YORGUNUM
Baharı beklerken ömrüm kış oldu
Gözümde her zaman biraz yaş oldu
En güzel duygular bana düş oldu
   Yorgunum dostlarım yorgunum artık
   Vefasız yıllara dargınım artık

Tutmadı ellerim sıcak ellerini
Duymadım aşk denen tatlı sözleri
Taşıdım gönlümde acı izleri


İçimde ateşler yandı kül oldu
Aşk bahcem kurudu sanki kül oldu
Yar bildiğim o bile el oldu