-
-
Hekserij
werd lange tijd door heel veel mensen met satanisme en duivelaanbidding in
verband gebracht. Enige honderden jaren lang werden al dan geen echte heksen
vervolgd en gedood. Het is nog niet eens zo heel lange geleden, dat aan dit
'gebruik' een einde werd gemaakt. Maar ook tegenwoordig lopen er nog teveel
mensen rond, die, meestal uit angst, zulke gedachten hebben. die angst wordt
veroorzaakt door een tekort aan werkelijke kennis over heksen. Bijgeloof
wordt dan gekoesterd, alsof het echte feiten zouden zijn. en dan wordt het
gevaarlijk.
Een heks is geen satanist.
Heksen zijn niet de mensen die binnen de christelijke religie als 'de
antichrist' wordt gezien.
Hekserij is een religie, die echter met de christelijke religie niets te
maken heeft, zoals b.v. het hindo�sme of de religie van de Aboriginals daar
ook niets mee te maken heeft.
Tegenwoordig weten we, dat hekserij een verzamelnaam voor de natuurreligies
is, die hun wortels zoeken in voorchristelijke religies in Europa.
Heksen zijn dus gewone mensen, mensen met hun goede en slechte trekjes.
Hoewel.... een goede heks probeert zichzelf bewust te worden van zijn of
haar minder aangename eigenschappen, en probeert daar dan wat aan te doen.
Heksen zijn dus mensen met een eigen religie. Die religie beleven ze niet in
grote groepen in grote gebouwen. Bij voorkeur wijden heksen zich in rust,
stilte en wat afgescheiden van andere mensen zich aan hun Goden. Deels
spelen daarbij natuurlijk vroegere negatieve ervaringen een rol.
-
In de hekserij kun je veel oude, heidense, gebruiken en feestdagen
terugvinden, veel magische aspecten horen er ook bij, zoals in elke andere
religie magie ook een rol speelt. Maar je kunt ook weer niet zeggen, dat het
een religie van heel vroeger is, want, zoals dat bij een levende religie ook
moet zijn, zijn de gebruiken aangepast aan de moderne mensen.
Heksen drinken geen bloed, brengen geen mensenoffers en doden ook geen
dieren voor godsdienstige rituelen. Kaarslicht, wierook branden, zingen,
dansen, de Goden aanroepen, ja dat kan deel uitmaken van een
'heksengodsdienst'. Offeren ook; een glas thee, wijn of bier kan ter ere van
de Goden op de aarde uitgegoten worden. Speciale rituele kleding kan
gedragen worden, zoals priesters in andere religies dat ook vaak dragen.
Want in de hekserij is ieder zijn/haar eigen priester(es), en dient, wanneer
men van een kring deel uitmaakt, in die functie ook de groep.
-
Enkele richtingen kunnen tijdens een godsdienstig ritueel naakt zijn, omdat
ze dat de meest natuurlijke wijze vinden om voor de Goden te treden. Maar
gewoonlijk, zeker in ons klimaat, geven de meesten de voorkeur aan speciale
kleding, vaak een soort pij. Wanneer dat mogelijk is, worden godsdienstige
rituelen op een afgezonderde plaats in de vrije natuur gedaan, maar met een
beetje creativiteit kan een woonkamer ook goed 'omgetoverd' worden in een
geschikte plaats.
Binnen de hekserij heeft zich in de laaste decennia een richting ontwikkeld,
die zich inmiddels over alle continenten heeft verbreid. Deze richting heet
'Wicca'.
