Adamava

Artikel uit De Gentenaar:
Of ik romantisch ben?   Reken maar van yes.  Toch laat Flikkenacteur Axel DAeseleire zich slechts node van zijn zachtste kant zien, tenzij de komende weken.  Samen met zijn kunstbroeders van ADAMAVA herdent hij met een expo in Antwerpen zijn overleden makker Donald Madder.   Axels kunstje?  Schrijven. "Soms reisimpressies, vaker nog poezie".
In zijn zaktelefoon omschrijft Daeseleire aan een collega-journalist het project in het pand op het Eilandje als een polemische expo.  Dure woorden uit de mond van een schrijver-acteur die een kwartier eerder nog de draak stak met het reguliere galeriecircuit.  Zijn makkers-kunstenaars kunnen er smakellijk om lachen.  "Op uitnodiging van ADAMAVA zijn ook Lode Tibos en Jean-Pierre van Ophem met werk van de partij", komt Daeseleire ter zake.  "ADAMAVA, dat staat voor Jurgen Addiers, Adriaan Van Looy, Donald Madder en ikzelf.  Samen delen wij een passie voor kunst, en een diepe vriendschap."
Het wordt niet met zoveel woorden gezegd, maar het hele opzet is een eerbetoon aan de acteur Donald Madder die in juni tijdens een auto-ongeval om het leven kwam.  "Alles is glopen, zoals het lopen moest", vat een van de kunstenaars het sober samen.  "Vorig jaar hadden we met ons collectief al een expo in de stad, met het ook op dit project hebben we de voorbije maanden niet stilgezeten.  Ook Donald keek naar deze expo uit."   Naast schilderijen hangen er in de gelegenheidsgalerij in de Indiestraat teksten van Daeseleire, staan er beelden van Tibos en Madder.  Ter nagedachtenis van Donald maakten de vrienden een monumentaal werk, een glazen stolp als een broze wand omvat schetsen en lege wijnflessen.  Grand cru's van een goed jaar.  "Kunst en wijn, dat gaat goed samen", wordt er gegrinnikt.  "Op onze bijeenkomsten hielden we eraan een ouwe kastaar te kraken.  Niet dat zo'n wijn altijd even lekker smaakt, maar spannend blijft het wel.  Voor ons werd het een sport, een middel om aan een avondje vrijblijvend lullen een stijlvol cachet te geven." 
De Antwerpenaren zijn allen min of meer fulltime kunstenaar, zelfs Axel schijnt heel wat uren achter de schrijftafel te slijten.  " Zo vaak schrijf ik nu ook weer niet", sputtert gij.  "maar wel vaak genoeg om  mezelfd een schrijver te noemen.  Ik houd eraan mijn teksten gegraveerd of op hout geschilderd te presenteren, een beetje als een kunstwerk.  Tenminste die teksten die het daglicht mogen zien.  "Zitten er dan zoveel schrijfsels achter slot en grendel?  Zijn handen wijzen een stapel van ruim een halve meter aan.  "Of het nu gat om een reisverslag of een gedicht, schrijven blijft een striptease van de ziel".  verdedigt hij zich.   "Zelf ben ik nooit tevreden, blijven anderen mijn toetssteen.  Hoe dan ook, of ook de toevallige lezer van mijn zielenroerselen kan genieten, blijft een open vraag."

ADAMAVA van 15 tot en met 30 september op donder-, zater- en zondag tussen 14 en 19 uur in de indiestraat 28 in Antwerpen.