POZITA E TEVEKKULIT NE FE

Falënderimi i takon Allahut, i Cili bën krenar atë, qe e respekton dhe ia ka drone dhe poshtëron atë, qe kundërshton urdhrat e Tij dhe bën mëkat, Përmbushësit te lutjeve te lutësit kur e lut... E falënderoj Allahun me një falënderim, qe mbush token dhe qiejt e Tij, kush strehohet dhe kërkon mbrojtjen e Tij, Ai e ruan dhe strehon, kush mbështetet ne Të, Ai i mjafton…Falënderimi i takon Allahut, te Fortit te Gjithëfuqishëm, Sunduesit te vërtetë...

Dëshmoj dhe deklaroj se nuk ka zot te adhuruar me merite përveç Allahut, Atë e falënderojmë dhe vetëm prej Tij ndihme kërkojmë…

Dëshmoj dhe deklaroj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij, zotëri i te gjithë te dërguarve, pris i te devotshmeve, e zgjodhi Zoti i tij...O Allahu ynë! Mëshiroje dhe bekoje Muhammedin, Alejhi selam, familjen dhe shokët e tij dhe tere ata, qe ndihmuan, strehuan dhe pasuan udhëzimin e tij gjer ne amshim!

Një hulumtues i rëndomtë i gjendjes se myslimaneve sot, me shume lehtësi do te mund te vërente shume lëshime ne zbatimin e fesë. Kjo për faktin se besimi i vërtetë nuk është fjale, te cilat thuhen e as rite, te cilat kryhen brenda disa minutave te pakte...Ne te vërtet, ne besimin e myslimaneve sot do te hasesh gjera, te cilat fund e krye nuk përkojnë me besimin e tyre, si: Shirku i vogël, prej te cilit shume pak njerëz shpëtojnë (përveç atyre, qe Allahu i ka mëshiruar).

Tema, te cilën do ta shtjellojmë është një ibadet prej ibadeteve me te çmuara, është prej veprave, me te cilat afrohesh tek Allahu,subhanehu ve teala,, është "Mbështetja ne Allahun". Po, është ibadeti shpirtëror, te cilin patjetër se duhet bere vetëm për Allahun dhe se kushdo qe bën diç jo për Allahun, atëherë ai ka rene ne shirkun e vogël ose te madhin, varësisht nga vepra e tij, e hetoi këtë apo jo, dhe fatkeqësisht shume njerëz ende janë te pakujdesshëm ne këtë aspekt. Madje, Mbështetja ne Allahun, është prej shkaqeve me te rëndësishme te fitores se myslimaneve, me çka Ummetit Islam do t'i kthehej nderi, pozita dhe krenaria ne mesin e popujve.

Nëse çështja është kështu, atëherë unë lëviza lapsin tim dhe derdha mundin tim, duke e këshilluar veten dhe vëllezërit e mi, për rendësin e këtij ibadeti madhështor. Mendova se mire do te ishte qe te flisja përmbledhshëm, me gjithë rendësin e madhe te temës, por meqë njerëzit nuk kane shume pasion për lexim, vendosa ta shkruaj ne këtë forme, me shprese se Allahu, subhanehu ve teala, do te me ndihmoje dhe shpërblejë për këtë pune modeste!^([1])

Dijetaret e gjeneratave te para nuk janë pajtuar sa i përket realitetit te Tevekkulit.

Sehli ka thënë" التوكل الاسترسال مع الله مع ما يريد Shkëmbim marrëdhëniesh me Allahun, ne atë qe Ai do".

Bishr El Hafiu ka thënë" يقول احدهم : توكلت على الله . يكذب على الله ولو توكل على الله رضي بما يفعل الله Dikush thotë: Jam mbështetur ne Allahun ndërsa ai gënjen, sepse po te mbështetej ne Allahun, do te pajtonte me atë qe bën Allahu".

Ka thënë Ibni Atau" التوكل أن لا يظهر فيك انزعاج إلى الأسباب مع شدة فاقتك إليها ولا تزول عن حقيقة السكون إلى الحق مع وقوفك عليها Tevekkul donë te thotë te mos vërehet ne ty mërzia për shkaqet (për kërkimin e rizkut) megjithë nevojën (varfrin) e madhe qe ke për to, dhe te mos i ndahesh prehjes ne te vërtetën edhe pse ti qëndron ne te".

Është thënë" التوكل قطع علائق القلب بغير الله Tevekkul donë te thotë t'i shkëputesh marrëdhëniet me çdo ke tjetër përveç Allahut".

