Muhamed Rukban

 

Falënderimi i takon Allahut, Caktuesit te caktimeve,Shëruesit te sëmundjeve dhe Larguesit te turbullirave,ndërsa përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, Alejhi selam,me pas:

Kushtuar atyre qe Allahu deshi t'i sprovoje me fatkeqësi e te liga...

Atyre qe Allahu nëpërmjet sëmundjeve deshi t'i pastroi prej mëkateve…

Ja ky i sëmurë e ka humbur shëndetin,tjetri nuk e di shkakun e sëmundjes ndërsa te tretit i ka humbur forca dhe është zbehur...

Por këta megjithatë e përkujtojnë Allahun,subhanehu ve teala,bëjnë durim dhe shpresojnë qe Allahu,subhanehu ve teala, t'i shpërbleje për këtë. Logjikojeni fjalën e Pejgamberit,Alejhi selam, " عجباً لأمر المؤمن، إن أمره كله له خير، وليس ذلك لأحد إلا للمؤمن، إن أصابته سراء شكر، فكان خيراً له، وإن أصابته ضراء صبر فكان خيراً له  Çudi me besimtarin! Tere puna e tij është ne favor te tij dhe nuk është kjo hise e askujt tjetër përveç besimtarit. Nëse begatohet me ndonjë te mire falënderon dhe (normal) është mire për te ndërsa nëse e godet ndonjë e lige bën durim dhe kështu edhe kjo është ne te mire te tij". (Muslimi)

Sa ni'meti –begatia,po t'i epej njeriut do te ishte sëmundje për te derisa shume gjera qe nuk i janë dhënë janë begati dhe shërim për te. Thotë Allahu,subhanehu ve teala," وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ Por mund që ju ta urreni një send, e ai është shumë i dobishëm për ju, dhe mund që ju ta doni një send, e ai është dëm për ju. All-llahu e di (fundin e çdo sendi) e ju nuk dini.".(Bekare 216)

Vëlla i sëmurë! Allahu te shëroftë dhe prej çdo sëmundje e te lige te ruajt!

Përqendro vëmendjen tende dhe me mendjen tende kupto këto urtësi te kësaj ligjërate,te cilat janë te radhitura ne forme pikash por te ushqyera me drite hyjnore dhe te stolisura me shprehje profetike.

E lus Allahun qe te jene ne dobi tuajën e timen!

Pika e pare: BEGATIA KALIMTARE

Vëlla ! A e di se ç'është begatia kalimtare? Ajo është pikërisht dynjaja,me te cilën janë mashtruar shume njerëz dhe te cilën e kane bere si preokupim kryesor te tyre…Allahu i saj e i yni e përshkroi kështu"  وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ Kjo jetë e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se dëfrim e lojë,".(Ankebut 64),pastaj" وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ pra jeta e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se përjetim mashtrues.".( Hadid 21)

Ndërsa i dashuri i Allahut,Subhanehu ve teala,Muhammedi,Alejhi selam sqaroi marrëdhëniet e tij me dynjanë e tha" ما أنا في الدنيا إلا كراكب استظل تحت شجرة ثم راح وتركها Unë,ne dynja nuk jam tjetër përveç sikur një kalores (udhëtar),i cili pushon nen hijen e një peme pastaj vazhdon rrugën dhe e braktise atë (hije)".(Tirmidhiu)

Kjo si rezultat i asaj se ai e njihte dynjanë dhe i ishte bere e qarte puna e saj,ose thënë me mire pavlera e saj. Kishte thënë" لو كانت الدنيا تعدل عند الله جناح بعوضة، ما سقى كافراً منها شربة ماء Sikur dynjaja te vlente tek Allahu sa një krahë milingone,asnjë pabesimtari nuk do t'i kishte dhënë (madje) asnjë gllënjkë ujë".(Tirmidhiu)

Por megjithatë shohim se ajo ende është ne skene;nëse sot te bën te qeshesh  nesër te bën te qashe shume,nëse te gëzon një dite te dëshpëron me dite e vite..

Njeriu,kushdo te jete dhe çfarëdo pozite te ketë,patjetër se nuk do t'i shpëtojë pa u sprovuar me ndonjë te lige,e cila ia zben jetën ose me ndonjë sëmundje,e cila e bën te dobët .

