FilatelieBron : www.filahome.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het verzamelen en de studie van postzegels en bijbehorende zaken wordt filatelie genoemd. Het woord filatelie is afgeleid uit de twee Griekse woorden "philos" (vriend) en "atelès" (vrij van betaling). Veel verzamelaars zijn niet alleen geïnteresseerd in postzegels; postale geschiedenis, eerste-dag enveloppen (FDC's), poststukken, postzegelboekjes enz. worden ook verzameld en bestudeerd.

Iemand die postzegels verzamelt of bestudeert wordt ook wel filatelist genoemd.          

 

Het verzamelen van postzegels is één van de populairste hobby's.

De Penny Black was de eerste postzegel in de wereld

De eerste postzegel werd uitgegeven in 1840 door Groot-Brittannië: De Penny Black, met een portret van Koningin Victoria.

 

In 1870 werd in Frankfurt (Duitsland) de eerste postzegeltentoonstelling gehouden.

 

Veel verzamelaars verzamelen per land van uitgifte en specialiseren zich meestal in een paar landen. Na 1955 zijn steeds meer verzamelaars geïnteresseerd geraakt in het verzamelen per thema.

Er bestaan veel organisaties en clubs van verzamelaars en handelaren.

 

 

 

 

 

Benodigdheden

Een serieuze verzamelaar maakt gebruik van:

Pincet

Gebruik altijd uw pincet als u een postzegel pakt. Uw handen lijken misschien schoon, maar zelfs als u uw handen zojuist heeft gewassen kunnen hierop schadelijke deeltjes aanwezig zijn. Zelfs uw eigen lichaam stoot elementen uit die schadelijk zijn voor uw postzegels.

Als u zegels regelmatig met uw handen aanpakt zullen restanten op de postzegels achterblijven en deze zullen vlekken achterlaten en het papier beschadigen.
Goed gebruik van uw pincet voorkomt verzuring van uw postzegels en ook de kostbare gomlaag blijft behouden.

Gebruik geen pincet met een scherpe punt. Hiermee voorkomt u dat u een gat in de postzegel prikt.

Vergrootglas

Een vergrootglas is een optisch instrument, dat gebruikt wordt om details van een zegel te bekijken. Een ander woord voor vergrootglas is "loep".

Een vergrootglas is gemaakt van een speciaal soort hoogwaardig glas, dat geen bellen of vuil bevat. Oorspronkelijk werden vergrootglazen van glas gemaakt, maar recente ontwikkelingen hebben het mogelijk gemaakt dat plastic zodanig kan worden gesmolten, dat het voor lenzen gebruikt kan worden. Een vergrootglas van plastic is goedkoper, lichter maar minder duurzamer dan een glazen exemplaar.

Vergrootglazen zijn in alle maten en soorten te koop. Sommige zijn speciaal gemaakt om mee te nemen. De sterkte van vergrootglazen loopt sterk uiteen: van 5 tot 100 keer. De meeste verzamelaars gebruiken een vergrootglas dat de zegel tien keer vergroot.

 

Album

Als u net bent beginnen te verzamelen kunt u het beste een eenvoudig album kopen dat u geschikt acht. Koop niet meteen een duur exemplaar. Een duur album kunt u later ook nog aanschaffen, nadat u meer inzicht heeft gekregen hoe en wat u wilt gaan verzamelen.

Het is heel belangrijk om uw album niet in een vochtige ruimte te bewaren. Het beste kunt u uw album in een kast opbergen. Uiteraard zorgt u er voor dat uw album schoon blijft. Stof en vuil kunnen uw album binnendringen en uw zegels beschadigen.

Er zijn verschillende soorten albums. Het traditionele startersalbum heeft vastzittende bladzijden met de namen van de landen. U kunt beter een album kopen, waarin u losse bladen kunt toevoegen, omdat uw verzameling zal groeien.

Soorten albums:

Na verloop van tijd zult u ondervinden dat een album waarin u bladen kunt toevoegen u het beste zal bevallen. Hierdoor kunt u uw zegels naar eigen inzicht rangschikken. Uiteraard is het leuk om opschriften en bijschriften op uw pagina's te plaatsen.