-
Die Wicca is zelfs zo groot geworden, dat er zich binnen deze richting al
meerdere eigen richtingen (stijlen) hebben ontwikkeld; tradities worden ze
genoemd. Naast bepaalde religieuze aspecten hebben ze echter praktisch
allemaal gemeen, dat ze zich, ook vanuit de religie, heel nauw met de natuur
verbonden voelen. Velen laten dat ook zien, door zich in te zetten in
organisaties waar natuurbehoud centraal staat. Behalve in ecologische
organisaties hebben echter mensenrechten ook een warme plaats binnen de
hekserij. De religie van aanhangers van de Wicca en andere heksen is niet in
een openbaring ontstaan, er is geen centraal boek waarin alles
voorgeschreven is, en er is ook geen centrale autoriteit. Heksen beleven in
heel veel gevallen hun religie individueel, zonder anderen, maar ze kennen
ook kleine groepen; een kleine sociale eenheid, waarvoor bij de Wicca het
engelse woord 'coven' vaak wordt gebruikt, bij Asatru vaak het woord 'kindred'
en anderen noemen hun groep circel of kring. De leden van zo'n groep, die
meestal uit minder dan 15 mensen bestaat, komen regelmatig samen om de Goden
te eren, om met inzet van nuchter dagelijks verstand en met empathie en
magische vermogens zichzelf en andere mensen te helpen, met problemen, en om
hun eigen feesten te vieren. Omdat de Wicca beweging vanuit Engeland de
wereld is rondgegaan, is daar de engelse taal in veel aspecten terug te
vinden. Zo zijn b.v. gezegden als 'blessed Be' en 'merry meet, merry part
and merry meet again' vaak te horen, niet alleen bij engelssprekenden.
-
Bij de Asatru, die zich in hoofdzaak vanuit IJsland verbreidde, en waar de
historische en mythologische bronnen ook uit het noorden van Europa komen,
worden regelmatig ook ijslandse of oudnoorse woorden gebruikt.
Heksen hebben een sterke mensen- en natuurvriendelijke ethiek, die b.v. door
de Wicca kernachtig
wordt samengevat in de zin: 'Doe wat je wilt, zolang het niemand en niets
schaadt.' Oppervlakkig lijkt dat misschien een uitspraak, die van weinig
discipline getuigt, maar wie deze woorden wat dieper in haar betekenis
doorvorst, die zal tot de ontdekking komen, dat individuele
verantwoordelijkheid voor alle eigen gedachten en daden erin te lezen is,
dat men moet handelen overeenkomstig de eigen ware natuur, en de volle
consequenties voor het egen gedrag accepteert.
De Asatru heeft haar ethiek samengevat in zgn. 'negen nobele waarden',
waarvan o.a. trouw, waarheid, moed, zelfstandigheid en gastvrijheid deel
uitmaken. De religie hekserij, waaronder dus ook Wicca
, kent het concept 'zonde' niet, en de sexualiteit is
geen taboe; deels kan dit laatste zelfs deel uitmaken van een godsdienstig
ritueel, maar de sensatiezoeker, die binnen de heksengemeenschap zoekt naar
groepssex, partnerruil, sexuele uitspattingen of perversies zal tevergeefs
zoeken. De Goden, die door heksen aanbeden worden, hangen nauw samen met de
veranderingen van de jaargetijden, de eeuwige kringloop van geboorte, dood
en wedergeboorte. Deze Goden der natuur zijn fijngevoelige wezens, die zowel
de krachten van het licht, als die van het donker personifi�ren. Ze
'belichamen' deze grote mysteries, die niet afdoende anders rationeel
verklaard kunnen worden, en die men pas beseft, wanneer ze beleefd worden.
Heksen geloven dus aan wedergeboorte. In plaats van de dood als een eeuwige
beloning of eeuwige verdoemenis te zien, is het voor heksen een rustperiode
voor de ziel. Ze herkennen in leven en dood de kringloop der seizoenen van
de natuur.
Heksen geloven, dat de wortels van hun religie oeroud zijn, dat die zelfs
tot in de vroegste europese culturen van het paleontologische tijdperk
reiken; zelfs in die oertijd moeten de mensen de regeneratieve krachten van
de natuur en de mannelijke en vrouwelijke principes erin in personificaties
vereerd hebben.
Heksen zijn van mening, dat magie ook in ons dagelijkse leven, in onze tijd
van materialisme en verfijnde technologie, een belangrijke functie heeft,
dat het b.v. (ook) een goed tegenwicht biedt. Ze weten uit ervaring, dat
magie ook een nuttig gereedschap is, om praktische dingen gedaan te krijgen.
