Het zuiden van Turkije:   Turkije telt ongeveer 60 miljoen inwoners, ongeveer 98 procent is moslim. De Turken stammen af van zeer strijdlustige nomaden, die van dezelfde hoogvlakten van centraal Azië kwamen als de Mongolen. Het Turks behoort tot de Ural-Altaic taalgroep, samen met het Fins, Hongaars, Japans en Koreaans. Atatürk creeërde niet alleen het moderne Turkije, maar liet ook de taal naar het westers alfabet omzetten. Hij verbood fez en tulband als symbolen van de ambtenarij en de sluier als symbool van de onderdrukking van vrouwen. Men gedenkt hem nog altijd: in elk gebouw hangt zijn portret in in elke stad staan zijn standbeeld. De oppervlakte van Turkije bedraagt 814 578 km². Het ligt op twee continenten: in Istanbul verdeelt de Bosporus Turkije in een Europees en een Aziatisch deel. Het grenst aan zeven landen en aan vier zeeën: de Middelandse Zee, de Egeïsche Zee, de Zee van Marmara en de Zwarte Zee. Het land heeft een kustlijn van 8 333 km, de Middelandse-Zeekust is 1577 km lang.

Het karakter van de zuidkust van Turkije: De Turkse Middelandse-Zeekust was 2000 jaar geleden het centrum van de beschaving. In 1500 jaar daarna raakte de prachtige kust in vergetelheid en woonden er alleen nog geiten en vissen. Nu kent de streek een enorme opleving en is het een van de grote toeristencentra ter wereld. Men vindt er een onweerstaanbare mengeling van zonneschijn (Antalya gem. 15 graden), blauw water, gastvrijheid, lekker eten, een rijke geschiedenis en spectaculaire berglandschapppen. Het is er het hele jaar door betoverd.

Eten en drinken: Een basisgerecht is de kebab die vele vormen aanneemt: de siskebabi - geroosterde blokjes lams-of kippevlees aan een spies met paprika, ui en tomaat; de döner kebab, de nationale snelle hap, langzaam aan het spit geroosterd en fijngesneden met een enorme brok brood; de köftte kebab, platgeslagen gehaktballen aan een spies gegrild, met een pikante tomatensaus. En plaatselijke specialiteiten als de pittige adana kebab - een lange spies met gekruid lams- of geitengehakt. Andere hoofdgerechten zijn bijvoorbeeld geroosterd vlees of vis en verschillende stoofpotten, waarin meestal plaatselijk belangrijke ingrediënten zoals lam, kip, tomaat, ui, paprika, aubergine, bonen, chilli,... . In Turkije is het brood vooral pide, een heerlijke pita-achtig plat brood, soms opgediend als een soort pizza met groente of gesneden lamsgehakt. Een andere lekkere en gangbare snack is börek, dunne laagjes deeg, gevuld met lamsgehakt of kaas of spinazie of andere groente. Nagerechten zijn ongebruikelijk. De maaltijd eindigt met fruit of gewoon met koffie of thee. Er zijn veel soorten koek, taart en snoep. Vaak zijn het variaties op de bekende baklava, een gelaagd gebakje met geschaafde nootjes, in honing of siroop gedrenkt. Er zijn ook puddingen met melk gemaakt zoals muhallabi, rijstpudding met kaneel. Keskül is een gelei van melk, geraspte amandelen en pistaches met kokos bestrooid. De beroemste zoetigheid is natuurlijk het gelei-achtige turks fruit, locum, met pistache, limoen,... .