Profetische Synode November 2005

DE 12 ARTIKELEN VAN DE PROFETISCHE VRIJMAKING

Artikel 1. Deze profetische synode is opgesteld omdat er veel wildgroei is in het profetische. De synode is opgesteld door profetische hermitaten en apostelen, niet als een dogma, maar als richtlijnen. Het doel van de synode is het vestigen van de Profetische Kerk, en die wordt allereerst de Profetische Kerk naar het hart genoemd, als de onzichtbare, verborgen en ondergrondse Kerk van Christus. Wij bouwen hiermee voort op de erfenis die John Wimber ons heeft gegeven.

Artikel 2. Profetie moet getoetst worden, mag niet afgedwongen worden, en moet voortkomen vanuit een heilig fundament, namelijk vanuit het zorgen voor de armen, en delen in hun armoe, opdat gij ook deel zult hebben aan hun rijkdom. Dit is de weg van Christus : de ware godsdienst is omzien naar de wezen en de weduwen. Wij achten het fundament van de armoe als levendmakend, omdat het ons met het hart van Christus verbindt.

Artikel 3. Profetie moet voortkomen vanuit onze afzondering tot God, vanuit de stilte, en vanuit een luisterend oor. Profetie dient ons terug te leiden tot God, tot Zijn Hart, door ons te richten op het Kruis van Golgotha, waar Christus Zijn Leven gaf tot een voorbeeld. Daarom is Profetie een wapen tegen het welvaarts-evangelie dat ons wil afleiden van die eenvoud en die rijkmakende armoede.

Artikel 4. Christus is de koning over alle profetie, en die koning moet aanbeden worden. Elke profetie moet aan Zijn voeten neergelegd worden om gezuiverd te worden door Zijn Woord. Profetie mag niet zijn tot verheerlijking van mensenvlees, en ook niet tot institutionering, maar tot bevrijding.

Artikel 5. Christus is de kern van het Evangelie, door Zijn Bloed. Dit levendmakend Bloed mag niet misbruikt worden, maar moet heilig toegepast worden in alle dingen. Niet tot onheilig vermaak, maar tot een heilig verbond met de allerhoogste. Wij mogen geen woord spreken dan door het Bloed van Christus. We kunnen het Bloed van Christus herkennen aan de Heilige Vreze die het opwekt. Wij zullen voor elk ijdel woord dat uit onze mond komt geoordeeld worden. Daarom dienen wij te worstelen met elke profetische geest en uiting. Het profetisch worstelen is fundamenteel en moet gebeuren aan de voet van het kruis, want alleen het kruis is bij machte zuiver te toetsen. Wij moeten als profeten en profetischen ons uitstrekken naar zo'n Pniel-ervaring, om zo door gebrokenheid gevoelig te worden voor Gods Geest.

Artikel 6. Laat er geen wedijver zijn onder profeten, maar laat een ieder de mindere broeder of zuster willen zijn. Dit leidt tot de innerlijke bron van wijsheid waarin alle schoonheid der hemelen is. Laten profeten hun harten behoeden om zo geen slaven der wereld te worden, of slaven van de kerk.

Artikel 7. Heeft iemand iets tegen een andere broeder of zuster. Laten zij daarmee naar de Heere gaan, en niet ten prooie vallen aan geesten van overmoed. Alles dient gezuiverd en onderworpen te worden aan de voeten van Christus.

Artikel 8. Laten wij ons geen naam maken, maar de Heere zoeken. Laten we mensen niet naar de mond praten, maar het Woord van de Heer brengen.

