En plots zag hij de appel liggen!
Zijn blik viel op de rode zonneplek en plots bevroren
zijn ogen.  "Dat is de blos op de wangen van mijn geliefde!
Jij misdadige appel, jij hebt mijn meisje opgeslokt en nu
loop je ongegeneerd met haar ravissante blos te pronken!
Moordenaar!  Moordenaar!"  Onder deze woorden haalde hij een
enorme fruitbijl tevoorschijn.  "Sterf, moordenaar van mijn
oogappel!"  En in vier stukken sloeg hij het geklokhuisde
stuk fruit, dat prompt bloed en tranen weende.
Ontzet viel hij op zijn knieën.  "Neeeee mijn geliefde!  
Jij verkleedde je in een appel om mij te bekoren! Nu heb ik
je gedood!  Moordenaar!  Moordenaar!  Sterf, moordenaar van
mijn oogappel!"  En onder deze woorden kliefde hij de
fruitbijl met een krachtige zwaai in zijn hoofd.

Jeroen Pollentier
8 - 10 - 2001