แบบฝึกหัดก่อนทำการสะกดจิตตัวเอง

ก่อนทำการสะกดจิต   เราก็ต้องทำตัวเราเองให้พร้อมเสียก่อนโดยการฝึกหัดสิ่งเหล่านี้

1.  การฝึกสูดลมหายใจ   การฝึกสูดลมหายใจก็มีส่วนสำคัญทำให้สู่สภาวะหลับลึก   และเปิดจิตสำนึกได้ดี   ให้ฝึกสูดลมหายใจ เข้าออกปอดช้าๆลึกๆ3ครั้ง   เมื่อล้มตัวลงนอนทุกครั้งให้จินตนาการว่าลมหายใจที่เข้าปอดเป็นควันสีขาว   ควันสีขาวพวยพุ่งแทรกซึมเข้าไปถึงส่วนใดของร่างกาย ก็รู้สึกสดชื่นดื่มด่ำตรงนั้น   ลมหายใจที่ผ่อนออกมาให้จินตนาการว่าเป็นควันสีดำก็เพราะความเหน็ดเหนื่อยท้อแท้ต่างๆในร่างกาย   ได้ผสมเข้ากับลมหายใจแล้วกลายเป็นสีดำ   และถูกดึงออกมาพร้อมกับลมกายใจ   ฉะนั้นยิ่งหายใจจิตใจก็ยิ่งเบิกบาน   ยิ่งสูดลมหายใจก็ยิ่งรู้สึกอิ่มใจ   ยิ่งสูดลมกายใจออกก็ยิ่งรู้สึกสดชื่นมีกำลังใจ   จะฝึกอย่างนี้อยู่ทุกวันก็ได้   แล้วจะฝึกทุกที่ทุกเวลาก็ได้   เพียงแต่จินตนาการถึงควันดำควันขาวที่ออกในร่างกาย   เราก็จะสดชื่นและมีกำลังทำงานอย่างกระปี้กระเปร่าทุกวัน

2.  ฝึกมอง   เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การสะกดจิตตัวเอง   เมื่อเราล้มตัวลงนอนในบรรยากาษและสถาะแวดล้อมที่เหมาะสม   โดยมีแสงไฟสลัวๆ   ให้นึกถึงว่าตนเองกำลังง่วงนอน   กำลังอ่อนเพลีบลงทุกขณะมีความรู้สึกอยากจะพักผ่อน   แต่ฝืนไว้ไม่ยอกหลับตา   ให้มองไปที่วัตถุใดวัตถุหนึ่งที่มีระยะความห่างไม่เกิน 2 เมตร   ให้มองเหมือนเรากวาดสายตาไปที่ใดที่หนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ   มองไปเฉยๆไม่จ้องไม่เพ่ง   พินิจพิจารณาสิ่งของนั้น   มองอย่างว่างเปล่า   แต่ใจนึกถึงแต่ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแยากจะนอน   อยากจะพักผ่อน   เมื่อสายตาเมื่อยล้าก็อยากพักสายตาหรือเปลี่ยนไปมองอย่างอื่น   ให้มองไปเรื่องๆและในใจก็นึกแต่การอยากนอนอยากพักผ่อน   เมื่อถึงระยะเวลาหนึ่งซึ่งไม่แน่นอน   อาจจะภายใน2-3นาที  หรือ 10 นาที   เราจะรู้สึกเมื่อยล้าสายตา   เราจะเริ่มฝืนตัวเองที่จะเปิดเหลือกตาไว้ไม่ไหว   เมื่อถึงจุดนั้นแล้วเราก็จะเริ่งที่จะค่อยๆปิดเปลือกตาลงช้าๆ   เมื่อเราหลับตาลงสนิทแล้ว   เราจะรู้สักมีความสุขและสบายใจที่ได้ปิดเปลือกตาลง   ถ้าจนแล้วจนรอดมองวัตถุต่างๆแล้วก็ยังไม่เป็นรู้สึกอะไรหรือหมดความอดทนเสียก่อน   หรือมัวแต่ไปคิดเรื่งนั้นเรื่องนี้แทนที่จะได้คิดถึงเรื่องที่อยากจะนอน    เราก็ไม่สามารถผ่านขั้นตอนนี้ไปได้   และก็จะฝึกเรื่องสะกดจิตตัวเองไม่ได้   ให้ค่อยๆทดลองไป อย่าใจร้อน   ใช้เวลาก่อนนอนสัก7วันต้องเห็นผลถ้าแต่ละคืนไม่สำเหร็จ   ให้ทดลองอีกไม่เกิน2ครั้ง   เกินจากนี้จะเริ่มเครียด   จะวู่วาม   ถ้าไม่สำเร็จให้อยุดคิดเรื่องต่างๆ 1 นาทีแล้วทำ

3.   ฝึกเข้าสู่ประสบการณ์หลับแบบดำดิ่งลึก   ต้องฝึกขั้นที่2ให้ได้ก่อนแล้วถึงมาขั้นนี้ได้   เพราะจะทำได้ในช่วงที่ต่อเนื่องกัน   เมื่อเราเข้าสู่การฝึกมองและปิดเปลือกตาลงอย่างมีความสุขแล้ว   ให้จินตนาการถึงกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง   หรือให้เอามาประยุกต์ตามอย่างที่ตัวเองชอบและพอใจ ดังนี้  (เลือกเรื่องใดเรื่องหนึ่ง อย่าจินตนาการทีละหลายเรื่องพร้อมกัน)

        1.   จินตนาการว่าตัวเองไหลไปตามท่อขดวงรูปเหลียด   และไหลวนอยู่อย่างนั้นไม่มีที่สิ้นสุด

        2.   จินตนาการว่าตัวเองอยู่ในลิฟท์ชั้นที่100กำลังลงมาชั้นที่1

        3.   จินตนาการว่าตัวเองกำลังยืนที่บันไดเลื่อน   บันไดเลื่อนกำลังเคลื่อนลงมาช้าๆ

        4.   จินตนาการว่ากำลังเดินอยู่กลางหาดทรายท่ามกลางแสงจันทร์

        5.   จินตนาการว่ากำลังว่ายน้ำไปข้างหน้า   จะเป็นในแม่น้ำหรือทะเลก็ได้ โดยมีเป้าหมายคือว่ายตรงไปหน้าแสงจันทร์

        6.   จินตนาการว่ากำลังนั่งดูน้ำที่ไหลมาจากน้ำตกและกำลังไหลห่างเราออกไป

ให้จินตนาการอย่างต่อเนื่อง   จะทำให้เปิดจิตใต้สำนึก   ควรอยู่ในบรรยากาษที่เย็นสบายแสงสลัวๆ   แลัหากรู้สึกกลัง   เปลี่ยวและเหงา   อาจจะจินตนาการว่ามีเพื่อนหรือคนรักหรือคนที่เราไว้วางใจร่วมเดินทางไปกับเราด้วยก็ได้   ให้ฝึกทำอย่างนี้ให้บ่อยและให้นานมากที่สุด   เราจะรู้ด้วยตัวเองว่าเรารู้สึกอิ่มใจสบายใจและมีความสุขที่จะเพลิดเพลินไปกับจินตนาการนี้  

เมื่อคุณสามารถฝึกได้ทั้ง 3 อย่างเป็นอย่างดีแล้ว   ก็จงเตรียมพร้อมที่จะสะกดจิตตนเอง   เพื่อเปิดจิตใต้สำนึกและสร้างข้อมุลเพื่อการสร้างสมาธิในการทำสิ่งต่างๆ

กลับไปเรื่องการสะกดจิต