Pas këtyre mendimeve, ne do temë und te sillnim një definicion te përgjithshëm" Tevekkuli është te besuarit se Allahu,subhanehu ve teala, përbush kërkesat dhe largon dëshpërimet (brengat) duke mos lëne anash edhe shkaqet (mjetet) e lejuara (për arritjen e qëllimit, etj)".

2- Kapja për shkaqeve te lejuara (te cilat ta mundësojnë arritjen e qëllimit).

Kush mbështet me shume ne shkaqe sesa ne Allahun, subhanehu ve teala, atëherë mbështetja (tevekkuli) i tij është i mangët dhe është treguar jo i denje ne raport me Allahun, duke bere shkakun (mjetin, mënyrën) mbështetje te vetëm për arritjen e qëllimit dhe largimin e te keqes.

Ndërsa kush mbështet me tepër ne Allahun, subhanehu ve teala, duke i braktisur tërësisht shkaqet, ai veç ka keqinterpretuar urtësinë e Allahut sepse Allahu çdo gjeje i caktoi shkak dhe kush mbështetmë një mbështetje te tille, ai ka përdhosur urtësinë e Allahut sepse Allahu me urtësinë e Tij caktoi lidhjen ne mes shkaqeve dhe te shkaktuarave (veprave)..Një shembull i cili do ta sqaronte këtë është shembulli i njeriut, i cili mbështete ne Allahun te ketë fëmijë ndërsa këndej ai nuk është martuar fare (dtth nuk është kapur për shkaqeve te fëmiut, prej te cilave është edhe martesa). Pejgamberi edhe pse ishte njeriu, qe me se shumti mbështetej ne Allahun, ai prapëseprapë mbahej edhe për shkaqeve. Ne udhëtim merrte me vete pajisjet e nevojshme, ne lufte veshte jelekun e hekurte, ne migrim merrte me vete atë, qe e dinte rrugën, ia kishte drone vapës dhe te ftohtit...Rrëfehet se ne kohen e Omerit kishin ardhur një grup haxhilerësh nga jemeni pas asgjë keshtuqe kishin ardhur tek Omeri. Me te arritur Omeri i pyeti se kush janë? Thane: Ne jemi Mutevekkilun (te mbështetur ne Allahun)! Tha: Jo, ju nuk jeni Mutevekkilun por jeni Mutevakilune (te mbështetur ne njeri tjetrin)".

Rregullin, te cilin duhet ta dish ne këtë mes'ele është: Mbështetja e plote ne Allahun e Vetëm, i Cili nuk ka shok, pas kapjes për shkaqet përkatëse ne realizimin e qëllimit përkatës".

Me këtë na u behet e qarte se kapja vetëm për shkaqeve është Shirk ne Tewhid ( politeizëm ne Njëshmërinë e Allahut) dhe se njeriu doemos duhet ta dije rregullin e arte, te cilin edhe Shejhul Islam, Ibni Tejmije, e ka cekur, ku thuhet " الالتفات إلى الأسباب شرك في التوحيد ، ومحو الأسباب أن تكون أسبابا نقص في العقل والإعراض عن الأسباب بالكلية قدح في الشرع ، وإنما التوكل معنى يتألف من موجب التوحيد والعقل والشرع Kthyerja (vetëm kah) shkaqet është Shirk ne Tewhid, fshirja (mos konsiderimi) i shkaqeve qe te jene shkaqe është mendjelehtësi (mangësi ne mendje) ndërsa largimi i tërësishëm nga shkaqet është përqeshje. Tevekkuli është domethënie e gërshetuar ne mes Njëshmërisë ( se Allahut, ose thënë me mire mos bërjes shok Atij), mendjes dhe legjislacionit (sheriatit)".

