Het is opgekomen als een sluipende ziekte, maar ineens werden we ermee overspoeld, verraad in de nationalistische beweging. Eerst was er het doorspelen van een videoband van een bijeenkomst oud-Oostfrontstrijders in Vlaanderen waar een liberale minister vrolijk meezingend zichtbaar was, het lek naar de pers; een Vlaams Blokker. Toen konden we via alle media in Nederland vernemen dat een leider van de Nederlandse Volks-Unie een duidelijke tip aan politie en pers gaf over de vermoedelijke daders van de bekladding van diverse grafstenen met nazileuzen en laatstelijk de openhartige manier waarop de organisatie van twee nationalistische bijeenkomsten werd prijsgegeven middels het noemen van lokatie en namen van organisatoren. Waarom doen zichzelf nationalist noemende personen dit? Wat is hun motivatie?
In het geval van het Vlaams Blok is het een puur partijpolitiek spel, door de liberalen in diskrediet te brengen probeert men wraak te nemen op de leiding van de liberale partij die openlijk de strijd met het �extremisme� heeft aangebonden, duidelijk onder invloed van het buitenland en �internationalistische� krachten in eigen land. In het tweede geval gaat het om angst. Pure angst van een persoon die zijn aanhang als los zand door zijn vingers ziet glippen en zijn naderende vrijheidsstraf (en het feit dat er niemand anders de zaak op het goede spoor kan houden) gebruikt om alles en iedereen een oor aan te naaien.
Het derde geval tekent de huidige situatie in bepaalde nationalistische kringen waar eigen belang boven groepsbelang wordt gesteld. Alle drie zijn zaken die we in onze zwakke, kleine beweging kunnen missen als kiespijn. Natuurlijk grafschennis kunnen we nog meer missen, maar geen enkele nationalist lekt naar de pers!! Wat dacht je *.*., dat je daardoor serieus wordt genomen, dat je zo vrienden maakt bij de Nieuwe Revu of Vrij Nederland omdat je die sukkels van Stormfront erbij lapt? En *.*., krijg je nu in de toekomst positieve stukjes bij het ANP omdat je doodleuk een geheim optreden prijsgeeft? Nee, heren nationaal-socialisten, hoon en spot, dat is het enige dat jullie oogsten, binnen en buiten de beweging. Alles wat jullie in het verleden de zogenaamde verraders hebben verweten zal jullie worden nagewezen. Blijkbaar snappen jullie niet dat je hierdoor een voorbeeld stelt aan onstabiele figuren die hiermee de pers, links en de staat van waardevolle informatie kunnen voorzien, zijn jullie de ontboezemingen van jullie �kameraden� in Rotterdam vergeten, waar Kafka zo�n leuk boekje van heeft gemaakt?
Onze politieke verwanten zullen jullie nooit worden, wij zouden het niet willen, jullie hopenlijk evenmin, maar de vijand van mijn vijand is nog niet mijn vriend, en dat zou voor jullie ook niet moeten gelden.
Laat die grijze massa maar eens werken.

Redaktie Rijnbok