Vroeger dan ik verwacht had stond Doezenpret met haar trio al voor de deur dus we hadden nog lekker even tijd voor een kop koffie. Rond half 12 deden we de 5 schapendoezen in de auto en vertrokken richting Ede. Ramen wagenwijd open en rijden maar terwijl een warm windje ons gezellig begeleidde. Uiteraard was het Vipje die behoorlijk aan het klieren was achterin, blijkbaar had ze er zin in en al snel werd ze tot het trutje van de dag gebombardeerd.

Tegen een uur kwamen we als eerste aan bij de parkeerplaats van Edese Hei en bos en na 1 minuut opperde we dat nou iedereen toch wel mocht komen na dat wachtten en verschanste we ons in een koel hoekje waar een heerlijk windje waaide terwijl het uitzicht op de hei mooi was maar ook veels te warm leek. Vipje bleek meteen een jonge kerel achter haar doos aan te hebben alhoewel ze pas twee maanden geleden loops is geweest. Ondanks protest van Vip zelf bleef de jongeman ijverig achter haar doos aan zitten terwijl zijn baas op een afstand zat te kijken en ook geen enkele moeite deed zijn hond tot de orde te roepen.

Na een tijdje verscheen er dan toch een schapendoes gevolgd door twee vrouwtjes en dit bleek dan ook Gabber te zijn met Snoopy en Mams. Er werd meteen maar even het misverstand opgeruimd dat Gabber een heer zou zijn....want Gabber bleek een heuse dame te zijn.

Vervolgens verscheen het rode autootje met fiets achterop van Zavage met bouvier Bo gevolgd door Job de elandshond en haar vrouwtje en toen was het wachten op Guinevere-Noemi die verkeerd gereden bleken te zijn en dus maar even opbelde naar het mobieltje van Zavage die bij het geluid daarvan van schrik riep "oei daar is er eentje "en snel de hoorn overgaf aan haar vriendin....tja zoeen mobieltje is ook erg eng en bijt vast....heel verstandig Zavage..

Christien besloot met het fietsje naar de weg te rijden om Guinevere (Roberta) op te vangen en ik wist zeker dat ze een rode auto hadden....dus terwijl Christien ijverig naar alle rode auto's stond te zwaaien draaide even later een crème kleurige auto het parkeerplaats op met jawel een Roberta met echtgenoot en de twee Chaveliertjes.....afijn de mensen in de rode auto's zullen vast gedacht hebben dat er zeer vriendelijke mensen wonen in Ede..

En dan kon dus de wandeling beginnen, door het bos heen en dus gingen we met volle moed op pad. Vip gedroeg zich zeer vreemd, ze week niet van mijn zijde, draaide rondjes om mij heen liep vooral voor mijn voeten en bleef naar mij op kijken en wat daarvan de reden was geen idee maar gelukkig ging het na een tijdje beter. De route was mooi en warm, zelfs in de schaduw van de bomen maar er was aan voldoende water gedacht om te drinken en om over de kopjes heen te sproeien. Zeer zeker mijn Gucci nam dat niet in dank af maar aangezien hij zeer veel last heeft van warmte was dat wel noodzakelijk. Na een tijdje moesten we toch de honden aanlijnen vanwege het gemeente beleid en dat valt in de warmte nog niet mee als je in een groep loopt. Tussendoor moest er nog even gerust worden want Roxy het zusje van Gucci bleek het toch zwaarder te hebben dan gedacht. En ergens lag een piepklein modderplasje waar ijverig gebruik van werd gemaakt ook al was het meer hond dan plas. De kleine Chaveliertjes Guinevere en Noemi gedroegen zich geweldig en liepen ijverig mee met stok en zonder stok. Aan het eind mochten de honden toch weer even los omdat we weer in het honden losloop gebied kwamen. En zo kwamen we dan weer bij de parkeerplaats waar gerust werd, wat gedronken en ijsjes werden gekocht. Mira werd tot heide koningin gekroond en Gabber vermaakte zich door steeds haar kop om te draaien als iemand een foto wilde maken.

En dan op naar het water op Roberta en haar gevolg na die een pannenkoekhuis hadden ontdekt en daar naar toe gingen. Na een korte route door Ede in kwamen we dan bij het water aan waar de honden zich even nat maakte om vervolgens op het veld te gaan rennen. Gevolg was dat de baasjes in het water stonden terwijl er geen hond te bekennen was terwijl ze hadden geëist dat er water moest zijn voor hun honden. Het komische effect hiervan laat zich wel raden.

En dan terug naar huis....maar ik kon Roberta en haar pannenkoek maar niet uit mijn hoofd zetten en op de een of andere manier rolde het woord pannenkoek dan ook steeds mijn mond uit. Door wanhoop gedreven zette Doezenpret zich richting Lunteren om te stoppen bij het pannenkoekhuis aldaar en zowaar na een grote dikke pannenkoek verdween het uit mijn gedachten.

Eenmaal thuis dronken we nog een drankje voor Doezenpret zich weer naar huis begaf. Kortom een gezellige dag.

Verslag van : Bastion

(voor de foto's zie foto album)