Fytotherapie

Fytotherapie of te wel kruidentherapie (Fytos=kruid) is een van de oudste vormen van geneeskunde. Vele kruiden bevatten werkzame stoffen tegen een tal van ziektebeelden. Veel reguliere middelen zijn afgeleid van recepten uit de kruidengeneeskunde. Een van de eerste reguliere (= allopatische) geneesmiddelen is gemaakt van het kruid de Vingerhoed (digitalis off.). Dit kruid met zijn op vingerhoedjes lijkende bloemen is een goed middel tegen hartritmestoornissen, maar doordat de werkzame dosis per plant verschilt was een goede instelling van de therapie zeer moeilijk en zelfs levensgevaarlijk. Het is aan de ontwikkeling van de chemie en farmacie te danken, dat uit deze plant de werkzame stoffen gewonnen en nagemaakt kunnen worden, waardoor nu een effectief middel op de markt is. Dit middel heeft echter niet veel meer te maken met kruiden en is alles behalve natuurlijk.

Andere natuurlijke middelen zijn minder gevaarlijk en kunnen makkelijk als kruid gegeven worden. Bijzonder is dat de laatste jaren er steeds meer onderzoek wordt verricht naar de werkzame stoffen en daardoor krijgen we ook steeds meer inzicht in de juiste doseringen en mogelijke effecten. Zo zien we een trent naar standaardisering (zorgen dat in elke capsule met een kruidenextract precies de juiste dosis werkzame stof zit) en betere afspraken rondom grondstoffen en productie en kwaliteitsgaranties. De fytotherapie is zo de laatste jaren uitgegroeid tot een nieuwe serieuze tak van de geneeskunde en is nu veel meer dan het drinken van wat kruidenaftreksels.

Het verschil tussen homeopathie en fytotherapie

Fytotherapie is het genezen, bestrijden en voorkomen van ziekten d.m.v. planten of plantendelen, waterige of alcoholische aftreksels van planten. Omdat het risico op bijwerkingen van chemische geneesmiddelen de laatste jaren steeds vaker aan het licht komen, stappen veel mensen over op fytotherapie; een behandeling op basis van natuurlijke kruidengeneesmiddelen. In fytotherapeutische geneesmiddelen worden de werkzame stoffen uit kruiden en planten, onverdund benut.

Homeopathie is een manier van behandelen en genezen van de zieke mens. Homeopathische geneesmiddelen bevatten sterk verdunde concentraties van een bepaalde stof, van een plant, een mineraal, een metaal, of bijvoorbeeld een dierlijk gif. Normaal gesproken wordt een mens ziek van deze stoffen. De verdunde concentraties prikkelen echter ons natuurlijk afweermechanisme net zolang tot de kwaal op eigen kracht genezen is. Homeopathie bestrijdt dus niet alleen symptomen, maar pakt het probleem bij de bron aan. Uw lichaam kan weer op eigen kracht verder!

Wat het beste is hangt af van de persoon en van de ernst van de klachten. De een heeft baat bij homeopathie, een ander bij fytotherapie.

Veel geneesmiddelen worden ten onrechte homeopathische geneesmiddelen genoemd. Fabrikanten van geneesmiddelen gebruiken de naam homeopathie graag omdat het een vertrouwde klank heeft. Artsen zeggen soms dat ze een homeopathisch geneesmiddel voorschrijven om de pati�nt te overtuigen dat het een onschadelijk geneesmiddel is. Veel homeopathische geneesmiddelen worden van planten gemaakt, maar essenti�el bij de bereiding van homeopathische geneesmiddelen is het potenti�ren (verdunnen en schudden). Door het schudden ontstaat een, nog niet begrepen, kracht die verantwoordelijk is voor het genezend effect. Maar er zijn ook plantaardige geneesmiddelen die niet gepotentieerd worden en in niet of nauwelijks verdunde vorm worden toegediend. Dit soort geneesmiddelen heet fytotherapie.

Fytotherapeutische geneesmiddelen zijn dus plantaardige middelen, maar daarom nog niet per definitie ongevaarlijk. Er bestaat een wijdverbreid misverstand dat natuurlijke geneesmiddelen onschadelijk zouden zijn. Vreemd eigenlijk, want iedereen weet dat veel planten giftig zijn. Pas dus een beetje op met fytotherapie, ook als de plant niet direct giftig is, kan teveel nemen wel schadelijk zijn. Zo bevat zeewier veel jodium en jodium is gevaarlijk voor schildklierpati�nten.

 Eigenlijk lijkt fytotherapie meer op gewone (chemische) geneesmiddelen dan op homeopathie. Het werkingsmechanisme is namelijk via moleculen die een verbinding aangaan met moleculen in het lichaam, net als bij gewone geneesmiddelen. Bij homeopathische middelen is dat niet het geval omdat er vaak geen molecule in zit en de werking dus via een vorm van energie loopt. Fytotherapeutische middelen lijken milder te werken dan gewone geneesmiddelen, maar moeten wel als gewone geneesmiddelen benaderd worden. Dat betekent: verdacht zijn op bijwerkingen, gewenning en afhankelijkheid.

Het vervelende is nu dat op sommige fytotherapeutische geneesmiddelen staat dat het een homeopathisch geneesmiddel is. De overheid heeft dit soort misleiding nog onvoldoende ingeperkt. Blijf dus voorzichtig met zelfmedicatie. Ga nooit chronische of telkens terugkerende klachten zelf behandelen. Dat moet u niet doen met gewone geneesmiddelen en dat moet u ook niet doen met homeopathische of fytotherapeutische geneesmiddelen.