The Milwaukee Cannibal
Dahmer bekende dat hij het vlees van zijn slachtoffers at. Hij vertelde ook dat hij eens een biceps had afgesneden, hem had gefrituurd en toen had opgegeten.
Jeffrey Dahmers interesse in de dood, botten, vlees en ingewanden begon toen hij ongeveer 8 jaar oud was. Hij had een collectie van insecten in potten. Maar later kwam hij thuis met dode dieren die hij had overreden. Toen hij later op zichzelf woonde vonden zijn buurjongetjes een hondenhoofd die op een stok was geramd, maar ze vertelde het pas jaren later toen hij was opgepakt. Zijn buren vonden ook dode huisdieren in de straat die boven in bomen waren vastgemaakt of onthoofd en op een staak waren gezet. Soms verdween er wel eens een hond of een kat maar niemand verdacht Dahmer ervan dat hij de dieren vermoorde voor zijn autopsies.
Op de basisschool, terwijl de andere kinderen speelde, lachtte hij zich kapot als 1 van zijn vriendjes zich pijn deed. Maar toen hij op de middelbare school zat, werd hij als raar beschouwd en niemand wou met hem omgaan. Hij zat wel in het tennisteam van de school maar hij was niet een populaire leerling. Hij was erg verlegen tegenover meisjes en was erg agressief tegenover mensen die de baas over hem wouden spelen. Hij ging wel eens helemaal flippen in de klas of in de lokale supermarkt.
Zijn 1ste moord was in 1978 toen hij 18 jaar oud was. Steven hicks was terug aan het reizen van een rock concert. Hij was aan het liften en werd opgepikt door een jonge blonde man die jeffrey heette. Dahmer stelde voor om naar zijn huis te rijden en wat biertjes te drinken. Toen ze daar waren luisterde ze naar muziek totdat Steven zei dat het tijd was om te gaan. Dahmer bleef zeuren dat hij moest blijven maar Steven ging toch. Dat kon hij waarschijnlijk niet aan en sloeg met een zware metalen bel Stevens hoofd in. Daarna wurgde hij Steven met een stok. Na de moord gooide hij het lijk onder het huis in de kruipruimte waar hij het uit elkaar haalde en in grote vuilniszakken deed om de stukken weg te gooien. Toen hij wegreed werd hij aangehouden. Dahmer moest een ademtest laten doen. Toen de politie de auto doorzocht en vroeg wat er in de zakken zat zei Dahmer alleen dat hij ze naar de vuilnisbelt bracht en hij mocht doorrijden. Maar hij reed naar huis waar hij de overblijfselen in een ondiep graf in de achtertuin begroef. Twee weken later werd hij gek van de stank en groef hij de zakken weer op. Hij haalde het vlees van de botten, sloeg de botten met een moker kapot en gooide het vlees van een richel achter zijn huis naar beneden in een bos.
Dahmer was homoseksueel, hij ontkende dit eerst want hij was op school en in het leger bekend om het afbekken van homos en zwarten. Toen hij begon te moorden ging hij achter zwakkere mensen aan, die in allebei de categorie�n vielen. Hij bekende later ook dat hij verkracht was door een groep zwarten toen hij in de gevangenis zat voor een kinderverkrachtingszaak, maar hij zat toen maar tien maanden vast totdat hij vrijkwam in maart 1990.
De politie kreeg veel kritiek toen Dahmers jongste slachtoffer, de veertienjarige oude Konerak Sinthasomphone was vermoord. De jongen werd vermoord ondanks dat de politie met Dahmer en hem hadden gepraat.
Op 22 juli werd Dahmer aangehouden, nadat de politie was benaderd door een naakte gehandboeide man die zei dat hij net was aangevallen door de duivel. Toen de agenten bij Dahmer in het appartement kwamen vonden ze een aantal lijken, ledematen in pannen en mensenhersenen in een stoofpot met tomatensaus.
Tijdens zijn rechtszaak vertelde een psychiater dat Dahmer geprobeerd had lobotomie toe te passen op een aantal van zijn slachtoffers. Hij boorde gaten in het hoofd en goot er vergif in, in de hoop dat hij een soort zombie zou maken die hem kon dienen.
Jeffrey Dahmer werd veroordeeld tot voor doodslag en kreeg 15 keer levenslang en nog tien jaar. Hij werd naar Colombia Correctional Institute in Wisconsin gestuurd.
Dahmer bekende dat hij schuldig was bij een andere zaak in 1994 en werd teruggestuurd naar Wisconsin. In april 1994 werd Dahmer doodgeslagen door een andere gevangene.
Copyright� 2005
Nog meer foto�s
Hosted by www.Geocities.ws

1