The Night Stalker
In dienst van Satan
Richard Leyva Ramireze, werd geboren in El Paso Texas in 1960. Hij had een vader en een moeder en zes broertjes en zusjes. Hij hield van andere seriemoordenaars en daarom begonnen zijn misdaden al vroeg in zijn leven. Zijn misdaden varieerde tussen drugsgebruik en diefstal. Hij was een probleemkind dat al snel in zijn leven duidelijk werd, maar hij zelf kon er niet achter komen waarom hij een probleemkind was. Richard groeide alleen op in het katholieke geloof. Maar toen hij negen jaar oud was, was hij al een eenzame jongen, een game junkie en een lijmsnuiver.
Van lijm ging hij snel naar wiet, en hij ging rondhangen met kinderen die regelmatig inbraken pleegde om hun verslaving te betalen. Hij was nogal een bullebak in zijn dagen op Jefferson High School, totdat hij uiteindelijk ervan af ging op zeventien jarige leeftijd.
Tijdens zijn rampdagen 1984-1985, brak Ramirez overal in. Mannen werden vermoord in hun slaap en vrouwen werden verkracht en daarna vermoord. Meestal werden ze gewurgd, doodgestoken of doodgeschoten. Hun kinderen werden ook verkracht en daarna ontvoerd of losgelaten op straat. Toen hij gepakt werd had hij al veertien mensen vermoord en nog veel meer verkracht.
Ramirez was in tegenstelling tot ander seriemoordenaars erg slim. Het was moeilijk om een profiel te maken omdat hij vaak zijn methoden veranderden. Zijn� keuzes in slachtoffers was ook niet erg doordacht waardoor de politie veel tijd nodig had om door te hebben dat ze een seriemoordenaar hadden. Omdat hij veel mensen in een korte tijd vermoorde was hij moeilijk te vangen omdat de politie dacht dat het meerdere personen waren. Ramirez vermoorde mensen met een hoog tempo, zelfs voor seriemoordenaar was dat ongebruikelijk.
Het was 17 maart 1985. Net voor middernacht, Maria Hernandez ging haar auto parkeren in haar garage in Los Angeles. Toen ze haar garage verliet hoorde ze een geluid achter haar. Toen ze omdraaide zag ze een man die een zwart pistool op haar richtte. Schiet niet, smeekte ze hem. Maar terwijl ze haar hand omhoog tilde, schoot de overvaller. Door de sleutels in haar hand ketste de kogel af maar door de kracht van de kogel sloeg ze achterover op de vloer. Ramirez begon op haar in te slaan en te schoppen. Toen hij naar de achteringang van het appartement liep probeerde Maria weg te sluipen maar ze was nog steeds in shock. Toen ze een tweede schot hoorde zag ze de overvaller weer toen hij naar buiten rende. Maar haar huisgenoot, Dayle Okazaki, lag dood in de kamer met een kogel in zijn hoofd. Ondanks alles kon Maria de politie een duidelijke omschrijving geven van de overvaller: hij was dun, hij had lang gekruld zwart haar en een mond vol met rottende tanden.
Maar toen Ramirez herkend werd in een drankwinkel op 31 augustus 1985 werd hij achterna gezeten door een boze menigte. Toen hij gearresteerd was dacht de politie dat de spaanse gemeenschap rondom het politiebureau, hem wou lynchen. Toen hij nog in de cel zat schreeuwde de mensen buiten: Laat hem hangen!!. En de straten waren overvol toen ze hem meenamen naar de staatsgevangenis. Toen hij overgebracht werd schreeuwde hij dit:  Ik hou ervan om mensen te vermoorden, ik hou er van om hun te zien bloeden. Ik zou ze in hun hoofd schieten en ze zien stuiptrekken en dan opeens stoppen.� Of ik zou ze open willen snijden met een broodmes en ze wit zien uitslaan, ik hou van het� bloed!!
Op 20 september 1989 werd Ramirez schuldig bevonden in de rechtszaal. Hij werd ter dood beoordeeld door de gaskamer. Hij zei: Maakt niks uit, de dood komt met het beroep mee. Ik zie jullie allemaal in Disneyland. Maar hij zit nog steeds in San Quentin.
Hosted by www.Geocities.ws

1