Tevekkuli është prej ibadeteve-adhurimeve me te ndritura shpirtërore, është prej gjerave qe me se shumti te afrojnë tek Allahu, është obligim, te cilin duhet kryer vetëm për hire te Allahut, është përmbledhësi i llojeve te ibadeteve dhe është prej pozitave me te mëdha dhe me te mira te Tewhidit (Njeshmerise se Allahut), sepse prej Tevekkulit burojnë vepra te mira. Njeriu kur te mbështetet ne Allahun,subhanehu ve teala, ne te gjitha gjerat e tij, qofshin ato te fesë a dynjasë, duke mos u mbështetur ne askë tjetër përveç Tij (duke mos lënë aspak anash shkaqet), ai veç është treguar i sinqerte ne raport me Zotin e vet, dhe mu për këtë, ne librin e Tij te famshëm, Kur'anin, urdhëroi ne disa vende për te, duke e bere si kusht te besimit (imanit) dhe islamit, siç qëndron ne ajetin " وعلى الله فتوكلوا ان كنتم مؤمنين Dhe vetëm All-llahut mbështetjuni, nëse jeni besimtarë të sinqertë ".( Maide 23), dhe " ان كنتم امنتم بالله فعليه توكلوا ان كنتم مسلمين …nëse i keni besuar All-llahut, vetëm atij mbështetuni, nëse jeni të dorëzuar (vendimit të Tij)!" ".(Junus 84).

Tani do ta transmetojmë nje artikull te Ibnul Kajjimit, te cekur ne librin e tij "Medarixhus Salikine", ku thotë" Nënkapitull: Prej pozitave te Ijjake Na'budu Ve Ijjake Nesteine (Ty te adhurojmë dhe vetëm prej Teje ndihme kërkojmë) është edhe pozita e Tevekkulit".

Thotë Allahu,subhanehu ve teala," وعلى الله فتوكلوا إن كنتم مؤمنين Dhe vetëm All-llahut mbështetjuni, nëse jeni besimtarë të sinqertë ". (Maide 23), " وعلى الله فليتوكل المؤمنون pra, besimtarët le t'i mbështeten vetëm All-llahut ".(Ibrahim 11), " ومن يتوكل على الله فهو حسبه Kush i mbështetet All-llahut, Ai i mjafton atij, ".(Talak 3),

Ne Lidhje Me Te Dashurit E Tij ka thënë" ربنا عليك توكلنا وإليك أنبنا وإليك المصير Zoti ynë, vetëm Ty të jemi mbështetur, vetëm nga Ti jemi të kthyer dhe vetëm te Ti është e ardhmja!".(Mumtehine 4),

Te Dërguarit Te Vet i kishte thënë " قل هو الرحمن آمنا به وعليه توكلنا Thuaj: "Ai është Mëshiruesi, Atij i kemi besuar dhe vetëm tek Ai jemi mbështetur, ".(Mulk 29), po ashtu te dërguarit te Vet, Muhammedit,Alejhi selam, i ishte drejtuar " فتوكل على الله إنك على الحق المبين E ti pra, mbështetu në All-llahun se me të vërtetë ti je në të drejtën e sigurt".(Neml 79), pastaj " وتوكل على الله وكفى بالله وكيلا Mos u vë veshin atyre e mbështetu All-llahut, se mjafton mbrojtja e All-llahut".(Nisa 81), pastaj " وتوكل على الحي الذي لا يموت وسبح بحمده Ti mbështetju Atij të përjetshmit që nuk vdes kurrë, madhëroje me lavdërimin që i takon Atij, ".(Furkan 58), pastaj " فإذا عزمت فتوكل على الله إن الله يحب المتوكلين e kur të vendosësh, atëherë mbështetu në All-llahun, se All-llahu i do ata që mbështeten. ". (Ali Imran 159),

Ne Lidhje Me Pejgamberët Dhe Profetët e Tij ka thënë" وما لنا ألا نتوكل على الله وقد هدانا سبلنا E përsë të mos i mbështetemi All-llahut derisa Ai na udhëzoi në rrugën tonë (të drejtë). ".(Ibrahim 12),

Ne Lidhje Me Shokët E Te Dërguarit Te Tij ka thënë kur iu kishin thënë njerëzit" إن الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمانا وقالوا حسبنا الله ونعم الوكيل “Populli (idhujtarët) është tubuar t’ju sulmojë, pra kini frikë!” Ajo, vetëm ua shtoi edhe më shumë besimin e thanë: “Neve na mjafton që kemi All-llahu, Ai është mbrojtësi më i mirë!” ".( Ali Imran 173),

Ne Lidhje Me Besimtaret ka thënë" إنما المؤمنون الذين إذا ذكر الله وجلت قلوبهم وإذا تليت عليهم آياته زادتهم إيمانا وعلى ربهم يتوكلون E, besimtarë të vërtetë janë vetëm ata, të të cilëve kur përmendet All-llahu u rrëqethen zemrat e tyre, të cilëve kur u lexohen ajetet e Tij u shtohet besimi, dhe që janë të mbështetur vetëm te Zoti i tyre. ".(Enfal 2)

Ne dy sahihat (koleksionet me te vërteta te hadithit) theksohet se ne mesin e atyre 70.000 vetëve, te cilët do te hyjnë ne xhennet pa asfare llogarie janë edhe " الذين لا يسترقون ولا يتطيرون ولا يكتوون وعلى ربهم يتوكلونAta qe nuk kërkojnë t'iu behet rukje (shërim nëpërmjet këndimit te ajeteve dhe duave te veçanta), ata qe nuk bëhen pesimistë, ata qe nuk hekurosen (shërohen me hekurosje) dhe ata qe ne Zotin e tyre mbështeten".