Op deze wijze krijgt uw verzameling een eigen karakter en zal zij ook interessant zijn voor anderen!

 

 

Het aanbrengen van postzegels op albumbladen

Het is jammer dat veel verzamelaars niet goed weten hoe ze postzegels in een album moeten aanbrengen. Vaak worden postzegels daardoor onherstelbaar beschadigd.

 

Het belangrijkste dat u moet onthouden is dat u alleen benodigdheden gebruikt die speciaal voor postzegelverzamelaars zijn gemaakt:

Plakkers
Klemstroken
Pincet

 

 

Stockboek

 

Dit is een boek met insteekstroken waarin je zegels kunt bewaren. In een stockboek berg je de zegels op die wachten op verdere behandeling, want de mooiste manier om een verzameling te presenteren is een album.

Een stockboek wordt ook veel gebruikt om je doubletten te bewaren.

Bewaar zegels niet in een doos! Gebruik altijd materiaal dat speciaal is gemaakt voor postzegels.

 

 

Het bewaren van je verzameling

Een goede verzorging van en een juiste opslagmethode van de verzameling is voor elke verzamelaar belangrijk. Er zijn een aantal punten die je gemakkelijk kunt toepassen. Als je daar rekening mee houdt zorg je er voor dat de zegels en poststukken lang mooi blijven.

Het behoud start eigenlijk reeds op het moment dat je een mogelijke aankoop bekijkt. Als je vlekken, schimmel of waterschade constateert, doe je er verstandig aan niet te kopen.

Kijk bij aankoop naar het papier en de kleur van de zegel. Als je iets verdachts ziet gaat de koop niet door.

Enkele handige tips voor de behandeling van zegels:

De vijand van je verzameling is een te vochtige lucht. Afhankelijk van het klimaat waar je woont dien je de vochtigheid in de ruimte waar je de verzameling bewaart aan te passen.

Blader minstens één keer per jaar door je albums. Hierdoor komt er frisse lucht bij de zegels en blijft je verzameling langer in een goede conditie

 

 

Benzine

Benzine wordt gebruikt om het watermerk van een postzegel te kunnen vaststellen. U koopt deze benzine bij een drogist. Ga er niet voor naar een pompstation, omdat de benzine voor een auto een andere samenstelling heeft. Giet een beetje benzine in de watermerkzoeker en leg de zegel (ondersteboven) in het bakje. Zodra de zegel is doordrongen met benzine kan het watermerk duidelijk worden waargenomen.

Als u benzine gebruikt loopt u altijd het risico dat de zegel zal worden aangetast. Tegenwoordig zijn er ook optische instrumenten verkrijgbaar om watermerken te bestuderen als de Safe Signoscope. Dit optische instrument werkt met een lampje waardoor licht door de zegel valt. Doordat u door een lens de zegel bekijkt wordt het geheel tevens vergroot. Ook defecten en reparaties kunnen met dit instrument worden vastgesteld.

 

Watermerkzoeker

Meestal heeft een watermerkzoeker een zwarte kleur, zodat het watermerk beter opvalt. Het wordt gebruikt om het watermerk van een postzegel te bepalen met behulp van benzine.

 

Watermerk

Een watermerk is een beeld dat in het papier wordt geperst tijdens de fabricage. In feite is het papier dunner op de plekken waar het watermerk in het papier werd gedrukt.

De voornaamste reden om een watermerk aan te brengen is voorkoming van vervalsing. U kunt een watermerkzoeker gebruiken om te bepalen of en welk watermerk werd aangebracht.
Soms is een uitgave op verschillende soorten papier uitgegeven. Door het watermerk te bepalen kunnen deze verschillende oplagen soms gemakkelijk worden vastgesteld.
Vaak is de waarde van een zegel met een bepaald watermerk aanzienlijk hoger dan soortgelijke andere zegels, omdat er slechts een beperkt aantal zijn gedrukt. Een serieuze verzamelaar bepaald dan ook altijd het watermerk.

 

Plakker

Een postzegelplakker is een strookje pergamijnpapier, dat aan één zijde is gegomd en wordt gebruikt om postzegels in een album te plakken.