Thotë poeti:

ومن يحمد الدنيا لعيش يسره *** فسوف لعمري عن قليل يلومها

Kush e falënderon dynjanë për një jete qe e gëzon

Për Zotin! Me vone për pak send do ta qortoje

Mu për këtë,porosia e atij qe e njihte pozitën e dunjase ishte" كن في الدنيا كأنك غريب أو عابر سبيل Behu ne dynja sikur i huaj ose sikur udhëtar".( Buhariu)

Ja kështu, kush e njeh realitetin e dunjase behet zahid ne te dhe kush behet zahid ne te (heq dore nga dynjaja),atij do t'i lehtësohen te ligat dhe sprovat e saja!

Pika e dyte: BELAJA (sprova) ËSHTË ADRESE E DASHURISE

Rrëfehet te këtë thënë Enes Bin Maliku se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" إن عظم الجزاء مع عظم البلاء، وإن الله إذا أحب قوما إبتلاهم، فمن رضي فله الرضى، ومن سخط فله السخط Vërtet shpërblimi i madh është me (sipas) sprovën e madhe dhe se ke e donë Allahu,subhanehu ve teala, e sprovon. Andaj kush pajtohet-ndahet i kënaqur atëherë atij i takon kënaqësia ndërsa kush hidhërohet,atij i takon hidhërimi".( Tirmidhiu).

Sprova dhe sëmundjet,nëse paraqiten tek ai qe ka marrëdhënie te mira me Allahun,subhanehu ve teala, dhe bën durim ndaj sprovave,atëherë sprovat tek ai janë shenje e se mirës dhe dashurisë…Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" إذا أراد الله بعبده خيرا عجل له العقوبة في الدنيا..E kur Allahu,subhanehu ve teala, t'ia dëshirojë robit te mirën ,ia përshpejton ndëshkimin ne dynja".( Tirmidhiu)

Kush e studion jetën e pejgambereve,te cilët janë njerëzit me te dashur tek Allahu,subhanehu ve teala,vëren se sprova ishte rruga e tyre ndërsa sëmundja dhe veshtiresite ishin natyrshmëri e tyre.

Ibni Mes'udi kishte hyre tek Pejgamberi Alejhi selam,i cili nga ashpërsia e sëmundjes kishte temperature te madhe. I tha Ibni Mes'udi: O i dërguari i Allahut! Ti vërtet ke temperature! Tha" أجل، إني أوعك كما يوعك الرجلان منكم Po,unë kam temperature aq sa kane dy njerëz prej jush".( Buhariu dhe Muslimi)

Sa'd Bin Ebi Vekkasi e kishte pyetur" أي الناس أشد بلاء؟ قال :  أشد الناس بلاء الأنبياء، ثم الأمثل فالأمثل، يبتلى الرجل على حسب دينه، فإن كان دينه صلبا إشتد بلاؤه، وإن كان في دينه رقة ابتلي على حسب دينه، وما يبرح البلاء بالعبد حتى يتركه يمشي على الأرض ما عليه خطيئة Kush janë njerëzit qe me se shumti sprovohen? Tha: Njerëzit qe me e shumti sprovohen janë pejgamberet,pastaj me te mirët,pastaj te mirët. Njeriu sprovohet konform fesë se tij;nëse është fetar i madh, sprova e tij është e rende ndërsa nëse feja e tij është e dobët,atëherë sprova e tij është ashtu sic e ka fenë ( dtth e dobët),dhe sprova nuk do t'i ndahet njeriut derisa ta lere te ec ne toke duke mos patur asnjë mëkat". (Tirmidhiu)

Selefi ( gjeneratat e para te myslimaneve) e kishin kuptuar këtë shprehje dhe domethënien e saj keshtuqe belanë e llogarisnin nimet (begati) ndërsa sëmundjen e veshtiresine si "myzhde ose sihariq" për besim te forte.

Pika e trete: BELAJA ËSHTË RRUGE E XHENNETIT

Sëmundjet dhe fatkeqësitë janë gjera,me te cilat Allahu,subhanehu ve teala, sprovon robërit e Vet; provim për durimin e tyre,pastrim për besimin e tyre,madje,për ata qe janë begatuar me logjike dhe meditim te mire,është begati e madhe,qe patjetër te obligon ta falënderosh Allahun,subhanehu ve teala...

Thotë Allahu,subhanehu ve teala," وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ، الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ، أُولَـئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ Ne do t’ju sprovojmë me ndonjë frikë, me uri, me ndonjë humbje nga pasuria e nga jeta e edhe nga frytet, po ti jepju myzhde durimtarëve.156.Të cilët, kur i godet ndonjë e pakëndshme thonë: “Ne jemi të All-llahut dhe ne vetëm tek Ai kthehemi”!157.Të tillët janë që te Zoti i tyre kanë bekime e mëshirë dhe të tillët janë ata të udhëzuarit në rrugën e drejtë.".(Bekare 155-157)

Allahu Ekber! Me thuani nëse ka ndonjë te mire me te madhe sesa mëshira,bekimi (salavati) dhe udhëzimi i Allahut,Subhanehu ve teala mbi ty ?