En tenslotte.... heksen zijn in hun geloofsovertuigingen principieel
tolerant;
ze geloven niet, dat hun weg naar het 'doel' de enige en de enige juiste weg
is. Naar de zon voeren vele zonnestralen, en de een is niet juister dan de
andere. De verschillende tradities binnen de hekserij zullen zeker niet voor
iedereen het juiste pad zijn. Andere religies zijn voor de aanhangers ervan
net zo juist, als de religie hekserij dat voor heksen is. Daarom missioneren
heksen ook niet.
-
-
De
basis-principe's van de Craft
1.) Het eerste principe is dat van de liefde, dat uitgedrukt word in de
leerstelling. Zolang het niemand schade berokkent, kun je doen, wat je wilt.
a.) Liefde is niet alleen puur een gevoel, maar het is een teken, hoe een
individu zich tegenover andere wezens gedraagt.
b.) Anderen kan schade toegevoegd worden door middel van gedachten, woorden
en daden. Gedachten horen hier dus ook bij, omdat voor een heks gedachten
ook kracht hebben, en zich in magische activiteit uitdrukken kunnen - en dan
doet het er niet toe, of dat bewust of onbewust gebeurt.
c.) Voor alle duidelijkheid: Het begrip 'none' (niemand, niets) omvat ook de
eigen persoon, hoewel het bij uitzondering toelaatbaar is, dat, als daarvoor
gekozen wordt, men zichzelf schaadt, wanneer men iemand anders helpt.
d.) Alle schade die zonder noodzaak aan anderen toegevoegd wordt, is on -etihisch.
Oorlog is in deze samenhang te zien als het toebrengen van schade zonder
noodzaak. het is echter ethisch acceptabel, zichzelf te verdedigen, of
iemand anders, wanneer deze daarom nadrukkelijk GEVRAAGD heeft.
2.) De heks moet de krachten van het universum erkennen en ermee harmoni�ren,
in overeenstemming met de wet van de polariteit: Alles is dubbel, alles
heeft twee polen, alles heeft twee kanten, op elke actie volgt een reactie,
alles kan zich als actief of als reactief in relatie tot andere dingen
openbaren.
a.) De oneindige en uiterste Godheid is uniek en is een transcendente
volkomenheid, die buiten onze grenzen en uitdrukkingsmogelijkheden ligt. Met
onze menselijke kapaciteiten is het niet mogelijk, dit principe van
kosmische eenheid te begrijpen en te idenficeren, tenzij het zich aan ons
manifesteert in delen van zijn eigenschappen en in handelingen.
b.) Een van de meest fundamentele en belangrijkste eigenschappen van deze
Ene, (die wij menscen begrijpen kunnen), is die der polariteit, die van
actie en reactie. Daarom erkennen heksen deze goddelijke Eenheid, beleven
die echter in hun verering en relatiegevoel in die archetypische polariteit,
belichaamd door God en Godin, in de Alvader en de Grote Moeder van het
universum. Met onze menselijke begrenzingen om te kunnen begrijpen en te
kunnen uitdrukken komen we met deze zijnsvormen zo dichtbij als maar
mogelijk is bij de goddelijke Eenheid, en dit maakt het ons mogelijk m.b.v.
het praktizeren van de mysteri�n dat Ene te benaderen.
c.) Harmonie is niet een kwestie van abstracte schoonheid, maar van
evenwichtige, dynamische en gelijkwaardige samenwerking en relatie.