Werkwijze:

Leg de zegel met het beeld naar onderen gekeerd neer, pak een plakker met uw pincet. Maak het kortste gedeelte van de plakker iets vochtig met uw tong en druk de plakker voorzichtig, bovenaan de zegel, vast. Bevochtig vervolgens het uiteinde van de andere kant van de plakker en plaats de zegel op het albumblad.

U dient de plakker aan de bovenzijde van de zegel aan te brengen, zodat de postzegel omgeklapt kan worden en de achterzijde kan worden bekeken.

Hoewel plakkers goedkoop zijn en veel worden gebruikt door verzamelaars om gebruikte zegels in een album te bevestigen kunt u voor ongebruikte zegels beter klemstroken gebruiken. Klemstroken zijn duurder, maar in tegenstelling tot bij het gebruik van plakkers, blijft bij gebruik van een klemstrook de gom intact.

 

 

Perforatie

 

Perforatie is een rij geponste gaten tussen de zegels, zodat de zegels gemakkelijk uit een vel gescheurd kunnen worden.
De ier Henry Archer wordt beschouwd als de uitvinder van perforatie. Hij verkocht zijn patenten aan het Britse Ministerie van Financiën.

Er zijn een aantal redenen waarom zegels ongeperforeerd uitgegeven zijn:

Verzamelaars onderscheiden verschillende perforatiematen, die worden vastgesteld door het aantal gaten per 2 centimeter vast te stellen. De perforatiemaat kan worden vastgesteld met een tandingmeter.

Soms is een bepaalde perforatiekam slechts kort in gebruik geweest, terwijl van zegels met een andere tandingmaat veel meer zegels in omloop zijn gekomen. Een tandingmeter is daarom een onmisbaar instrument voor de serieuze postzegelverzamelaar.

 

Blindtanding

Blindtanding is perforatie waarbij een gat (of enkele gaten) niet geheel werd doorboord, waardoor in het papier wel een putje zichtbaar is.

Deze fouten ontstaan gewoonlijk door een botte pin in de perforatiekam.

In het algemeen wordt aan deze variëteit wel een extra waarde toegekend, maar wordt er geen exorbitant bedrag voor betaald.

 

Dubbele perforatie

Een dubbele perforatie is een fout tijdens het productieproces van postzegels, waarbij aan één van de postzegelzijden de perforatie door een vergissing twee keer is aangebracht.

Tussen deze twee perforaties kan een ruimte zitten, maar ze kunnen ook heel dicht bij elkaar zijn aangebracht. In het laatste geval zal de zegel van een rij zeer kleine tandjes, of de aanzet daarvan, zijn voorzien.

 

Lijnperforatie

Lijnperforatie (of lijntanding) is een manier van perforeren. Bij lijnperforatie vindt horizontale en verticale perforatie niet tegelijkertijd plaats, maar wordt de perforatie in twee fasen aangebracht.

Lijnperforatie veroorzaakt onregelmatige hoektanden waardoor de gebruikte methode gemakkelijk te onderscheiden is van andere toegepaste technieken, zoals kamperforatie.

 

Klemstrook

Om een postfrisse postzegel in een album te bevestigen kunt u een klemstrook of een plakker gebruiken. Een klemstrook is een dubbele plastic strook, die u op de gewenste maat kunt snijden. De postzegel dient u tussen de twee plastic laagjes te bevestigen. De achterzijde van de strook is voorzien van gom. Na bevochtiging hiervan kunt u de strook op uw albumblad plaatsen.

Hoewel plakkers goedkoop zijn en veel worden gebruikt door postzegelverzamelaars om zegels op albumbladen te bevestigen, kunt u voor postfrisse zegels beter klemstroken gebruiken, want door gebruik van een plakker wordt de gomlaag beschadigd en kunnen we niet langer meer spreken van "postfris".

 

Tandingmeter

Verzamelaars onderscheiden verschillende perforatiematen, die worden vastgesteld door het aantal gaten per twee centimeter te tellen. Een tandingmeter is een eenvoudig meetinstrument, dat u hierbij kan helpen. Het is een soort meetlat gemaakt van karton of plastic.