Ne sahihun e Buhariut rrëfehet se Ibni Abbasi ka thënë" حسبنا الله ونعم الوكيل قالها إبراهيم صلى الله عليه وسلم حين ألقي في النار وقالها محمد صلى الله عليه وسلم حين قالوا له : إن الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمانا وقالوا : حسبنا الله ونعم الوكيل [ آل عمران : 173 ] Na mjafton Allahu, sa mbështetës i mire është Ai!, e pate thënë Ibrahimi, Alejhi selam kur e hodhën ne zjarre dhe e pate thënë Muhammedi, Alejhi selam kur iu drejtuan"Populli (idhujtarët) është tubuar t'ju sulmojë, pra keni frikë!" Ajo, vetëm ua shtoi edhe më shumë besimin e thanë: "Neve na mjafton që kemi All-llahu, Ai është mbrojtësi më i mirë!". (Ali Imran 173)

Ne te dy sahihet rrëfehet se Pejgamberi Alejhi selam thoshte" اللهم لك أسلمت وبك آمنت وعليك توكلت وإليك أنبت وبك خاصمت اللهم إني أعوذ بعزتك لا إله إلا أنت أن ُتضلني : أنت الحي الذي لا يموت والجن والإنس يموتون O Allahu im! Për Ty jam bere musliman, ne Ty kam besuar, tek Ti jam mbështetur, tek Ti jam kthyer (penduar), për Ty jam armiqësuar! O Allahu im! Me krenarinë tende kërkoj te me mbrosh nga humbja (lajthitja), nuk ka zot tjetër përveç teje, Ti je Ai, qe nuk vdes ndërsa xhinët dhe njerëzit vdesin".

Tirmidhiu transmeton merfuan nga Omeri" لو أنكم تتوكلون على الله حق توكله لرزقكم كما يرزق الطير تغدو خماصاً وتروح بطاناً Ju po te mbështeteshit sinqerisht ne Allahun, do t'iu furnizonte ashtu siç e furnizon zogun, i cili gdhin i uritur ndërsa kthehet i ngopur".

Tevekkuli është gjysma e fesë ndërsa gjysma tjetër është pendimi (kthimi tek Allahu), sepse feja përbëhet nga Ndihma (el Istiane) dhe Adhurimi (el Ibade), keshtuqe tevekkul përfaqëson Istianen ndërsa El Inabe (kthimi) përfaqëson ibadetin-adhurimin…

Imam Ahmedi ka thënë" Tevekkuli është puna e zemrës". Domethënia e saj është: Tevekkuli është pune shpirtërore e nuk është fjale e gjuhës, as veprim i gjymtyrëve e as njohuri, qe kapet-arrihet me ane te shqisave.

Këtu kemi te bëjmë edhe me një çështje te rendesishem, e cila është: Njeriu ndodhe te i mbyllen rrugët, te mos këtë shkaqe, për te cilave do te kapej dhe para vetes nuk ka gjë tjetër përveç mbështetjes se sinqerte ne Allahun,subhanehu ve teala,. Thote Allahu,subhanehu ve teala," الذين قال لهم الناس إن الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمانا وقالوا حسبنا الله ونعم الوكيل Populli (idhujtarët) është tubuar t'ju sulmojë, pra keni frikë!" Ajo, vetëm ua shtoi edhe më shumë besimin e thanë: "Neve na mjafton që kemi All-llahu, Ai është mbrojtësi më i mirë!". (Ali Imran 173)

Ka thënë Ibnul Kajjimi: Tevekkuli ndonjëherë mund te jete edhe i detyrueshëm dhe strehues (kërkim mbrojtje tek Allahu), pasi qe njeriu nuk gjen rrugëdalje tjetër përveç Tevekkulit, sidomos ne rastet kur i mbyllen rrugët dhe nuk gjen shkaqe, duke menduar se nuk ka strehim tjetër përveç se tek Allahu,subhanehu ve teala,. Ne këtë rast, largimi i dertit dhe lehtësimi patjetër se do t'i vijnë!