Artikel 9. Voor profetisch onderricht moeten we bij de Heere wezen. Hij is het die de gave van het woord van kennis geeft, van het woord van wijsheid, en de daarbij horende krachten. Hij is het die de gaven van onderscheiding geeft, van profetie, tongen en vertolking, met de daarbij behorende gaven van genezing. Hierin hebben wij wel een strijd te voeren tegen de boze. Profeten zijn hierin dus gladiators en slaven des Heeren in alle heiligheid, en moeten streven naar de hoogste gebondenheid in de Geest en het Bloed van Christus, om zo los te komen van iedere demonische gebondenheid en misleiding. Vele geesten van valsheid zijn tot de profeet uitgezonden om deze door list ten val te brengen, en daartegen is alleen de doop in de Heilige Geest niet voldoende.

Artikel 10. Om de profetische fundamenten te leggen moet de profeet en de profetische telkens de profetische zalving afleggen en voor de Heere brengen, om deze te laten zuiveren. De Heere zal het vermenigvuldigen, maar dit gaat door het kruis, en door de onthechting, de twee vleugelen van de armoede. Armoede is als het heilige vasten voor de Heere, en dienen wij naast het kruis te dragen en te begeren. Een rijke zal moeilijk het koninkrijk der hemelen binnenkomen.

Artikel 11. Het profetische altaar staat omringd door profetische woestijnen. De profeet dient te leren dat God op vele andere manieren spreekt. Zo zal de woestijn gaan bloeien, evenals de wildernis. De profeet moet leren door de ogen van het kruis te kijken, door het Bloed van Christus. Zo zal zijn hart gezuiverd worden tot zuivere eredienst.

Artikel 12. Profeten zijn aan elkaar verbonden, niet door theologie, maar door het hart. Laten profeten elkaar niet bestrijden, tenzij door een Woord des Heeren, in nederigheid en vreze uitgesproken. Profeten dienen zich tegen elke uiting ten bloedens toe te verzetten, zodat ze later alleen maar kunnen zeggen : 'Het was de Heere. Het was te sterk. Hij heeft mij overmocht. U moet bij Hem zijn. Zijn vuur heeft mij geslagen en verbrand.' Zij die zich niet afzonderen wanneer ze kunnen, worden door de invloeden van mensen geleid, en door hun onverlichte verstand en gevoel. Ware profeten leven in de geest, door het Bloed van Christus, en zij voeren geestelijke oorlog.

 

Davidische Synode 2005

DE ZES ARTIKELEN VAN DE  DAVIDISCHE VRIJMAKING

1. God wilde de heilige bedieningen herstellen, maar het volk wilde een gevestigde, aardse koning, en hieruit voort kwam de gevestigde orde : de draak, de roomse wereldkerk, het eerste beest uit de zee, de reformatorische wereldkerk, het tweede beest uit de aarde, de evangelische wereldkerk, en de hoer, de pinkster wereldkerk. Dit zijn de vier gevestigde wereldkerken die min of meer zijn opgesteld om het herstel van de heilige bedieningen tegen te houden.

2. God wilde allereerst het herstel zien van de Profetische Kerk, daarna de Apostolische Kerk en daaruit voortkomende het herstel van de Richterlijke Kerk. Maar het volk dwaalde af.

3. God heeft de Richterlijke Kerk lief, omdat het de geestelijke oorlogsvoering steunt en ware vrede brengt.

4. De ware kerk is naar het hart, en dan is vestiging een stap te ver. Vestiging gebeurt alleen op het fundament van de Profetische Kerk, de Apostolische Kerk en vandaaruit de Richterlijke Kerk en de Patriarchische Kerk, die het geestelijk reizen uitbeeldt. Het geestelijk reizen is de motor van territoriale oorlogsvoering, het Richterlijke, en vestigt geestelijk tot heilige vleeswording. De materie is vuil, maar het geestelijke geworden tot heilig vlees is rein.

5. De Davidische Synode komt voort uit de Profetische Synode tot het oprichten van een Wereldkerk naar het hart.

6. De Davidische Synode is voor het oprichten van de Patriarchische Kerk naar het Hart en de daaruit komende bedieningen. De Davidische Synode wil leiden tot de wildernis, het Richterlijke, als wapen tegen het gevestigde en het Griekse.