Fan fiction
Memories. Geschreven door Gabs vertaald door mij (sanne)
Gabrielle keek naar de groep van jonge amazones. Ze had altijd geweten dat deze dag uiteindelijk zou komen...
de dag dat ze alles wilde weten over die grote, donkere krijger die haar hart gestolen had...die zijn onstervelijkheid
voor haar had opgegeven....en uiteindelijk zelfs zijn leven. Ze wist dat het ging komen- maar ze was er toch nog niet
klaar voor. "Dus jullie willen alles over Ares weten," zei ze zachtjes. "Ja! Hoe was de god van de oorlog echt? " Riep een
van de Amazones. "god van de oorlog... ja, ik denk dat dat alles is wat iedereen wist over hem. Maar ik zag een andere kant
van hem. Ik vond de god heel charmant... maar ik hielt van de man daaronder." Gabrielle kon zien dat het
publiek al helemaal in het verhaal kwam, en er kwamen er steeds meer bij. " We hebben onze relatie jaren moeten verbergen.
Hij was bang voor de reactie van de andere goden die geintereseert waren in mij - voornamelijk Artemis- .
Ik was bang voor de reactie van Xena. Dus bleven we net doen alsof we elkaar haatte. Hij zou Xena achterna gaan,
ik zou hem waarschuwen om haar met rust te laten, hij zou lachen en iedereen dacht dat we elkaar haten. Dat was todat
hij zijn onstervelijkheid opgaf voor mij. Xena wist het gelijk, ondanks wat hij zei, hij had het voor mij gedaan.
Ares en ik waren verbaasd toen ze ons alle beste wensen voor onze relatie gaf. Ze had besloten om eve mee te nemen
naar Amphipolis, zodat wij alleen konden zijn en om hem te laten wennen aan het idee dat hij nu stervelijk was. Ik wens
nog steeds dat ze dat niet had gedaan. Ik neem haar niets kwalijk, maar ik wens het nog steeds. Ik was nog niet
helemaal beter van mijn verwondingen, en ares moest nog wennen aan zijn stervelijkheid. Daarom hadden we geen kans.
Het was gewoon een simpele groepje tuig. We zouden ze makkelijk aan moeten kunnen. Maar ze waren te sterk voor ons. Een
van hen kreeg me op de grond en was klaar om mijn dood te steken met zijn zwaard. Ik was er klaar voor om mijn leven te beeindigen.
Maar ares ging ervoor staan en....." Gabrielle's stem trilde even. "Ze hebben hem vermoord," zei ze net niet fluisterend.
Ze was klaar met het enige verhaal dat ze vandaag zou vertellen, Gabrielle stond op. De amazones, de meeste in tranen,
keken toe hoe hun trotse, moedige koningin met een gebroken hart wegliep.