Fan fiction
A Tale of Two War Gods. Geschreven door Gabs vertaald door mij (sanne)
Ares zat stilletjes en ontzichtbaar, kijkens naar vier mensen die hij heel goed kende: Xena, Gabrielle, Hercules en
Iolaus. Ze waren samen voor het laatste feest voordat Iolaus met Nebula zou gaan trouwen. Ares kon zien dat Iolaus
nog steeds twijfelde diep in z'n gedachte. Hij twijfelde erover of hij wel klaar was om te gaan trouwen maar ook om
Gabrielle. Er was een tijd geweest waarbij Iolaus heel veel dacht aan Gabrielle. Nadat hij Nebula had ontmoet dacht
Iolaus dat hij wel over gabrielle heen zou zijn, maar nu was hij daar niet meer zo zeker over. Ares haalde zijn hand
door zijn korte zwarte haar en keek naar Gabrielle en Hercules die met gabrielle sais aan het spelen waren. Xena en
Iolaus keken naar ze. Ares zag de kleine blikken die over en weer gingen tussen Hercules en Gabrielle. Hij zag ook
dat Iolaus steeds naar Gabrielle keek als zij niet naar hem keek. Ineens zag hij een flash naast hem. "Wat?" Hij zag
Hera naast hem staan. " Zou je iets voor mij willen doen ares? " Ares frosde en keek naar zijn moeder. " En wat krijg
ik daar dan voor? " Hera keek naar hem. " Ik dacht dat jij wel een beetje hulp kon gebruiken met Eli? " zei ze. " Ik
heb geen hulp nodig met Eli....maar vertel maar wat je wilt, en misschien denk ik er dan wel over. " Hera knikte. "
Ik heb je hulp nodig met het openen met de poort naar de andere wereld om hercules daar naartoe te krijgen. " ares
lachte. "Ik dacht dat je al over hem heen was, " zei ares. " Ik probeer hem niet te vermoorden. Zeus vroeg me om dit
te doen," ze keek naar ares die ineens stopte met lachen. "Zeus?" Hera knikte. " Nou, wil je me helpen of niet? " vroeg
ze. "later," antwoorde Ares. Hera verdween. Ares keek optijd terug terwijl hij Gabrielle naar de rivier zag lopen. Hij
ging weg van de boom met een glimlach op zijn gezicht. Gabrielle buigde zich over het water, om haar waterfles te vullen.
Toen ze klaar was stond ze op en rekte ze zich uit. "Hey" en diepe stem fluisterde in haar oor. " Hey terug," antwoorden
ze;, ze draaide zich om en deed haar armen om ares z'n nek. "Hoe is het met mijn oorlogs god? " Hij glimlachte. " het
is nog nooit zo goed geweest. Gabrielle wilde wat tegen ares zeggen maar hij zorgde ervoor dat ze net kon praten. Hij
kuste haar.
Terug op het kamp
Iolaus begon zich zorgen te maken. " Het duurde toch niet zo lang voor je een waterfles hebt gevult," zei hij. Rustig
nou, ze is okay," Xena ging zitten met een glimlach op haar gezicht. Toen gabrielle vertelde dat ze de waterflessen
ging vullen, wist Xena al dat ze zo lang weg zou blijven. Gabrielle ging vaker zomaar weg 's nachts of overdag, altijd
om naar ares te gaan. Eerst vond Xena het niet echt geweldig. Maar ze merkte snel dat deze relatie zowel voor Gabrielle
als voor Ares goed was. " Waarom krijg ik het gevoel dat jij meer weet? " Vroeg hercules. " Omdat ik ook meer weer," zei
Xena geheimzinnig. " Wat weet je dat?" vroeg Iolaus. " Iets," Antwoorde Xena. Hercules en Iolaus bleven vragen tot
gabrielle weer terugkwam, met een grote glimlach op haar gezicht. Het lukte Xena om haar lach te onderdrukken. Hercules
en Iolaus keken naar elkaar. " Ik geef het op! " mopperde Iolaus. Hercules en Xena lachte. " En waar gaan we nu heen? "
vroeg gabrielle. " Als we in de stad zijn, ga ik voor een paar kamers zorgen en Iolaus zorgt voor het eten," zei Xena.
