Levitatie
(Latijs: Levitas - lichtheid)
 
Een opheffing van persoon of voorwerp, tegen de wetten van de zwaartekracht in en tot stand gekomen op paranormale wijze. Het bekendste geval van levitatie vond plaats in 1868 in Londen, waar het wereldberoemde medium Dunglas Home een raam van een gebouw uitzweefde, waarna hij verscheen voor een ander raam op de derde verdieping. Dit in aanwezigheid van meerdere getuigen, waaronder Sir William Crookes - uitvinder van de kathodestraalbuis (TL-buis).

 
Spiritisme was de rage in Rusland in de jaren vijftig van de negentiende eeuw en veel mensen  hielden zich bezig met automatisch schrift en tafel dans (levitatie).
     In de jaren zestig werden er seances gehouden in het Witte Huis. Eén daarvan wordt genoemd in Carl Sandburgs biografie van Abraham Lincoln. De president stond een verslaggever toe om daarbij aanwezig te zijn, samen met Stanton, de minister van oorlog, en Wells, de minister van marine. Sandburg citeert het uitvoerige nieuwsbericht dat in talrijke kranten werd afgedrukt onder de kop ‘Spiritisme in het Witte Huis’.
     Mw. Lincoln was een vurig spiritiste en door haar kwam de president in contact met een opmerkelijk medium, Nettie Colburn. Het schijnt dat hij haar raadpleegde toen er zich ernstige crises voordeden in de strijd om de unie te behouden en de slaven te bevrijden. Men vroeg hem eens wat hij dacht over de oorsprong van een ontvangen boodschap. Volgens een ooggetuige antwoordde hij: ‘Ik ben niet in staat de intelligentie die dit jonge meisje beheerst te beschrijven. Ze zou bij [waak-]bewustzijn beslist geen kennis kunnen hebben van de feiten die me werden meegedeeld, noch van wat zich voordeed in mijn kabinetsvergadering voordat ik me bij deze kring voegde, noch van de stand van zaken aan het front, noch van gebeurtenissen die alleen aan mij bekend zijn en die ik niemand anders heb meegedeeld en die niet openbaar zijn gemaakt.’
     ‘We herinneren ons’, merkte een getuige uit deze periode op, ‘wat een algemeen tumult in de publieke opinie en wat een onrust onder geleerden het spiritisme in die tijd teweegbracht. . . . Het vertegenwoordigde de stormram die de eerste bres sloeg in het materialisme waarvan het denken van de mens was doordrongen, en zette hen aan het denken. . . . Het geloof dat alleen de stoffelijke wereld bestond, wankelde.’
         

     In zijn boek Researches in Spiritualism dertien soorten verschijnselen waarvan hij getuige was, en merkt op: ‘Op heel weinig uitzonderingen na hebben de vele honderden feiten die ik bereid ben te bevestigen, allemaal plaatsgevonden in mijn eigen huis, op tijden die ik zelf heb vastgesteld en onder omstandigheden die het gebruik van de eenvoudigste hulpmiddelen absoluut uitsluiten. Het teweegbrengen van deze verschijnselen met bekende mechanische of fysieke middelen zou teveel gevraagd zijn van de vaardigheid van [de goochelaars] Houdin, een Boscoe of een Anderson, ook al hadden die alle steun van een ingewikkelde machinerie en een jarenlange ervaring.’
     