3.) De heks moet dit erkennen en aanvaarden en binnen het raamwerk van deze
oorzaak-gevolg wetmatigheid werken; op elke daad volgt een reactie, en ieder
effect heeft een oorzaak. Alle gebeuren verloopt volgt deze wet, niets in
ons universum kan zonder of buiten deze wet plaatsvinden, ofschoon we deze
relatie tussen een effect en z'n oorzaak niet steeds op prijs stellen. Uit
deze wet volgt de 'drievoudige wet', die inhoudt, dat op alle gebeuren een
drievoudige effect volgt, het doet er niet toe of dat met goed of kwaad te
doen heeft. Onze daden hebben meer gevolgen dan we doorgaans bemerken, de
reactie, die uit onze daden voortkomen, zijn deels de oogst, het
'succes'.4.) Zoals het boven is, zo is het beneden. Datgene, wat in de
macrokosmos existeert, existeert overeenkomstig op kleinere schaal in de
microkosmos.De krachten van het universum zijn ook in de mens terug te
vinden, hoewel deze meestal ongebruikt blijven. Deze kunnen echter gewekt en
gebruikt worden bij gebruik van daartoe geeigende technieken; ingewijden in
de mysteri�n moesten daarom een eed afleggen om deze geheimen der mysterien
te beschermen tegen leken. Wanneer deze krachten onverantwoord gebruikt
worden, kan er grote schade aangericht worden - overeenkomstig de wet van
oorzaak en gevolg en die van het drievoudig effect, kan men zowel zichzelf
als ook anderen onherstelbare schade toevoegen.
a.) Omdat onze filosofie ons leert, dat het universum een manifestatie van
het Goddelijke is, is er niets, dat geen deel uitmaakt van de natuur van dat
Goddelijke; vandaar, dat de krachten en eigenschappen van het Goddelijke
aanwezig zijn in alles wat existeert, howel de quantiteit varieert.
b.) Deze kracht in de mens kan met behulp van verschillende technieken uit
de mysteri�n gewekt worden; hoewel ze alleenstaand slechts kleinere
effecten veroorzaken kunnen, is het ook mogelijk, ze te gebruiken om de
krachten van het universum aan te spreken en te gebruiken. En daarmee heeft
de mens invloed op de kracht van het Goddelijke, kan een kanaal voor een
Godheid openen, zodat deze in de eigen manifestatie opereert. Dit, zo voelen
velen, is ook een van de redenen voor de eed tot geheimhouding.
c.)Het universum is het lichaam van de Goddelijke Ene en bezit veel van de
eigenschappen van deze Ene, (de wetten en principes van het universum), en
de Ene handelt d.m.v. deze wetten en principes. Wanneer men tussen het
bekende en het onbekende differentieert, kan men over het Goddelijke leren -
en men leert daardoor zichzelf ook beter kennen. Bij het onderzoeken van de
myteri�n kan men dus werkelijk meer over de Ene te weten komen. De CRAFT is
daarmee een natuurreligie, en natuurlijk een mysteriereligie, die in de
natuur de uitdrukking van van het Goddelijke herkent.
5.) We weten, dat alles in het universum in beweging is en vibreert, en dat
alles ook uit deze vibraties is voortgekomen. Alles vibreert, alle dingen
rijzen en dalen volgens een getijdensysteem, en dat laat ons ook zien, dat
dezelfde vibraties zowel in het grote universum als ook in het kleinste
atoom terug te vinden zijn. Zijn en energie zijn twee verschillende polen
van een eindeloos fenomeen. Juist daarom celebreert en harmoniseert de heks
zich daarmee, en gebruikt de stromen van het universum en van het leven,
zoals deze zich aan in de cycli der jaargetijden en de beweging van het
zonnestelsel tonen. Dat zijn b.v. de acht grote rituele feesten die in het
'levenswiel' genoemd worden. Verder werkt de heks met de krachten en de
getijden van de maan, omdat deze als 'geleider' fungeert voor heel veel
energie voor de aarde en voor ons zelf.