Ndonjëherë tevekkuli mund te jete i lire, d.t.th ke mundësi zgjedhjeje dhe këtë nëse krahas Tevekkulit ekziston shkaku, i cili ta mundëson arritjen e qëllimit. Nëse njeriu është i urdhëruar për tu kapur për atij shkaku por e braktise atë, atëherë ai qortohet. Poashtu nëse kapet për shkaku por e braktis tevekkulin, ai prape qortohet sepse me koncenzus te ummetit dhe me tekst te Kur'anit, jemi te obliguar t'i bashkojmë tevekkulin dhe shkaqet. Ndërsa nëse shkaku, fetarisht është i ndaluar, atëherë ndalohet kapja për tij dhe shkaku kryesor ne këtë rast mbetet tevekkuli, i cili është shkaku me i forte për arritjen e qëllimit dhe largimin e s keqes. Nëse shkaku është i lejuar, atëherë shikon se nëse kapja për te e dobëson apo jo tevekkulin. Nëse e dobëson, atëherë lenia e tij është me prioritare, ndërsa nëse nuk e dobëson, atëherë kapja për tij është me prioritare, sepse urtësia e Më të Urtit të Gjykuesve, ka përcaktuar lidhjen e te shkaktuarës me te (shkakun) dhe urtësia e Tij nuk mund te zhvlerësohet…(deri tek fjala e tij–Ibnul Kajjimit)…Ndërsa esenca dhe realitet i tevekulit është: Mbështetja e zemrës ne Allahun e vetëm keshtuqe kapja për shkaqeve duke e zhveshur zemrën nga mbështetja dhe qetësimi ne to, sikurse qe nuk i bëjnë dem, nuk i bëjnë po ashtu as dobi (tevekkulit). Ndërsa thënia e tij: Jam mbështetur ne Allahun, duke u mbështetur edhe ne gjera te tjera, ne te cilat edhe ka bese (me shume, nuk i vlen gjë), sepse tevekkuli i gjuhës është diçka tjetër ndërsa tevekkuli i zemrës është diçka tjetër.

Njeriu, i cili sado pak do te studionte jetën tone te përditshme, do te gjeje lloje, forme dhe shembuj te shumte te dobësimit te Tevekkulit (mbështetjes) tone ne Allahun,subhanehu ve teala,. Sa për shembull, ndonjëri prej nesh kur te ka ndonjë kërkesë apo nevoje te kësaj dynjaje, qofte kërkesë për pune apo diç tjetër, shef se gjeja e pare, e cila i shkon ndërmend është Filani e Filani dhe se ai kinse e paska çështjen ne dore keshtuqe si rezultat e shef duke i shkuar prapa, duke e lutur, madje ne disa raste edhe duke bere dyfytyrësi ose lëvduar ose dhënë ryshfet (mito) dhe duke harruar Allahun, ne dorën e te Cilit është çdo gjë dhe i Cili ka force mbi çdo gjë...

Pastaj, nëse dikush sëmuret, apo i sëmuret ndokush i afër, gjeja e pare qe i bie ndërmend është: Allahu apo mjeku? Allahu apo filani? Allahu apo drejtori? Tek kush drejtohet se pari zemra?...Shef ndonjë njeri, qe për një çështje te caktuar kalon dite, muaj madje edhe vite duke lutur njerëzit ndërsa harron Allahun,subhanehu ve teala, dhe kur ta pyesësh: A e ke lutur Allahun,subhanehu ve teala,? A je drejtuar kah Ai? A ke dëgjuar fjalën e Zotit" أمن يجيب المضطر إذا دعا ويكشف السوء A është Ai që i përgjigjet nevojtarit (të mjerit) kur ai e thërret, ". (Neml 62),…Këtu nuk kemi për qellim ta pengojmë ndërmjetësimin, sepse ndonjë zemërmirë mund te behet ndërmjetësues për ndonjë pune te hajrit, por qëllimi ynë këtu është qe njeriu te mos kthehet tek te tjerët, përveç Allahut,Subhanehu ve teala, edhe pse mos lutje askë është me e mire, sikurse qe e besatuan për një gjë te tille sahabet Muhammedin, Alejhi selam.