"Ik zorg wel voor de paarden," zei Gabrielle. " Zal ik je daarmee helpen?" vroeg Hercules. " Graag," zei Gabrielle.
Toen ze alles hadden verdeeld, gingen ze naar hun paarden en reden naar de stad. Na minder dan een uur, kwamen ze
in de stad aan. " Ik zie jullie wel weer over een paar minuten," riep xena terwijl Xena en iolaus de stad in liepen.
"ok," antwoorde Hercules. Hij en Gabrielle liepen met de paarden de stal in. "Ik zorg wel voor ze," zei een jongen.
"bedankt," zei gabrielle. Toen zij en Hercules uit de stal weggingen was er een groene flash. " Is dat Hera? Fluisterde
Gabrielle, die de koninging van de goden niet echt kende. Hercules knikte. " Het spijt me dat ik dit moet doen hercules
maar je hulp is nodig," zei hera. Ares verscheen en ze opende de poort naar de andere wereld. In een paar seconden waren
hercules en Gabrielle door de poort getrokken. "Gabrielle! " Ares had Gabrielle niet gezien toen hij hier verscheen. "
Hercules beschermd haar wel," zei Hera, die wist wat haar stiefzoon voor gabrielle voelde. "Niet genoeg, " Ares sprong
in de poort. Hij kon er nog net door voordat de poort dicht ging. Hera stond daar alleen. Hercules was de enige die door
de poort had moeten gaan; nu waren Gabrielle en Ares er ook. "Wat heb je gedaan?" Riep iemand. Hera zag Xena en Iolaus
naar binnen rennen. Ik kan nu gewoon weg gaan. Ze hebben geen krachten over mij, dacht Hera bij zichzelf maar ze bleef
toch. Ze begon het uit te leggen.
Ondertussen werd gabrielle door de poort gegooid. Ze had zich alvast klaar gemaakt voor een harde landing; maar inplaats
van een harde landing kwam ze op het hooi terecht. Ze keek op. " Cupid? " De knappe god stond voor haar. " Ja ik ben Cupid.
En jij bent?" Gabrielle was verrast. "Ik ben Gabrielle. We hebben elkaar al eens ontmoet, weet je het weer?" Ineens zag ze
zijn zwarte leren broek, zwaard in plaats van boog, en zwarte vleugels in plaats van witte. " Of misschien toch niet" Zei
ze. " Gelukkig niet," zei gabrielle. Ineens was er een flash, waar een geur van bloemen uit tevoorschijn kwam. Gabrielle
zag ineens ares. " Wat wil je ares?" Cupid klonk boos. Gabrielle staarde naar deze ares. Hij droeg wit leer, had geen
baard en zijn haar was langer dan dat van haar ares. " Nou, ik kwam om je te iets te vertellen, maar ik denk dat dat niet
nodig is." Hij en Cupid keken allebij naar Gabrielle. " Wie is hier nog meer?" vroeg Cupid. "Hercules en die andere ares."
Cupid bleef naar gabrielle kijken. "Waarom?" de vraag was voor ares. " Hercules is hier naartoe gestuurd om jouw te stoppen;
Ares is haar gevolgd." Cupid knikte nadenkend. " Bedankt Ares" Hij keek nog een keer naar Gabrielle en toen verdween ares. "
Zo hercules denk dat hij mij kan stoppen. Nou, omdat je hier bij hem bent, moet ik wel denk dat je hem wilt helpen. Jammer,
ik begon je net aardig te vinden. " Hij viel haar aan. Gabrielle duikte, rolde weg en pakte haar sais.