6.)In het universum is geen dode materie. Alle dingen bestaan, alle dingen
leven - natuurlijk heel afwijkend van onze gewoonlijke definitie van
'leven'. Vanuit deze kennis weet de heks, dat een echte dood niet bestaat;
wat gewoonlijk dood genoemd wordt, is voor de heks een verandering van de
ene toestand van leven in een andere. Het universum is het lichaam van het
Goddelijke, en heeft een bewustzijn van hogere waarde. Alle dingen maken
deel uit van dit bewustzijn, in verschillende gradaties van gewaarwording.
a.) Vanwege dit principe zijn voor de heks alle dingen heilig; ze maken
immers alle deel uit van het leven van de Ene.
b.) Vandaar, dat de heks van nature een ecoloog is, omdat de natuur deel van
ons is, zoals wij deel uitmaken van de natuur.
7.) In de verschillende fasen van de menselijke ontwikkeling hebben
beschavingen het Goddelijke in vele variaties vereerd. de krachten van het
universum werden telkens in zodanige gestalten annbeden, dat ze voor de
vereerder het meest uitdrukkingsvol het attribuut van de Godheid
presenteerden. Deze manier, om de natuurlijke en goddelijke krachten van het
universum in godvormen of attributen te personifi�ren, en daarmee contact
te leggen en te gebruiken, is een methode met een zeer hoge potentie. Daarom
zijn de Goden zowel waarachtig en natuurlijk, als ook door mensen gemaakt,
in die zin, dat de aanbeden godvorm door mensen gemmakt werd in het streven
om het Goddelijke Ene te kunnen begrijpen.
a.) In overeenstemming met de wet van de polariteit, werden deze godvormen
onder dezelfde noemer gebracht door die ene grote wet, die zegt: Alle Goden
zijn ��n God. Alle Godinnen zijn ��n Godin. Er is slechts ��n
Initiator. Deze wet drukt ons begrip daarvan uit, dat alle krachten van het
universum - het doet er niet toe in welke godvorm ze 'gekleed' worden en met
welke kracht ze samengebracht worden - in hun fundamentele polariteit van
het Goddelijke, de Grote Moeder en de Alvader uitgedrukt kunnen worden.
b.)Het nut van deze verschillen in godvormen is voor ons, dat we
verschillende ethische bronnen en tijdvakken kunnen gebruiken, om te weten
te komen, wat de redenen zijn voor de verschillen tussen de vele tradities
en de Craft. Elke traditie gebruikt deze vormen - en de daarbij het best
passende naam, die de traditie het beste kenmerken en die het begrip van de
daarbijbehorende Kracht doet ontwaken - steeds in overeenstemming met het
zwaartepunt van de desbetreffende traditie.
c.) Omdat we weten, dat odanks de uiteenlopende namen of presentaties steeds
dezelfde goddelijke principes en krachten uitgedrukt worden, verlangen we
van onze leden, dat ze onder ede beloven, nooit de spot te drijven met de
namen, waarmee anderen het Goddelijke vereren, in het bijzonder dan, wanneer
zo'n naam sterk van de onze afwijkt en schijnbaar nietszeggend is. Voor de
aanhangers van zo'n andere traditie kunnen de namen die wij gebruiken en
onze rituelen als nietszeggend overkomen.
8.) Een heks laat zich niet corrumperen door de grote schuldneurosen, die
door de mensheid in naam van het Goddelijke zijn gecreeerd; hierdoor wordt
het Zelf bevrijd van de onderwerping aan het verstand. De heks laat zien,
dat hij/zij verantwoordelijk is voor de eigen daden, en accepteert de
consequenties ervan. Schuld wordt hier afgewezen als een belemmering voor de
zelfactualisering, in plaats daarvan komt, door de inspanningen van de heks,
de leer van het niet-schaden, de verantwoording voor de eigen acties, en het
doel, de volle kracht van het universum te bereiken, na te streven.
a.) Wij geloven, dat het menselijk wezen zonder aangeboren schuld wordt
geboren, en we zien, dat het concept van schuld en boete het menselijke
potentieel sterk afremmen; de gevolgen van de 'oorzaak-gevolg' wet, door
velen ook wel karma genoemd, zijn geen straf, maar een herhaling van
situarties en de bijbehorende effecten, omdat het betreffende individu nog
niet voldoende wijsheid bezat om met zulke situaties goed om te gaan, of ze
te voorkomen.