Shënim: Kapja për shkaqeve nuk është vepër e ndaluar, përkundrazi, është gjë e kërkuar, aq sa Allahu, subhanehu ve teala, te ka urdhëruar te mbështetësh në të. Por ajo qe ehte e ndaluar është animi i tërësishëm i zemrës ne diç tjetër pos Allahut,subhanehu ve teala, qofte njeri, kafshe, aeroplan, veture, duke e harruar kështu Allahun. Ajo qe është obligim i njeriut është kapja për shkakun pastaj harrimi i tij dhe mbështetja ne Zotin, duke ia dorëzuar çështjen tërësisht Atij dhe duke u mbështetur ne Të...

Njeriu patjetër duhet ta dije se njerëzit sado qe te arrijnë pozita te larta ne dynja, sado qe te posedojnë pasuri, ata prapëseprapë nuk kane mundësi për te bere dobi a dem, nuk i përparësojnë e as vonojnë gjerat dhe se ne dore nuk kane asgjë. Ne porosinë e Muhammedit, Alejhi selam kushtuar djaloshit (Ibni Abbasit) thuhet"واعلم أن الأمة لو اجتمعت على أن ينفعونك بشيء لم ينفعوك إلا بشيء قد كتبه الله لك وان اجتمعوا على أن يضروك لم يضروك ألا بشيء قد كتبه الله عليك رفعت الأقلام وجفت الصحف Dije se sikur tere njerëzit te bashkohen për të të bere mire diç nuk te bëjnë përveç asaj qe Allahu ta ka shkruar dhe se nëse tere njerëzit bashkohen për të bere dem diç nuk munden përveç asaj qe Allahu ta ka caktuar; janë ngritur lapsat dhe janë tharë fletët".

Ja ky është tevekkuli dhe ky është realiteti i Tewhidit (Njëshmërisë së Allahut) dhe njeriu patjetër duhet ta dije se Allahu,subhanehu ve teala, është Furnizuesi, Mëshiruesi, Ruajtësi, tek i Cili kthehet çdo gjë qe është ne qiej e ne toke…

Prej formave te Tevekkulit te mangët është edhe braktisja e urdhërimit për te mire dhe ndalimit nga e keqja prej frikës se njerëzve. Te ndodhe te shohësh njerëz, te cilët edhe pse shohin te këqija prapëseprapë nuk i ndalojnë ato, qofte bile edhe me zemër, dhe kur ta pyesësh: Perse nuk e ndalon këtë te keqe?, te thotë: Unë kam frike dhe nuk dua te ndërhyj ne çështjet e njerëzve.

Ky shembull është njëherit prej dobësimit te Tevekkulit sepse po te mbështetej mire ne Allahun,subhanehu ve teala, nuk do t'ia kishte friken askujt tjetër përveç Tij dh pot e persekutohej apo maltretohej, do t'i llogaritej si maltretim ne rrugën e Allahut, Subhanehu ve teala ( për çka ka sevap te madh). Kjo nuk nënkupton se njeriu duhet te marre shkop dhe t'i rrahe njerëzit, shaje apo maltretojë...sepse kjo është e drejte e udhëheqësit (prisit), por qëllimi me te këtu është qe te urdhëroj për te mirën dhe te ndaloj nga e keqja aq sa ka mundësi dhe aq sa e ka lejuar feja dhe se njeriu, ne shtëpinë e tij, ka te drejta ne këtë aspekt, qe nuk i gëzon me njerëzit tjerë, pra te tjerëve nuk mund t'ua aplikoj ato rregulla.

Shkaku i dobësimit te Tevekkulit te shume njerëz është largimi i tyre prej adhurimit te Allahut,Subhanehu ve teala, sepse njeriu kur te largohet prej Allahut,Subhanehu ve teala, zemra e tij do te zhveshët nga imani (besimi) dhe shejtani do te mbizotërojë mbi te keshtuqe do t'iu frikësohet shejtani dhe pasuesve te tij ndërsa nuk do t'i frikësohet Allahut, Krijuesit te tij, dhe do ta braktise ibadetin e Tij. Ndërsa nëse njeriu e adhuron Allahun, përqendrohet ne ibadetin e Tij dhe braktise mëkatet, zemra e tij do te mbushet me besim dhe nuk do t'i frikësohet askujt përveç Zotit…keshtuqe Zoti do t'i mjaftoje atij për çdo gjë dhe ndaj çdo kujt tjetër.

