Ölümün Bile Sırt Döndüğü Anlar Vardır İnsana

 

Ölümün bile sırt döndüğü anlar vardır insana.

Yüzüne bakmaz,

Ölüm bile sevmez seni,

İstemez.

Bıçaklar kesmez,

Hava gazı zaten çoktan kesiktir,

Barutlar nemlenmiştir,

İplerse hep çürük,

Evin birinci kattadır,

Ölüm bile istemez seni.

Ölüm bile reddeder.

Herşey üstüne gelir;

Tek güzellik yoktur aralarında.

Ölüme bile razı olduğun anlar olur;

Ama tek o yoktur aralarında,

Üzerine gelen tonla sorunun arasında,

Bazen tek kurtuluş ölüm

Yoktur.

Tek iyi sorun gelmez üzerine,

Gelenler acıtır.

Acıları dindiren acı gelmez.

Çırpındıkça batar insan bazen;

Çırpınışlar acıtır (canını).

Yüzmek ister de yüzemez insan.

Çıkılacak bir kara yoktur,

Varılacak liman.

Limanı bulsan yeni dertler getirir,

Bekleyen sevgili yoktur limanda,

Varsa bilir ki insan o da dertlidir.

Sorunları çözmek acıtır hale gelir bazen.

Bilir insan;

Dahası gelecektir çözdükçe.

Bırakır;

Bekler;

Acıları dindiren acıyı;

Ölümü;

Gelmez

Ölüm

Bazen.

 

Tayfun Durali

2002

 

 

My Island!    Mountaineering    My Writings    Music    Mountain Biking

Sea Kayaking    Art    About Myself    Links    Main Page

© 2001 Contact Webmaster

[email protected]

Hosted by www.Geocities.ws

1