Xhabir Bin Abdil-lah rrefen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" يود أهل العافية يوم القيامة حين يعطى أهل البلاء الثواب لو أن جلودهم كانت قرضت في الدنيا بالمقارض Ne Ditën e Llogarisë,te shëndoshit (te pasprovuarit) kur te shohin se te sprovuarve po iu epet shpërblim i madhe,do te dëshironin qe ne dynja,lëkurët e tyre te ishin shqyer me gërshëre". (Tirmidhiu)

Ibni Mes'udi rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" ما من مسلم يصيبه أذى من مرض فمـا سواه إلا حط الله به من سيئاته كما تحط الشجرة ورقها Nuk ndodhe qe te goditet muslimani me ndonjë sprove,qofte sëmundje apo ckado tjetër,e te mos ia largoje Allahu,subhanehu ve teala, me te mëkatet ashtu sic i bien pemës gjethet".(Muslimi)

Ebu Hurejre rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" ما يزال البلاء بالمؤمن والمؤمنة في نفسه وولده وماله حتى يلقى الله تعالى وما عليه خطيئة Vazhdon belaja ta godet besimtarin dhe besimtaren ne veten,fëmijët dhe pasurinë e tij/saj derisa ta takoje Allahun,subhanehu ve teala, duke mos patur asnjë mëkat". (Tirmidhiu)

Një grua kishte ardhur tek Pejgamberi Alejhi selam dhe i kishte thënë se "Unë jam e sëmurë nga epilepsia dhe c'është me e keqja se unë zbulohem,nuk mund ta ruaj veten andaj lute Allahun,subhanehu ve teala, te me shërojë! I tha Pejgamberi Alejhi selam" إن شئت صبرت ولك الجنة، وإن شئت دعوت الله أن يعافيك، فقالت: أصبر Nëse dëshiron be durim e për shpërblim ke xhennetin ndërsa nëse dëshiron qe vetëm te shërohesh po e lus Allahun,subhanehu ve teala, te te shërojë? Tha gruaja: Jo (mos e lut)! Unë do te bej durim". ( Buhariu dhe Muslimi)

Pejgamberi Alejhi selam kishte hyre tek Ummu Said dhe i kishte thënë: ما لك يا أم السائب تزفزفين Cfare ke oj Ummu Saib qe dridhesh? Tha: Ethet o i derguari i Allahut,Allahu mos i bekoftë! Tha: لا تسبي الحمى، فإنها تذهب خطايا بني آدم كما يذهب الكير خبث الحديد Mos i shaj ethet,sepse ato largojnë mëkatet nga njeriu sikurse Kiri (gjyryku i farkëtarit) largon ndryshkun e hekurit".( Muslimi)

Ibni Ebi Ed Dunja ka thënë" Te paret tanë ethet i konsideronin si nate shlyerje te mëkateve te mëparshme".

Vëlla i dashur! Ndoshta ti ke pozite tek Allahu,subhanehu ve teala,,te cilën assesi nuk mund ta arrish me veprat tua keshtuqe Allahu,subhanehu ve teala, te sprovon dhe te begaton me durim qe ta arrish atë grade,andaj perse te dëshpërohesh kur te godet e keqja?!

Pika e katërt: SHPËRBLIMI RRJEDHËS

Prej mëshirës dhe butësisë se Allahut,Subhanehu ve teala me robërit e Tij është edhe fakti se Ai nuk ua mbylle ndonjë dere te hairit e te mos ua hap tjetrën,ose thënë me mire tjerat. Përveç te mirave dhe sevapeve qe i shkruhen te sëmurit për sëmundjen,ndaj se cilës beri durim, i shkruhet edhe shpërblimi për ibadete,te cilat i bënte zakonisht dhe prej te cilave tani e ka penguar sëmundja.

Ebu Musa El Esh'ariu rrefen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" إذا مرض العبد أو سافر كتب الله تعالى له الأجر مثل ما كان يعمل صحيحا مقيما Kur te sëmuret ndonjë rob apo te udhetoje ,Allahu,subhanehu ve teala, ia shkruan shpërblimin sikurse kur ishte duke bere ibadete duke qene i shëndoshë dhe vendas (jo udhëtar)".( Buhariu)

Cfare nderi ka pas këtij nderi?