Soms is een bepaalde perforatiekam slechts kort in gebruik geweest, terwijl van zegels met een andere tandingmaat veel meer zegels in omloop zijn gekomen. Een tandingmeter is daarom een onmisbaar instrument voor de serieuze postzegelverzamelaar.

 

Catalogus

Postzegelcatalogi bewijzen verzamelaars een grote dienst als richtlijn voor bepaling van de waarde van postzegels. Een catalogus is een geïllustreerde prijslijst van alle postzegels die in een bepaald gebied zijn uitgegeven. Door de afbeeldingen kunt u de zegel snel thuisbrengen. In een catalogus kunt u zien welke zegels allemaal zijn uitgebracht en kunt u bepalen welke zegels u wilt aanschaffen.

 

 

De eerste catalogus werd in september 1861 uitgegeven door Oscar Berger-Levrault in Straatsburg in een oplage van veertig exemplaren. Het boekje heette "Timbres-Poste" (Postzegels) en beschreef 973 verschillende postzegels.

De eerste catalogus met prijzen werd in juli 1863 uitgegeven door Zsiesche & Köder als bijlage in een tijdschrift. De eerste catalogus met prijzen in boekvorm werd uitgegeven door Arthur Maury in Parijs in 1863. Twee jaar later, in 1865, verscheen de eerste Stanley Gibbons.

Deze eerste catalogi waren prijslijsten die werden uitgegeven door postzegelhandelaren. Tegenwoordig is in een catalogus veel meer informatie opgenomen: Zij verschaft richtprijzen opgesteld aan de hand van recente verkopen en andere informatie. Een catalogus is tegenwoordig een soort encyclopedie, die veel interessante informatie over de uitgegeven zegels verstrekt als verschijningsdatum, omschrijving van de afbeelding, ontwerp, drukmethode etc.

 

Zonder catalogus zouden we niet weten welke zegels we zouden willen aanschaffen. Omdat iedereen wel eens een postzegel koopt, is het belangrijk om te weten hoe de prijsverhoudingen ongeveer liggen. De "cataloguswaarde" komt u regelmatig tegen in aanbiedingen. De cataloguswaarde is niet het enige dat u in de gaten moet houden, want andere factoren (kwaliteit) zijn ook van belang.

Soorten catalogi:

Belangrijke catalogi:

 

Afstempeling

Met afstempeling wordt een op een zegel aangebracht stempel of ander kenmerk bedoeld met het oogmerk een tweede gebruik onmogelijk te maken:

Normaal zijn deze stempels voorzien van een aanduiding van datum en of plaats, maar er bestaan ook typen waarin deze gegevens ontbreken. Naast het gebruikelijke plaatsnaamstempel worden zegels in Nederland veelal vernietigd met zgn. vlagstempels. In het laatste geval vindt de afstempeling machinaal plaats. De vlag van het stempel bevat veelal een opmerking en tekening, maar kan ook bestaan uit een aantal gegolfde lijnen.

 

Massavernietigingsstempels

Postzegels die afgestempeld worden om verzamelaars "een plezier" te doen, noemen we een zegel met massavernietigingsstempel. Het woord "massa" geeft aan, dat hierbij veelal een grote partij vellen gelijk van een stempel wordt voorzien.

Veel landen hebben zegels afgestempeld om de vraag uit filatelistische hoek te kunnen beantwoorden en op deze wijze extra geld te verdienen. Meestal worden deze zegels door de postale autoriteiten aangeboden met een prijs beneden de nominale waarde. Deze zegels zijn niet altijd gemakkelijk te onderscheiden van zegels die normaal werden gebruikt. Indien een speciaal stempel voor de vernietiging werd gebruikt is dit uiteraard wel mogelijk. Indien een zegel voorzien is van gom en toch is gestempeld, kunt u ervan uitgaan dat de zegel niet op een brief heeft gezeten en het stempel op "verzoek" is aangebracht.

 

Tegenwoordig verkopen vele postale diensten "gebruikte zegels". Door een abonnement af te sluiten wordt het u misschien gemakkelijk gemaakt een gestempelde verzameling op te bouwen. Fraai is iets anders!

