Zo slecht dat men zelfmoord wil plegen , jezelf beroven van het grootste mogelijke mysterie , jezelf beroven van zoiets wonderbaarlijk.
Zo wonderlijk dat het niet is te verklaren ..
waarom die gegeven tijd verwoesten ,
al is het leven een onbeantwoorde vraag ..
toch is er meer positief aan dan negatief.
Zelf het gevoel iemand te haten is een wonderlijk iets .. Een sterke emotie gevormd door iemand die je minder doet voelen , jezelf doet twijfelen aan je ik... waardoor je denkt onaanvaardbaar te zijn... Sommigen beroven zich hiervoor al van het leven.
Ik denk .. een reactie gevormd door mijn lichaam .. Waarom? ... Ik kan er niet bij , het missen van de stilte , de rustige geruststellende stilte... Het lawaairijke geluid van amusement... Het missen van de pracht van alles .. Staren naar de donkere nacht verlicht door de maan en haar kompanen...Luisterend naar het gefluister van de nacht , omringd door schommelende grassen en bomen in slaap gewiegd door het huilen van de wind .
De vreugdelach van een jong kind.
Het zien en meemaken van liefde , alles overstijgende liefde ...
Er is zoveel moois waarom dit laten vernietigen door een slecht gevoel , gecreeerd door iemand of iets die zonder er bij stil te staan je een slecht gevoel bezorgd ....
Aanvaard jezelf je bent een mens ... dit kan door niemand worden ontnomen...
Enkel doorjezelf.
Satochi