Tavus Bin Kejsani, nxënësi i Ibni Abbasit, njeri prej transmetuesve te Buhariut dhe Muslimit, rrëfen e thotë: Shkova ne harem (qabe) qe ta beja Umren. Thotë: Pasi qe e kreva Umren dhe fala dy rekate, u ula tek Mekami. E ktheva kokën kur ja pashe njerëzit, armët, shpatat…U ktheva ne anën tjetër kur ja pashe Haxh-xhaxh Bin Junusin (zullumqarin e njohur). Thotë Tavusi: Kur pashe artilerinë ushtarake u ula ne vendin tim dhe derisa isha ulur pashe një njeri te varfër dhe asket, i cili bënte tavaf rreth qabes. Pasi e kreu tavafin erdhi t'i fal dy rekate dhe rroba e tij u lidh për një mjeti luftarak te ushtrisë se Haxh-xhaxhit. Haxh-xhaxhi e ndali dhe i tha: Kush je ti?

A mendon se ai krenohet me shume me ty sesa unë qe krenohem me Allahun- iu drejtua njeriu.

Thotë Tavusi: Te gjitha flokët mu ngritën nga rrëqethja. E lëshoi Haxh-xhaxhi dhe shkoi…

Perse e lëshoi? Perse u largua prej tij? Perse e perse? Sepse ai ishte mbështetur ne Allahun, e " فالله خيرٌ حافظاً وهو ارحم الراحمين ...po All-llahu është mbrojtësi më i mirë dhe Ai është mëshirues i mëshiruesve”. (Jusuf 64)

Muslimanet e kane obligim qe net e gjitha çështjet e tyre te mbështetën ne Allahun,subhanehu ve teala, dhe ta adhurojnë me një adhurim te sinqerte.

Nëse muslimanet janë te obliguar te jene te tille çdoherë, ata ne këtë kohe janë te obliguar me shume se kurrë. Neve na mbetet obligim te kthehemi tek Allahu, subhanehu ve teala, dhe te mbështetemi ne Të, në këtë kohe kur popujt pabesimtare kane rrethuar muslimanet, e sidomos urrejtja e jehudeve (çifuteve), te krishterëve saqë një grup muslimanësh me besim te dobët, frikësohen prej tyre duke harruar se tere çështja është ne dorën e Allahut,Subhanehu ve teala, i Cili ndihmon robin e Tij, përmbush premtimin e Tij dhe shkatërron grupacionet kundër fesë se Tij… A nuk është Allahu, Ai, i Cili shkatërroi Adin e Themudin, popullin e Nuhut...Pra nuk ka zot tjetër përveç Allahut, i Cili nuk është i dobët ta ndihmoje robin e Tij besimtar dhe te dashurit e Tij te devotshëm.

Ndodhe qe ndihmesa e Tij te vonohet për shkak te mëkateve dhe lëshimeve tona dhe derisa te dallohet i sinqerti nga gënjeshtari, besimtari nga hipokritit, etj. Thotë Allahu, subhanehu ve teala," ولما رأى المؤمنون الأحزاب قالوا هذا ما وعدنا الله ورسوله وصدق الله ورسوله وما زادهم إلا أيمانا وتسليماً E kur muslimanët e panë ushtrinë aleate, thanë: “Kjo është ajo që All-llahu dhe i dërguari i Tij na premtuan neve, e All-llahu dhe i dërguari i Tij e thanë të vërtetën”. Ajo (ushtria e armikut që e panë) vetëm ua shtoi atyre besimin dhe mbështetjen. ".(Ahzab 22)

Ndërsa sa iu përket hipokriteve dhe atyre me zemra te sëmura, shiko se çfarë thonë ata" وإذا يقول المنافقون والذين في قلوبهم مرض ما وعدنا الله ورسوله إلا غرورا Kur hipokritët dhe ata që në zemrat e tyre kishin sëmundje, thonin: “All-llahu dhe i dërguari Tij, nuk na premtuan tjetër vetëm se mashtrim!”.(Ahzab 12)

Po, ndodhe qe te vonohet fitorja e ummetit sepse struktura e saj ende nuk është pjekur pas pjekjes se saj, ende nuk është plotësuar pas plotësimit te saj, ende nuk është përmbledhur (tubuar) pas forcës se saj, ende nuk ka mbledhur dhe përgatitur celulat dhe forcat e saja qe ta njoh veten deri në dhe për c'masë ka force te përgatitur, sepse po te arrihej fitorja, do ta humbaste atë menjëherë, për shkak te pamundësisë për ta ruajtur atë gjate.