 

In sommige landen worden meer postzegels gedrukt dan de inwoners brieven kunnen schrijven (Dominicana, Gambia, St. Vincent). Echt gelopen zegels van dit soort landen kunnen zelfs zeldzaam zijn!

Deze postale diensten zijn alleen geïnteresseerd in uw geld. Verzamelaars financieren de staatsuitgaven van dit soort landen door deze postzegels aan te schaffen. Misschien kunt u uw geld beter besteden aan andere interessante zegels.

 

Zwaar stempel           

Indien door de post een zegel is gestempeld met gebruikmaking van teveel inkt spreken we van een zwaar stempel. Verzamelaars nemen zegels die van een zwaar stempel zijn voorzien niet graag op in hun verzameling.

 

Stomme stempels

Een stempel dat niet is voorzien van een cijfer of letter wordt een "stom stempel" genoemd.

Vaak zijn deze stempels gemaakt van kurk. Deze stempels kunnen om allerlei redenen zijn gebruikt, zoals vernietiging, melding van censuur en om aan te geven dat het port is betaald.

Stomme stempels zijn meestal erg schaars, omdat ze slechts kort in gebruik zijn geweest.

 

Streep- of balkstempel

Een streep- of balkstempel wordt vaak gebruikt om onverkochte postzegels te stempelen zodat ze niet kunnen worden gebruikt voor postale diensten. Gewoonlijk zijn postzegels die op deze wijze zijn gestempeld aanzienlijk minder waard.


De zegels die door de post op de hierboven beschreven manier zijn gestempeld worden vaak verkocht aan verzamelaars of handelaren. Dergelijke zegels met een "echt" stempel, dus zegels die op een brief hebben gezeten, zijn meestal zeldzaam.

 

Specimen

Zegels met de opdruk van het woord "specimen" worden in het algemeen gebruikt op zegels die worden verspreid onder de aangesloten postadministraties van de U.P.U. Op deze wijze worden alle aangesloten landen op de hoogte gebracht welke zegels geldig zijn.

In sommige landen zijn soortgelijke termen gebruikt in eigen taal: "mali" (Fins), "muestra" (Spaans), "Muster" (Duitsland), "saggio" (Italiaans), etc.

Zegels met dergelijke opdrukken zijn ook verspreid om andere redenen, bijvoorbeeld verspreiding van persberichten. In Frankrijk werden specimen-zegels verspreid onder de loketambtenaren om hen vertrouwd te maken met de nieuwe uitgiften.

 

 

Wat is uw collectie waard?

Als u geld wilt verdienen kunt u het beste aandelen van grote maatschappijen kopen op de beurs. Het verzamelen van postzegels is een interessante hobby, waarbij geld of geldwaarde geen enkele rol zou moeten spelen.

Het is heel moeilijk om de waarde van een verzameling vast te stellen. De waarde wordt voornamelijk bepaald door vraag en aanbod. Elke zegel heeft zijn eigen waarde.

De waarde is afhankelijk van:

Een goede manier om een indruk te krijgen van de waarde van uw verzameling is de waarde van de postzegels op te zoeken in een catalogus.

Het belangrijkste om te onthouden is dat de waarde van uw verzameling voornamelijk afhankelijk is van de conditie van de zegels en de poststukken.

 

Conditie

Het belangrijkste met betrekking tot de waarde van uw verzameling is de conditie of staat van een zegel of poststuk

Een goede zegel heeft:

·  Geen verdunde plekken

·  Geen scheuren

·  Geen verkleuring

·  Geen vlekken

·  Een postfrisse zegel heeft geen plakker of plakkerresten en is nog voorzien van de originele gomlaag

·  Geen zwaar stempel, indien de zegel is gebruikt

Natuurlijk bestaan sommige oudere zegels nauwelijks in deze perfecte conditie. Hoe recenter de zegel hoe beter een zegel hoort te zijn.

