|
Op een dag in
Amsterdam
schok een
Chaveliertje zich lam
toen zij een schapendoes
leerde kennen
en dat was wel
even wennen
zoveel
schoonheid had ze nog nooit gezien
en ook nog zo
vrolijk bovendien
waarom o
waarom zo weende zij
ben ik niet zo
vrij
om mij een
does te kunnen noemen in het leven
ik wil ook zo
zijn dat is mijn streven
dus deed
ze vreselijk haar best
al werd ze er
nog zo mee gepest
en steeds als
ze in de spiegel keek
was het of ze
er steeds meer op leek
Ik ben een
does zo juigte zij
en sloot zich
aan bij de doezenrij
maar die
lachtte haar vierkant uit
en bromde in
koor heel luid
moet je nou
toch eens horen
als je niet
als does bent geboren
zul je ook
nooit een doesje zijn
je bent gewoon
weg veels te klein
huilend wende
de kleine zich om
en dacht o wat
ben ik dom
maar als does
ben je ook veels te groot
ik pas
tenminste op de baas zijn schoot...
en dus is ze
weer als chaveliertje verder gaan leven
en volgens mij
is dat ook zo gebleven
|