Liefhebben is een vlijmscherp sterven
En nieuw geboren worden in
E�n ogenblik, ��nzelfde pijn;
Het is een afstand doen en derven
Het is een mateloos verwerven,
Het is een einde en een begin
Die ��n geworden zijn!
Tussen ons was er geen geheim:
wij waren enkel voor elkaar geboren,
twee woorden die onschendbaar samenhoren
door de betovering van het rijm.
Wij leefden zonder argwaan vrij,
Alleen, o goddelijke dwang, gebonden
Door de verteedring van twee donkre monden.
Maar dit alles is nu voorbij.
Nu niet spreken, niet bewegen
Enkel maar gelukkig zijn
En tot alle goeds genegen.
De ogen zijn al nat en klein.
Van de wereld los gedreven
op een ijle lichte stroom
weten wij van dood noch leven
Van geen werkelijkheid of droom.
Er valt niets meer te onderscheiden,
opgelost zijn ruimte en tijd:
Als twee zaligen, bevrijden,
stijgen wij naar de eeuwigheid.