Cfare begatie me te madhe ka pas kësaj begatie?

Njeriu nuk bën vepra ndërsa i shkruhen te mirat…?!

Pika e peste: PATJETËR SE PAS ÇDO VËSHTIRËSIE KA LEHTËSIM

Ky është ligj i Allahut,Subhanehu ve teala tek krijesat e Tij…Nuk ka caktuar ndonjë vështirësi e te mos këtë caktuar edhe lehtësim pas saj dhe sëmundjet,sado qe te zgjasin dhe te jene te vështira,patjetër se do te vije koha kur do te përfundojnë,inshaAllah!

Ka thënë Vehb Bin Munebbihi" لا يكون الرجل فقيها كامل الفقه حتى يعد البلاء نعمة ويعد الرخاء مصيبة، وذلك أن صاحب البلا ينتظرالرخاء وصاحب الرخاء ينتظر البلاء Njeriu nuk është tamam i mençur derisa te mos e llogarisë belanë si begati dhe bollëkun si fatkeqësi. Kjo për shkak se i sprovuari pret dite te mira ndërsa pasaniku pret dite te vështira-bela".

Thotë Allahu,subhanehu ve teala, " فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (5) إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.6.Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi ". ( Inshirah 5-6)

Pika e gjashtë : PLAÇKA E SËMUNDJES

Po t'i meditonte i sëmuri dobitë dhe te mirat e sëmundjes se tij nuk do te shpresonte kurrë t'i largohej sëmundja.

Krahas shlyerjeve te mëkateve,ngritjes se pozitave,shkruarjes se shpërblimit te atyre veprave qe i bënte i sëmuri gjate shendoshmerise se tij,ka edhe një shanse te madhe ,nëse është begatuar me shfrytëzimin e kohës,sepse i sëmuri,gjate kohës se sëmundjes se tij ka kohe te lire qe te tjerët nuk e kane. Andaj këshilla jone është qe çdo i sëmurë te mundohet ta shfrytëzojë kohen për t'u afruar tek Allahu,subhanehu ve teala, duke lexuar Kur'an,falur nafile,nëse ka mundësi për një gjë te tille,duke urdhëruar për te mire,duke ftuar ne rrugën e Allahut,Subhanehu ve teala…Dije vëlla se njeriu,i shëndoshë e i sëmurë, është i urdhëruar t'i pasoje urdhrat e Allahut,Subhanehu ve teala!

Pika e shtatë : BEGATIA E HUMBUR

Nimetet e Allahut,Subhanehu ve teala nuk i din përveç atij qe i ka humbur ato…Paramendoje veten sikur sëmundja te ka lodhur dhe te ka dobësuar,madje edhe te ka dëshpëruar,dhe ti ne këto çaste e kupton thënien e Muhammedit,Alejhi selam" نعمتان مغبون فيهما كثير من الناس، الصحة والفراغ Dy begative nuk ua dine vlerën shume njerëz: Shëndetit dhe kohës se lire".(Buhariu)

Pra shëndeti është prej begative,me te cilat na ka begatuar Allahu,subhanehu ve teala, dhe përveç te sëmurit askush prej nesh nuk ia di vlerën… Ja kështu ndaj sa begative ishim te pakujdesshëm, sa begatitë nuk i kemi falënderuar ? E ne veçanti për begatinë me te madhe dhe me te shndritshme: Begatinë e besimit dhe udhëzimit ?

Sa njerëz e kane humbur këtë begati; nuk e kane falënderuar Allahun, subhanehu ve teala, për te dhe kane shfaqur përtaci për ta konstruktuar vetveten e tyre ne kornizat e saj?

Vëlla! Kur shkëndija e shërimit te shfaqen dhe kur te fillon te gëzohesh për fundin e sëmundjes,falëndero Allahun,subhanehu ve teala, për këto begati dhe paramendoje veten kur ishe i sëmurë. Shfrytëzo rastin te besh pendim te sinqerte për lëshimet tua dhe për mosfalenderimin për çdo begati. Pendohu tani…Po,tani…Beje këtë pendim sic është me se miri ne mënyrë qe te jete shkak i largimit te belas sate. Ka thënë Aliu " ما نزل بلاء إلا بذنب ولارفع إلا بتوبة Nuk ndodhe ndonjë bela përveç se si shkak i mëkatit dhe nuk largohet përveç se si rezultat i pendimit".

Vëlla! Dije se nëse nuk te është shkruar shërimi te paktën jeta jote do te përfundoj me besim dhe pendim te sinqerte!

