Eski bakkalımız,
komşumuz, çocukluğumun önemli mi pek bilmem, sayılı karakterlerinden Naim Amcanın
ölümü beni tahminimden çok etkilemişti. Onun ölümü bir bedenin göçü değil bir
devrin, çocukluğumun, o güzel ve tasasız yılların bitişiydi. Bütün iyi şeylerin
çöküşüydü sanki onun ölümünde vücut bulan. İşte bu şiiri ölümü beni bir
sebeple bu kadar derinden etkileyip sarsan adam için yazmıştım. Ona bakkallık
yaptığı dönemden kalma borcum yoktu ama vicdani borcumu bu şekilde ödeyebilmişimdir
umarım. Gittiğin yerde mutlu ol Naim Amca.