De staat van een zegel wordt vaak omschreven als:

·  Pracht exemplaar zonder gebreken

·  Zeer fraai exemplaar, kan lichte gebreken hebben

·  Fraai exemplaar met sterkere gebreken (albumstuk)

Gebruikte zegels worden vaak omschreven als:

·  Licht stempel

·  Zwaar stempel

 

Stempel

Een stempel wordt aangebracht op poststukken door de officiële postale autoriteit om een postale reden. Deze stempels worden om een groot aantal uiteenlopende redenen aangebracht:

Als een brief voorzien is van een interessant stempel, kunt u het stuk het beste bewaren zoals het is en er geen stuk uitknippen om de zegel af te weken.

 

Gestempeld aan de achterzijde

Als op de achterzijde van een envelop een stempel is aangebracht noemen we dit "gestempeld aan de achterzijde".
De aankomsttijd of vertrektijd werd vroeger veelal door de post op de achterzijde van een poststuk aangebracht.

 

In Nederland worden tegenwoordig alleen nog stempels op de achterzijde van een envelop geplaatst als er iets bijzonders aan de hand is, bijvoorbeeld als het poststuk naar het verkeerde postkantoor is verzonden.

 

Uitgifteprijs

De uitgifteprijs is de prijs die op het postkantoor voor een zegel moest worden betaald inclusief een eventuele toeslag voor een goed doel. De prijs minus de toeslagwaarde wordt frankeerwaarde genoemd ofwel de waarde van de zegel in het postale verkeer.

 

Frankeerwaarde

De frankeerwaarde is de waarde die een postzegel vertegenwoordigt voor het verzenden van post. Meestal wordt deze waarde aangegeven door middel van cijfers, maar ook andere wijzen bestaan. Soms worden de cijfers door letters aangegeven (bijv.: vijf cent).

 

Veel landen geven tegenwoordig postzegels uit waarbij de waarde met een letter (bijv. Frankrijk) wordt aangeven. Deze letter geeft dan de dienst aan. Het voordeel van deze methode is dat geen nieuwe postzegels hoeven te worden aangemaakt bij verandering van het tarief. De zegels worden dan gewoon voor een hogere prijs verkocht op het postkantoor.

De toeslag, die eventueel geheven wordt, valt niet onder het begrip frankeerwaarde.

 

Jaartal

Het jaartal is het cijfer, dat het uitgifte jaar of het jaar waarin de zegel gedrukt werd, weergeeft. Meestal is het jaartal tegenwoordig opgenomen in de afbeelding van de postzegel, maar soms is de datum alleen op de velrand te vinden.

Met behulp van het jaartal kunt u de zegel snel terugvinden in uw catalogus.

 

Velrand

Vaak zijn op de velrand controle tekens, plaatnummers, pijlen of de drukdatum aangebracht. Ook wordt andere informatie op de velrand gedrukt, die interessant kan zijn voor verzamelaars, maar meestal is het grootste gedeelte van de velrand onbedrukt.

De in de velrand aangebrachte informatie kan bestemd zijn voor:

 

 

Afweken

Voordat u postzegels gaat afweken, sorteert u de zegels eerst op kleur van het papier waarop ze zijn bevestigd. Knip al het overbodige papier rond de zegels weg.

Pak een schaal en vul deze met warm water. Voeg iets zout toe aan het water. Het zout voorkomt dat zegels verkleuren. Leg de zegels met de beeldzijde naar beneden in het water. Hierdoor wordt het water sneller opgezogen door de zegel en kan deze gemakkelijker verwijderd worden.

Wees voorzichtig met het afweken van oudere zegels, want soms is de zegel gedrukt met inkt die gevoelig is voor water. Zelfklevende zegels zijn niet altijd af te weken. Als de brief een interessant stempel heeft kunt u het stuk beter bewaren zoals het is.

Wacht geduldig, ongeveer dertig minuten, tot alle zegels van het papier zijn gekomen en haal ze voorzichtig, bij voorkeur met pincet, uit het water. Doe dit voorzichtig, want natte zegels kunnen gemakkelijk worden beschadigd. Uiteraard is de afweektijd afhankelijk van de gebruikte gom. Vooral bij oudere zegels moet soms aanzienlijk meer geduld worden uitgeoefend. Ik heb wel eens zegels een week in het water laten liggen!