Pika e tetë : PËR DO SËMUNDJE KA ILAÇ

Prej mëshirës se Allahut,Subhanehu ve teala është se çdo sëmundje sado qe te jete e vështirë,do te këtë bar apo ilaç për te nëse Allahu,subhanehu ve teala, i ka caktuar shërim!

Ebu Hurejre rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" ما أنزل الله داء إلا أنزل له شفاء Allahu,subhanehu ve teala, nuk ka zbrite ndonjë sëmundje e te mos këtë zbritur për te edhe shërimin".( Buhariu dhe Muslimi)

Por për shërim,krahas bekimit te Allahut,Subhanehu ve teala duhet te kihen parasysh edhe disa fakte,ne mesin e te cilave edhe :

1-      Mbeshtetja ne Allahun,subhanehu ve teala dhe mos supozimi ndaj Allahut (te menduarit keq për Të). Shiqoni se cfare thoshte Ibrahimi Alejhi selam " وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِDhe kur të sëmurem Ai më shëron,".(Shuara' 80) Nuk ka shërues përveç Allahut,Subhanehu ve teala dhe nuk ka largues te belave përveç Tij…

Mjeku,hoxha,i cili bën lutje te ligjësuara, barërat nuk janë gjë tjetër përpos shkaqe,te cilat i ka lehtësuar Allahu,subhanehu ve teala, për shërim…Andaj mbështetu ne Allahun,subhanehu ve teala, ashtu sic është me se miri ne mënyrë qe te ngadhënjesh me shëndet ne dynja dhe me shpëtim ne Ahiret. Allahu,subhanehu ve teala, është i Urte dhe nuk bën vepra kot,është Mëshirues,me mëshira te ndryshme dhe nuk cakton ndonjë caktim e te mos jete për te mirën e njeriut. Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" عجبت للمؤمن!! إن الله عز وجل لم يقض له قضاء إلا كان خيرا له Jam çuditur me besimtarin!Allahu nuk ka caktuar ndonjë caktim për te e te mos jete hajr ( mire ) për te". ( Ahmedi)

2-   Shërimi me rukje (dua) te ligjësuara nga Kur'ani dhe Sunneti. Thotë Allahu" وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ Ne të shpallim Kur’anin që është shërim dhe mëshirë për besimtarët". ( Isra 82).

Behu kureshtar-Allahu te shëroftë- për rukjet sheriatike,te cilat janë prej shkaqeve me te dobishme te largimit te sëmundjes dhe dëshpërimit. Psh: lexoje kaptinën Fatiha,Bekare,Ihlas,dy kaptinat e fundit,etj,sepse i tere Kur'ani është shërim!

Prej lutjeve te transmetuara për këtë çështje,veçojmë lutjet e transmetuara nga Aisheja,nena e besimtareve,e cila thotë se Pejgamberi,kur ndonjë njeri ankohej prej dickahit ose ishte i plagosur,thoshte,duke bere me gisht kështu- Sufjan Bin Ujejne,njeri prej transmetuesve kishte vene gishtin ne toke pastaj e kishte ngritur (per t'i mësuar se si ka vepruar Pejgamberi Alejhi selam)" بسم الله، تربة أرضنا، بريقة بعضنا، يشفى به سقيمنا، بإذن ربنا Me emrin e Allahut, dheu i tokes sone,me peshtymen^([1]) e ndonjerit prej nesh ,shërohet-me lejen e Allahut -semundja jone". (Mutefekun alejhi)

Ne mesin e atyre lutjeve ishte edhe kjo,poashtu e rrëfyer nga Aisheja" أن النبي كان يعود بعض أهله يمسح بيده اليمنى ويقول: "اللهم رب الناس أذهب الباس، واشف، أنت الشافي لا شفاء إلا شفاؤك، شفاء لا يغادر سقما" Pejgamberi Alejhi selam shëronte disa anëtare te familjes se tij;e prekte me dorën e djathte dhe thoshte"O Allahu im!Zoti i njerëzve! Largoje te keqen,Ti je Shërues dhe nuk ka shërim tjetër përveç shërimit Tënd,shërim qe nuk len asnjë sëmundje". ( Muttefekun alejhi)

