADIN- Siritma! Yemin ederim. Avukati aricam.

 ERKEK- istersen ara ama. . . . .

 KADIN- Peki, hemen çeviriyorum.

 ERKEK- Nişantaşi'ndan gidelim.

 KADIN- Senin gelmene gerek yok. Ben taksiyle giderim.

 

 ERKEK- Ben de geliyim. Hem şu uzun deri cekete de bakariz.

 KADIN- Hiii? ! ! Sen nerden biliyorsun o ceketi?

 ERKEK- Ajandana not almişin bugün bana söylemek için. Orda gördüm.

 şimdi

 aklima geldi.

 KADIN- E. . evet. şey!

 ERKEK- Ben de arayip ayirttirdim.

 KADIN- inanmiyorum.

 ERKEK- Giderken aliriz.

 KADIN- Nereye?

 ERKEK- Avukata.

 KADIN- Eee. . . evet.

 ERKEK- Ya da istersen bugün gitmeyelim avukata. Direk ceketi almaya

 gidelim.

 KADIN- Aaaa. . . eeeeee. . . . olur.

 ERKEK- Hayatim?

 KADIN- Efendim?

 ERKEK- Sen bana ne söylicektin?

 KADIN- Boşveeeer