 Robert Houdini, de Franse illusionist, verklaarde namelijk dat ‘levitatie zonder aanraking, zoals voortgebracht in aanwezigheid van mediums, prestaties zijn die het vermogen van de professionele goochelaar volkomen te boven gaan’; dat het niet gebeurde door menselijke tussenkomst, welke andere kracht het dan ook is geweest.’* [*Dit lijkt de veelvuldige grootspraak van een beroemde goochelaar uit onze tijd, James Randi, te ontkrachten of op zijn minst ernstig in twijfel te trekken; hij zegt dat hij op het toneel elk mediamiek verschijnsel precies kan herhalen en kan aantonen dat het bedrog is. ]
     Maskelyne legt er de nadruk op dat hij ‘nooit heeft ontkend dat zulke manifestaties echt zijn, maar ik beweer dat ze geen jota bewijs bevatten dat geesten van overledenen niets beters te doen hebben dan meubilair rond te laten zweven.’
     Het verschijnsel van levitatie is niet moeilijk te verklaren, Verander de polariteit van een voorwerp of van het menselijk lichaam en het zal omhooggaan, want de aantrekking ervan tot het magnetisch centrum van de aarde – dat de illusie van gewicht veroorzaakt – is verbroken.
In de middeleeuwen kende men dit begrip niet als zodanig. Het is pas ingevoerd sinds Galileï, een wetenschapper die aanvankelijk niet ernstig werd genomen, en daarna zelfs zwaar bekampt. Later werd de mechanistische idee van de zwaartekracht algemeen aanvaard en bereikte haar hoogtepunt onder Newton met zijn fameuze beeld van de appel die van de boom valt.

Rond 1900 was er een andere wetenschapper die zich 'belachelijk' durfde maken: Einstein stelde dat tijd en ruimte met elkaar verweven zijn, zodat de tijdruimte, of ruimtetijd, een kromming kan vertonen die aantrekkingskracht uitoefent op omgevende lichamen, maar evengoed op het licht. Hij voorspelde de ontdekking van 'zwarte gaten' waarvan de tijdruimte kromming zó intens is dat àlles erin verdwijnt, ook licht, waardoor ze onzichtbaar zouden zijn.
Dergelijke zwarte gaten zijn intussen inderdaad gevonden in het heelal, maar nu is gebleken dat er toch een dunne lichtglans over en rond hangt, wat erop wijst dat een aantal fotonen zich aan deze 'absolute' zwaartekracht onttrekken. De moderne quantum fysica geeft aan dit verschijnsel een verklaring door te stellen dat de tijdruimte op haar kleinste beschouwings niveau pulseert in een zeer dynamische trillingspatroon, waarin de meeste trillingen aan de richting van de klassieke zwaartekracht beantwoorden, maar een heel klein aantal doen dat ook niet. Daarmee zegt de wetenschap in feite dat levitatie mogelijk is, zij het dat de waarschijnlijkheid uiterst klein is.
Het experimenteel geverifieerde feit dat de beoefening van het yogisch vliegen leidt tot een daling van misdaadcijfers, auto-ongevallen en ziekenhuisopnamen is te verklaren door ordelijkheid, geschapen op het quantumniveau. De holomorfe eigenschappen van het quantumveld verklaren het niet-locale karakter van het effect. De associatie van het yogisch vliegen met het zich manifesteren van een nieuw aspect van de zwaartekracht, is sinds de ontdekking van de quantumzwaartekracht in de jaren 1950-1960 niet strijdig met de natuurkunde.

Steeds meer natuurkundigen erkennen dat het bijzonder gekunsteld is het fenomeen van innerlijk bewustzijn los van de natuurkundige wereld te plaatsen. Het is een veel natuurlijker hypothese te stellen dat innerlijk bewustzijn in zijn meest rustige en eenvoudigste vorm ge-identificeerd kan worden met het verenigd veld van alle natuurwetten zoals ontdekt door de fysica. Dus een directe link tussen innerlijk zijn en de uiterlijke wereld. Biologische systemen zijn dan te interpreteren als een soort fysische versterkers van quantum fluctuaties van het DNA-molekuul, fluctuaties die kunnen worden geidentificeerd met het bewustzijn van het levend wezen. Door ordelijkheid te scheppen op het niveau van innerlijk bewustzijn, schept men dus ordelijkheid in de omgeving.(wordt vervolgt)
 
 
     

 

Hosted by www.Geocities.ws

1 1