Utman Bin El Asi rrëfen se si ai njëherë ankohej nga një dhimbje ne trup. Thotë se Pejgamberi i kishte thënë" ضع يدك على الذي يألم من جسدك وقل: بسم الله ثلاثاً وقل سبع مرات: أعوذ بعزة الله وقدرته من شر ما أجد وأحاذر Vere dorën tende aty ku te dhemb ne trupin tënd dhe thuaj tri here"Bismil-lah",pastaj shtate here "Kërkoj mbrojtje me krenarinë dhe Fuqinë e Allahut prej te keqes,te cilën e ndiej ne trup dhe e cila me kërcënon".( Muslimi)

Ibni Abbasi rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" Kush e viziton një te sëmurë,te cilit nuk i ka ardhur vdekja,dhe thotë tek ai shtate here" أسال الله العظيم رب العرش العظيم أن يشفيك، إلا عافاه الله من ذلك المرض E lus Allahun e Madhërishëm,Zotin e Arshit te Madhërishëm qe te te shërojë! Allahu do ta shërojë prej asaj sëmundje".(Ebu Davudi dhe Tirmidhiu)

Ebu Seid El Hudrijj rrëfen se Xhibrili i kishte ardhur Pejgamberit,Alejhi selam, dhe i kishte thënë" O Muhamed! Je ankuar? Tha: Po. Tha Xhibrili" بسم الله أرقيك، من كل شيء يؤذيك، من شر كل نفس أو عين حاسد، الله يشفيك، بسم الله أرقيك Me emrin e Allahut te bej rukje (lutje për shërim) nga çdo e keqe qe te shqetëson dhe nga çdo shpirt ose sy ziliqar! Allahu te shëron! Me emrin e Allahut te bej rukje".(Muslimi)

Ibni Abbasi rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ne raste dëshpërimi-pikëllimi lutej me " لا إله إلا الله العظيم الحليم، لا إله إلا الله رب العرش العظيم، لا إله إلا الله رب السموات ورب الأرض ورب العرش الكريم Nuk ka Zot përveç Allahut te Madhërishëm e te Bute! Nuk ka Zot përveç Allahut,Zotit te Arshit te Madhërishëm! Nuk ka zot përveç Allahut, Zotit te qiejve dhe Zotit te tokës dhe Zotit te Arshit Fisnik".(Muttefekun alejhi)

Sa'd Bin Ebi Vekkasi rrëfen se Pejgamberi Alejhi selam ka thënë" دعوة ذي النون، إذ دعا وهو في بطن الحوت "لا إله إلا انت سبحانك إني كنت من الظالمين" فانه لم يدع بها مسلم في شيء قط إلا استجاب الله له Lutja e Dhen Nunit (Junusit,alejhi selam) kur u lut me te ne barkun e peshkut ishte" Nuk ka zot tjetër përveç Teje! I Lartemadheruar qofsh!Unë isha i padrejte ndaj vetes sime! Nuk ndodhe te lutet muslimani me te për dic e te mos i përgjigjet Allahu".(Tirmidhiu)

Këto lutje dhe dua kane nevoje për një shpirt te devotshme dhe për një nënshtrim te sinqerte ndaj Allahut!

3-      Duaja. Krahas lutjeve te lartpërmendura,shtojmë edhe faktin se duaja ka një rol te vecant ,madje është prej gjerave më me dobi. Ndodhe qe sekreti i largimit te sëmundjes apo pikëllimit është pikërisht duaja. Thotë Allahu,subhanehu ve teala," فأخذناهم بالباساء والضراء لعلهم يتضرعون " i dënuam me skamje e mjerim, ashtu që të përulen.. ( En'am 42)

A nuk te shkuar ndërmend ndonjëherë se Allahu,subhanehu ve teala, te ka sprovuar me sëmundje qe te ta ndiej zërin e lutjes sate dhe ta shoh perulshmerine tende kur ti lutesh? Ngriti duart dhe loto,shprehe varfërinë tende dhe pafuqinë tende,pranoi ketë dhe dobësinë tende,sepse kështu do te ngadhënjesh me kenaqesine e Zotit tënd dhe sëmundja apo pikëllimi yt do te largohet!

4-   Ndihma me namaz. Thotë Allahu,subhanehu ve teala," وَاسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ Kërkoni ndihmë (në të gjitha çështjet) me durim dhe me namaz".(Bekare 45). Imam Ahmedi transmeton se kur Pejgamberin,Alejhi selam, e dëshpëronte ndonjë gjë falej".

5-   Sadakaja e shumte. Ebu Umame rrëfen se Pejgamberi,Alejhi selam ka thënë" داووا مرضاكم بالصدقة Shëroni te sëmurët tuaj me sadaka". ( Sahihul xhamii)

6-      Shërimi me gjerat e njohura si shëruese,psh: mjaltë,uji zemzem, hixhameja (nxjerrja e gjakut te keq),etj.

