Fan fiction
After the Ides. Geschreven door Gabs vertaald door mij (sanne)
Ares zat op zijn kamer op Mt. olympus. Hij keek de hele tijd naar de Kruisiging van Xena en Gabrielle.
Hij wilde ze graag helpen, maar hij kon ze niet helpen. Na dat hele gedoe met Hope en Dahak had Ares
van Zeus 'huisarest' gekregen. Dus Ares kon niets doen. Hij kon zijn hart horen breken toen hij zag dat
de enige vrouw waar hij ooit van gehouden had haar laatste adem uitblies. De meeste zouden denken dat hij
het over Xena had. Maar nee- zijn gedachte waren bij Gabrielle. Ares had het nooit iemand vertelt, zo
bezorgt was hij over zijn imago. Hoe zou het overkomen als de grote slechte god van de oorlog verliefd
was op een verhalen schrijfster? Zelfs hij moest toegeven dat dat raar klonk. Maar het was waar. Ares
herinnerde zich de eerste keer dat ze elkaar ontmoeten. Hij mocht Gabrielle niet. Hij vond haar maar een
irritant, naief jong meisje. En zei was degene waardoor het nooit lukte Xena terug te krijgen. Maar in het
tweede jaar dat ze met Xena mee reisde, begon ares gabrielle in een ander licht te zien. Toen hij stervelijk
was geworden, zag hij een vuur in haar dat hij nog nooit eerder had gezien. En hij moest toegeven dat hij
haar aardig begon te vinden. Toen kwam dat hele gebeuren rondom the Furies.
Na dat gebeure begon zijn obsessie voor Xena minder te worden, terwijl zijn intresses in Gabrielle alleen maar
meer werden. Toen de tijd kwam van die betoverde scroll waren zijn intresses in Xena helemaal weg. Maar hij
bleef proberen haar terug te krijgen allemaal om zijn imago. Ares had de tijd met gabrielle toen hij sterveling
was echt leuk gevonden. Hij begon haar nog meer te bewonderen, hij was vergeten hoe moeilijk het was om sterveling
te zijn. Toen vermoorde Hope solan. Toen hij zag hoe vol van haat Xena was, kreeg hij weer een beetje intresse
in haar. Hij dacht dat deze kant van haar voorgoed verdwenen was. Maar toen ze hun problemen opgelost hadden
voelde ares iets wat haar nog nooit had gevoelt, Spijt. Hij had er spijt van dat hij Xena aangemoedigt had, en
hij had er spijt van dat hij haar niet had gestopt toen hij de kans had. Hij wist niet wat er met hem was gebeurt.
Hij bleef een tijdje bij ze weg, zodat ze een kans hadden om aan hun relatie te werken. De volgende keer dat hij
ze zag maakte hij de domste fout van heel zijn onstervelijke bestaan. Hij dacht dat hij toch nooit een kand zou
maken bij gabrielle- dat ze te goed voor hem was. Hij stemde toe om samen met hope een nieuw ras te cre�ren. Ares
voelde nites voor Hope; hij hielt helemaal niet van haar. Er waren twee redenen waarom hij het wel deed: Hij wist
dat Dahak hem makelijk zou kunnen vermoorden als hij wilde. De tweede reden was dat Hope precies op Gabriele leek.
Maar dat was ook het enige waar Hope bij op haar moeder leek. Ares sprak de waarheid toen hij had gezegt, " je
lijkt dus echt niet op je moeder," tegen hope. Ze had niet de warmte, de liefheid of het hart van haar moeder.
Toen hij een deal had gemaakt met the Fates om Xena lijfdraad door te knippen had hij nooit gedacht dat Gabriele
haarzelf in de lava pit zou gooien samen met hope. Achteraf had hij het natuurlijk wel kunnen weten. Gabrielle
zou haar beste vriendin en haar dochter niet gelijk dood gaan. En er was geen kans dat Hope alleen dood zou gaan.
Ares had nooit gewilt dat Gabrielle of Xena dood zou gaan. Toen hij zag dat Gabrielle in de lava pit viel, wist
hij dat hij het verkeerd had gedaan, hij was een stom plan. Ares was, waarschijnlijk voor de eerste keer in zijn
leven, bang. Hij was bang dat de enige persoon waar hij ooit echt van gehouden was, er niet meer zou zijn voordat
ze wist wat hij voor haar voelde. Uitendelijk vond ares uit dat Gabrielle nog leefde. Hij wilde het haar heel
graag vertellen maar dacht bij zichzelf dat ze hem nu niet echt graag zou willen zien, om wat hij gedaan had.
Maar hij besloot wel op haar te gaan letten, zelfs met alles wat er in India gebeurde. Toen kwam de ergste dag
in heel zijn onstervelijke leven. Door zeus kon hij gabrielle en Xena niet helpen tegen de Romeinen. Hij was
verast wat Gabrielle allemaal deed voor Xena. Een tijdje had hij goeie hoop dat ze het er levend vanaf zouden
brengen. Maar het was niet gelukt. En hij kon niets anders doen dan toekijken hoe ze dood gingen, langzaam en
pijnlijk. Het deed hem een beetje denken aan gabrielle's zelfsmoord poging in de lava pit. Alleen ging ze deze
keer echt dood. Hij voelde het hoe gabrielle's ziel haar lichaam verliet. Hij had zeker drie lange, pijnlijke
dagen geduurt. Zijn enige hoop was dat zij zou eindigen waar ze hoorde. In the Elysian Velden. Zelfs als ze dat
niet zou doen, zou ares haar zeker vaak bezoeken.