 

Nadat u de zegels uit het water hebt gehaald legt u deze, bij voorkeur op waterabsorberend papier, te drogen. Door er een zwaar voorwerp op te leggen, zullen de zegels netjes plat opdrogen.

Nu rest u alleen nog wat geduld tot de zegels opgedroogd zijn.

 

Verzamelwijzen

Meestal begint het verzamelen van postzegels met het bijeenbrengen van toevallig aanwezige of aangereikte zegels, maar reeds spoedig zal de verzamelaar het besluit nemen om zich te specialiseren op de postzegels van één of enkele landen, omdat al snel wordt aangevoeld dat het wel heel erg moeilijk wordt om de hele wereld compleet te krijgen.

De meeste verzamelaars beginnen met Nederland en soms een enkel ander land. Verzamelaars die last krijgen van een hoge mate van compleetheid, beginnen meestal met een ander land.

Ook vinden veel verzamelaars baat bij een thematische verzameling, waarbij wordt gekozen voor een bepaald onderwerp. Bijna elke verzamelaar zal op een gegeven ogenblik gaan nadenken over wat en de wijze waarop hij verzamelt.

Bij de te maken keuze kan ook gedacht worden aan verdieping in plaats van verbreding van het verzamelgebied.

 

De volgende verzamelwijzen zijn te onderscheiden:

Wereldverzameling             

Regionale verzameling

Landsverzameling

Speciaalverzameling

Studieverzameling

Onderwerpverzameling

Thematische verzameling

Posthistorische verzameling

Didactische verzameling

 

 

De eerste postzegel van België

 

 

 

 

De eerste postzegels van België

In 1849 werden de eerste postzegels in België uitgegeven in navolging van de zegels die in Engeland en andere landen verschenen. Zoals voor veel landen werd de Britse postdienst als voorbeeld gebruikt. De Belgische Post stuurde een inspecteur, Louis Bronne, naar Engeland. Deze reis had als doel om het revolutionaire idee van Rowland Hill, het versturen van post door middel van vooruitbetaling met een postzegel als bewijs, te bestuderen.

                           

 

Het eerste rapport van Bronne bleef echter zonder gevolg voor de Belgen, omdat vermoed werd dat de verliezen te hoog zouden oplopen werd voorlopig besloten geen postzegels uit te geven.

 

Op aandrang van de handel werd op 24 december 1847 echter een wet aangenomen die in uniforme tarieven en de invoering van de eerste postzegel in België voorzag. De twee belangrijkste hervormingen die het gevolg waren van deze wet waren:

a) Vereenvoudiging van de frankeerkosten voor brieven. In het vervolg werden twee afstands- en gewichtsschalen gebruikt voor de vaststelling van het te betalen port.

b) De invoering van frankering vooraf met behulp van postzegels.

 

Net als in de omringende landen stimuleerde de invoering van de lagere tarieven het postverkeer. Het aantal bezorgde brieven steeg in de periode van 1839 tot 1860 met 10 miljoen tot 17,5 miljoen brieven per jaar. Hierbij speelde de toenemende economische activiteit en het afnemende alfabetisme uiteraard ook een grote rol.

De graveur Jacob Wiener (1815-1899) werd benaderd om de productie van de eerste postzegels van België in goede banen te leiden. Uiteraard werd de Belgische koning op de eerste postzegel afgebeeld, zoals ook in de omringende landen het geval was geweest. De vervaardiging van de gravure werd door Robinson van de Engelse firma Perkins & Bacon uitgevoerd naar een portret getekend door de Brusselse schilder Charles Baugniet.

 

De zegel werd gedrukt in een werkplaats in één van de bijgebouwen van het oude spoorwegstation "Groendreef" in Brussel. De zegels werden gedrukt in diepdruk.

Het papier was handgeschept en voorzien van een watermerk (twee ineengevlochten letters "L").

 

Er werden vele oplagen gedrukt waardoor van zowel de waarde 10 als 20 centime veel kleurverschillen bestaan.

 

De postzegels werden ongetand uitgegeven.

 

 

 

Terug naar Startpagina

 

 

Terug naar Startpagina  

Hosted by www.Geocities.ws

1