7-      Shërimi me barërat,te cilat Allahu,subhanehu ve teala, i lejoi.

Pika e nëntë: KUJDES KURTHAVE TE SHEJTANIT

Shejtani përherë mundohet ta mashtroje besimtarin me kurthe e intriga te ndryshme,i sëmurë apo i shëndoshë qe. Prej atyre intrigave veçojmë:

1-    Supozimet (mendimet e keqia ndaj Allahut) ose hidhërimi dhe shqetësimi. Ne hadithin kudsijj qëndron"  إن الله عز وجل يقول: أنا عند ظن عبدي بي، إن ظن بي خيرا فله، وإن ظن شرا فله Allahu,subhanehu ve teala, thotë" Unë jam ne te menduarit e robit Tim për Mua (dtth:si mendon ai për Mua ,Unë ashtu veproj me te).Nëse mendon mire për Mua shkon ne favor te tij ndërsa nëse mendon keq për mua shkon ne disfavor te tij".( Imam Ahmedi dhe Ibni Hibbani)

2-        Përhapja e sëmundjes ose" boll ma kështu,s'po durohet".

Vëlla ke kujdes t'i fshehësh dhimbjet dhe rënkimet sikurse qe duhet te kesh kujdes e te mos e përhapësh se "unë jam i sëmurë",edhe nëse flet për t'i çarë dertet e hallet. Ma'ruf El Kerhi ka thënë"Allahu, subhanehu ve teala, do ta sprovoje besimtarin me sëmundje dhe te liga dhe kur njeriu t'iu ankohet shokëve te tij thotë Allahu" Pasha Krenarinë dhe Madhërinë Time!Nuk te kam sprovuar me këto sëmundje përveç qe te te pastroj prej mëkateve ndërsa ti nuk me ankohesh Mua…".

3-        Humbja e kohës pa dobi,ose ne gjerat e ndaluara,te cilat e hidhërojnë Allahun,subhanehu ve teala,.

4-        Mosmbulimi i vendeve te turpshme.

5-    Shërimi me gjera te ndaluara. Ka thënë Pejgamberi Alejhi selam" إن الله أنزل الداء والدواء، وجعل لكل داء دواء، فتداووا ولا تتداووا بحرام Allahu,subhanehu ve teala, e ka zbrite sëmundjen dhe shërimin dhe për çdo sëmundje ka caktuar shërim,Pra shërohuni (me to) dhe mos u shëroni me haram (gjera te ndaluara)! (Ebu Davudi).

Prej ndalesave me te mëdha ne këtë kontest është shkuarja tek falltaret dhe sihirbazet. Pejgamberi ndaloi prej kësaj vepre dhe tha" من أتى كاهنا فصدقه بما يقول فقد كفر بهـا أنزل على محمد Kush shkon tek ndonjë falltar dhe i beson ne atë qe thotë,ai veç ka mohuar atë,me te cilën ka ardhe Muhamedi (dtth Kur'anin)".( Ahmedi dhe Hakimi) Kjo rruge shërimi njeriut i sjell te liga ne dunja sikurse qe ia përshkruan rrugën e zjarrit ne ahiret.

Pika e dhjete: DISPOZITAT E TE SËMURIT

1-     Pastrimi. I sëmuri duhet te pastrohet me ujë nga nevoja e vogël dhe duhet ta laje tere trupin nga xhunublleku. Nëse nuk ka mundësi ta beje këtë për shkak se është i dobët ose nëse e bën i shtohet me shume sëmundja atëherë mjafton vetëm me tejemmum. Poashtu nëse nuk mund te lëviz dhe nuk gjen dike qe do t'i ndihmoje ta përdorë ujin,atëherë i lejohet tejemmumi. Ndërsa ne rastet kur nuk gjen aske qe do t'i ndihmoje me ujë apo do t'i ndihmoje te ngritët dhe ne te njëjtën kohe nuk ka mundësi as te marre tejemmum,atëherë ai falet ashtu si është. Nëse i ka trupin, rrobat ose shtratin te ndyte dhe nuk ka mundësi ta largoje atë ndyrësi,atëherë ai falet ashtu sic është dhe kjo nuk bën assesi te jete arsye për vonimin e namazit. Nëse njeriu ka ndonjë plage apo varre dhe ne rast se e përshkon me ujë varrën do te infektohet,atëherë lan pjesët e shëndosha te trupit ndërsa varrës vetëm i jep tejemmum. I sëmuri me urine te vazhdueshme ose rrjedhje te gjakut apo lirimit te gazrave,ai duhet te marre abdes për çdo namaz dhe ta pastroje pjesën e rrobës se prekur prej ndytesise përkatëse. Ose nëse ka rroba te mjaftueshme,cakton rroba te veçanta për namaz. Nëse pasi qe ka hyre koha e namazit dhe ky ka marre abdes për namaz por urina ende i rrjedhe atëherë nuk ka dem;falet kështu dhe namazi inshaAllah i pranohet. Nëse ka ndonjë fashe dhe ka nevoje ta mbaje atë atëherë vetëm e përshkon me ujë gjate abdesit dhe guslit ndërsa pjesët tjera te trupit i pastron me ujë. Nëse edhe uji do ta dëmtonte varrën atëherë mjafton tejemmumi.

