Eerst, vroeger, zei je:
'jij hebt de allerfijnste'.
Toen, later, toen ik ook zei:
'jij bent de allerfijnste'.
Zei je: 'ja
dat zeggen ze allemaal'.
Nu is het opvallend vaak:
'trek hier eens en duw daar eens'.
Een tijd heb ik liefgehad, aarzelloos
de maan verguld, van nacht en
dag bleven achter
het ondier tijd en ik
Gebarend boots ik na de
vader van het echobeest:
Radeloos denk een liefde had.
Jawel we gaan al jaren met elkaar naar bed en dat is mooi.
Maar denk maar niet dat je daarmee het recht op ontrouw hebt verdiend.
Ben ik je vriend? Bedoel je het als een compliment? Ik ben liever bedrieger dan bedrogen, dus ga jij je gang maar net als ik.
en ik kijk naar jou,
dan zie ik jou
en jij ziet mij.
Wat blijft er over van het liefdesgebeuren buiten de vier muren?
Onritmisch gebonk van de bovenburen.
Warmte is goed gezelschap,
maar iets te week voor mij;
ik denk aan gisternacht,
toen was je dicht bij mij.
Je bent aleen omdat je eenzaam bent.
Sindsdien ben ik bij haar, gekoesterd en vertroebeld, warmte houdt mij daar gevangen, heel moederlijk, al is ze dan student.
steeds even heerlijk, maar ik liep weer weg, ik zocht vergeefs wat ik al had bekomen. Ze was zo vanzelfsprekend.