Ndodhe qe fitorja te vonohet derisa ummeti islam ta derdhe tere mundin dhe potencialin e tij...

Ndodhe qe te vonohet fitorja derisa ummeti ta provoje tere forcën e tij dhe ta kuptoje se vetëm forca nuk ta siguron fitoren, por forca vie prej Allahut kur ta japësh mundin maksimal e pastaj ta dorëzosh çështjen tek Allahu.

Ndodhe qe fitorja te vonohet derisa ummeti t'i lidh fuqishme marrëdhëniet me Zotin e saj...Kjo lidhje është garancioni i pare për stabilizimin e ummetit dhe përqendrimin e tij ne rrugën e fitores...duke mos devijuar dhe humbur nga rruga e vërtetë, drejtësia dhe hajri, ne baze të të cilave, Allahu na e dhuron fitoren.

Ndodhe qe fitorja te vonohet sepse ummeti ende nuk përcaktuar për flijim për Allahun,subhanehu ve teala, dhe fenë e Tij; ai lufton për një pre, te cilën e meriton, ose lufton për tu mbrojtur, ose lufton si guximeri para armiqve te tij...Allahu dëshiron qe xhihadi te jete vetëm për hire te Tij, i pastër prej çdo ndjenje tjetër, e cila do ta njolloste. Pejgamberi ishte pyetur për njeriun, i cili lufton për mbrojtje, trimëri dhe fame; cili prej tyre është për hire te Allahut? Tha: من قاتل لتكون كلمة الله هي العليا فهو في سبيل الله Kush lufton qe fjala e Allahut te jete me e larta, ai është ne rrugën e Allahut!

Ndodhe qe fitorja te vonohet sepse ne sherrin, i cili e dylufton ummetin islam, ende ka te mira, me te cilat Allahu,subhanehu ve teala, dëshiron ta pastroje ummetin, ta shkatërrojë te keqen, qe te mos humbet asnjë pike e hajrit.

Ndodhe qe fitorja te vonohet sepse e kota, e cila e lufton ummetin islam, ende nuk e ka vene ne shesh ndytesine e saj. Nëse besimtaret ngadhënjejnë mbi te, atëherë ai pushton zemrën e te mashtruarve (mendjelehtëve), te cilët ende nuk kishin pranuar pavlefsherine e se kotës dhe nevojën e eliminimit te saj, keshtuqe rrënjët e saj ende vazhdojnë te mbesin ne shpirtrat e këtyre njerëzve, te cilëve ende nuk iu është zbuluar e vërteta. E kota do te mbetet e tille aq sa te dëshirojë Allahu, ne mënyrë qe te dale para njerëzve e pamaskuar dhe askush te mos mërzitet për shkuarjen (humbjen) e saj.

Ndodhe qe fitorja te vonohet per shkak se ambienti ende nuk është bere i përshtatshëm për pritjen e se vërtetës, drejtësisë dhe hajrit, te cilat si pjese përbejnë teresine e ummetit islam. Nëse fiton se shpejti do te hasesh ne pengesa, sepse fitorja nuk mund te qëndrojë ne këtë ambient e as te ngul këmbë. Pra përleshja ende vazhdon te mbetet e freskët derisa te krijohen kushte pe pranimin e se vërtetës dhe perhershmerine e saj!

Për këto dhe shkaqe tjera te shumta ndodhe te vonohet fitorja, e cila merr me vete qindra flijime (kurbana) dhe dhimbje, duke mos harruar mbrojtjen e Allahut për ata qe besuan dhe sigurimin e fitores ne fund për ta.

Neve na mbetet obligim qe te mbështetemi ne Allahun, te kthehemi tek Ai, te pendohemi tek Ai, te mbahemi (edhe) për shkaqeve te fitores dhe ta dijme se gjeneratat tona te para (sahabet, tabiinet dhe pasuesit e tyre) nuk e fituan fitoren pse sundonin boten, por pse ata ishin ne lidhje me Allahun e vetëm, te Cilin e njohën ashtu siç duhet njohur!!!

[1] Parathënien e kam ndryshuar pak a shume, për shkak se autori e kishte përpiluar ne një forme, paksa te papranuar për disa njerëz, keshtuqe unë fshiva disa anime te tilla, dhe e solla ne këtë mënyrë, duke mos harruar se unë, personalisht, nuk jam kundër asaj, qe tha autori.

[2] Vellai i tij ishte mekembes i Jemenit