2-      Namazi

-         Dijetaret janë pajtuar njëzëri se kush nuk mundet me u fale ne këmbë falet ulur,kush nuk mundet as ulur falet ne krah,duke qene i kthyer me fytyre kah kibleja, e nëse edhe kështu nuk ka mundësi atëherë falet i shtrire.

-         Kush ka mundësi te qëndrojë ne këmbë por nuk ka mundësi ta beje rukune apo sexhden,atëherë ai qëndron ne këmbë dhe për rukune bën me shenje duke qene ne këmbë ndërsa për sexhde bën me shenje duke qene ulur.

-         Nëse mjeket besnike i preferojnë te falet ulur sepse ndryshe nuk mund te shërohet,atëherë ai falet sipas këshillave te tyre.

-         Ai qe fare nuk mund te lëvizë,madje as kokën për namaz,i mjaftojnë nijjeti dhe fjalët-leximi i kur'anit.

-         Nëse gjate namazit i vie forca për ta bere rukune dhe sexhden atëherë ai ne rekatet e mbetura i bën ashtu sic duhet dhe nuk i len për me vone.

-         Nëse flenë apo harron ta fale ndonjë namaz duhet ta fale kurdo qe i kujtohet.

-         Nuk lejohet braktisja e namazit ne asnjë mënyrë,madje gjate sëmundjes njeriut duhet t'i kushtoje edhe me shume rëndësi. Poashtu nuk lejohet qe te pritet derisa t'i kaloje koha e namazit farz- te obliguar sepse ne te kundërtën ai bën mëkat te madh saqë disa dijetare te mëdhenj kane thënë se i tilli është kafir-pabesimtar.

-         Nëse nuk ka mundësi ta fale çdo namaz ne kohen e tij atëherë i bashkon dreken dhe ikindine dhe i fale ose ne kohe te drekës ose pak para se t'i dale koha drekës, si dhe akshamin e jacine,ngjashëm me dreken dhe ikindine.

3-     Agjërimi .I sëmuri ne raport me agjërimin ka tri gjendje:

-         Nëse nuk i bën dem i obligohet opsione ,

-         Nëse i vie rende urrehet te agjërojë ,dhe

-         Nëse i bën dem i ndalohet te agjërojë.

Nëse nuk ka mundësi t'i kompensoje ditët e lëshuara gjate Ramazanit,atëherë për çdo dite ushqen ndonjë miskine- te ngrate. Ndërsa nëse ka mundësi te agjërojë atëherë agjëron po aq dite sa i kishte lëshuar me pare.

Agjërimi prishet nëse e merr ndonjë injeksion ushqyes ose injeksion ne gjak,ndërsa injeksioni i cili nuk te ushqen nuk është i ndaluar.

Sipas mendimit me te vërtet,agjërimi prishet poashtu me praktikimin e hixhames (nxjerrjes se gjakut te keq) ndërsa nuk prishte me nxjerrjen e dhëmbit.

Vjellja,përveç nëse është me qellim se nuk e prish agjërimin.

Lejohet agjëruesi ta mjekoje varrën, ta nxjerre dhembin,te ve pika ne sy ose vesh,ose te përdorë dic ne goje ,te cilat i ndihmoje per frymëmarrje,nëse me te ka problem. Allahu e di me se miri!

Vëlla i sëmurë! Allahu,subhanehu ve teala, te shëroftë nga sëmundja jote,ta shtoftë shpërblimin,t'i falte mëkatet dhe te begatoftë me shëndet ne fe e ne trup! Amin!!!

Marre nga www.tttt4.com

15-5-2005,e diele

Brunei-Malajzi

(Hoteli i aeroportit te Malajzisë,Kuala Lumpur)