b.) Een hemel bestaat niet - behalve die, die wijzelf in ons leven op de
aarde zelf maken; en net zo bestaat er ook geen hel - alleen de resultaten
van ons handelen uit onwetendheid. Velen onder ons geloven dat er een
wachtplaats bestaat, vaak het Zomerland genoemd, waar we uitrusten, ons
ontspannen, en ons voorbereiden voor het volgende verblijf op de aarde. De
dood wordt niet gevolgd door bestraffing of beloning, maar door leven en
door de voortgang van de evolutie van ons menselijk potentieel.
c.) Niemand kan het Goddelijke in zichzelf verdoemen, iemand kan zichzelf er
alleen maar van 'afscheiden', wanneer hij/zij weigert wijsheid en
zelfverwerkelijking te accepteren. Zo'n afwijzing leidt echter niet tot
persoonlijk leed in de hel, maar het maakt die mens tot een lege huls, een
persoon of gedachte zonder de vonk van het Goddelijke.
9.) We weten van het bestaan van de levenskracht, die alle levende dingen
omvat; dus alles wat existeert. We weten, dat een vonk van het Goddelijke
vuur aanwezig is in elk ding, in alles was existeert - en dat niets sterft,
dat alleen de vorm van het bestaande zich verandert. We weten, dat deze vonk
van het Goddelijke zich telkens weer opnieuw manifesteert, om zijn potentie
ten volle te proberen te realiseren, om tenslotte te komen tot het
hoogtepunt en de essentie van het pure 'zijn' te komen. In dit proces van re�ncarnatie
komt elke existentie steeds in dezelfde vorm terug, ofschoon de gestadig
toenemende zelfverwerkelijking tot een hogere 'trede' leiden kan. De mens
komt als mens terug, de kat als kat, een mineraal als mineraal. Iedere
'soort' ontwikkelt zich net zoals ieder ander 'wezen' van dezelfde soort
zich ontwikkelt.
10.)Dit evolutionaire proces van opeenvolgende re�ncarnaties in
manifestatievormen functioneert door het toepassen van de verworven
wijsheid, de essentie van dit 'levensexperiment'.deze essentie, deze
wijsheid is een attribuut van de vonk binnenin het individu, en is daarmee
ondeelbaar verbonden.
11.) We moeten ons lichaam beschermen, want het is de drager van de
levensvonk, het is onze vorm, de vorm, waarmee we op de wereld zijn. We
moeten dus ons lichaam genezen van ziekten, en het als een zo perfect
mogelijk afgestemd werktuig onderhouden; we moeten ook andere(n) genezen
(zowel psychisch als fysiek) voor zover dat in onze macht ligt. Maar we
mogen het leven van anderen niet zomaar storen, ook niet om te genezen,
tenzij ze er zelf om vragen, of we hebben hun uitdrukkelijke toestemming
daartoe. De reden voor deze overduidelijke beperking is, dat ieder mens over
een vrije wil beschikt - en waar de Goden aarzelen te helpen, kunnen wij
stervelingen er ons beter niet ongevraagd mee bemoeien.
12.) In en met harmonie wordt de grote natuurkracht magie aangesproken. Met
magie bedoelen we niets bovennatuurlijks, het is gewoon de natuur op z'n
best; de wetten en toepassingen ervan worden tot op heden nog niet door de
regulaire natuurwetenschappen herkend en erkend. Het is het streven van de
heks om deze krachten van de natuur te erkennen, haar wetmatigheden te
leren, zichzelf daarop af te stemmen en ze te gebruiken. De heks moet er
echter voor waken, zich niet door deze krachten te laten corrumperen, door
ze alleen maar te gebruiken om eigen doelen te verwezenlijken; hij/zij moet
er daarom naar streven, de mensheid ermee te dienen: Hetzij door middel van
het werk als priester, of door het gedrag een voorbeeld te zijn voor
anderen. De keuze tussen deze beide wegen moet afgestemd zijn op de
mogelijkheden en de ware natuur van de heks.