Omdat ze al vaker in deze andere wereld waren geweest, konden Ares en Hercules elkaar al snel vinden. "Waar was dat goed voor?"
vroeg hercules "Kom op we moeten Gabrielle vinden. Ik leg het onderweg wel uit." antwoorde Ares. "Heb je enig idee waar ze is?"
vroeg Hercules. Hij was benieuwd waarom ares zo ongerust was. Ares schude zijn hoofd. "Hera vroeg me om haar te helpen jouw naar
deze wereld te sturen. Omdat Zeus dat wilde" " Zeus? Waarom? " Hercules klonk geschrokken. " Zodat jij Cupid en zijn leger kon
stoppen. Ze hebben bijna de hele wereld verovert, en Zeus is bang dat hij alle goden in deze wereld zal vermoorden. " Hercules
dacht even na. " Dus we moeten maar eens beginnen met Cupid zoeken, " zei hij. "Precies." Ze liepen naar de tempel van Cupid.
Ze hoorde metaal tegen elkaar aan komen. " Kom op!" Riep ares terwijl hij naar binnen rende. Op een of andere manier wist hij
dat Gabrielle daar binnen was. " Ik ben vlak achter je! " antwoorde Hercules. Ares rende naar de plek waar het geluid vandaan
kwam maar ineens stopte het. " o nee, " riep hij uit, hij dacht bij zichzelf dat de ineense stilte nooit goed kon zijn voor
gabrielle. Toen hij naar binnen rende zag hij dat hij gelijk had. Gabrielle lag op de grond, tegen een muur. Haar sais lag een
stuk van haar vandaan, en Cupids zwaard werd tegen haar keel aan gehouden. Ares gooide een energie bal naar Cupid, die in de lucht
vloog. Ares rende naar Gabrielle toe en zag dat ze buiten bewustzijn was. Hij tilde haar op. Toen rende hercules naar binnen. "
We moeten hier weg," zei ares. Hij zag de verbaasde blik in hercules zijn gezicht. " Is dit hetgeen dat Xena wist en dat ik
niet wist? " Vroeg hercules. Ares mompelde iets als antwoord. Toen hij zich omdraaide, zag hij Cupid voor hem staan. "Jij gaat
nergens heen. Jij bent hier om me te stoppen, maar ik ga jouw eerst stoppen! " Ares keek naar Cupid " hoe origineel." Ares draaide
zich om om gabrielle te beschermen en een zwaard kwam in zijn rug. Hij schopte naar achter in cupids buik. Hercules nam het over
van Ares, hij hielt Cupid bezig terwijl ares Gabrielle naar buiten droeg. Hercules kwam na een paar minuten achter ze aan. "
Waar gaan we heen? " Vroeg hij. Er was weer een flash. Ares pakte met een hand zijn zwaard; hercules stond gelijk in de vechters
houding. Ze waren verast dat ze een erg bepakte Aphrodite zagen. " Kom met me mee," zei ze. Er was nog een flash en ze waren weg.
Aphrodite nam ze mee naar een van haar tempels. " Het zal even duren voordat hij jullie hier gevonden zal hebben," zei ze. "
Waarom? "vroeg hercules. Omdat hij mij niet zou verdenken." Ze keek naar Ares die, nog steeds met gabrielle in zijn armen,
ging zitten. " Is ze okay? " vroeg hercules. "ik weet het niet antwoorde ares. "Vind je het erg als ik even rondkijk? "
vroeg hercules. " Ik zal je een rondleiding geven als je dat wilt." zei aphrodite. "okay," antwoorde hercules snel.
Ares keek naar ze tot ze uit het zicht waren. "Vind je iets bijzonder aan hun ruggen? " Ares glimlachte toen hij zag
dat Gabrielle's ogen open waren. " Ben blij dat je weer bij ons terug bent gekomen." zei hij. Gabrielle ging overeind
zitten, maar bleef in zijn armen. "en ... ben je nog van plan me te vertellen wat er allemaal gebeurt is? " Ares zuchte,
daarna gaf hij een korte uitleg. " Wat doet Cupid waardoor wij hem willen stoppen?" vroeg ze zich af. " Hij probeerd deze
wereld te veroveren en iedereen te vermoorden, als hij dat doet gaat iedereen in de andere wereld ook dood volgens zeus. "
antwoorde Ares. Gabrielle knikte en leunde tegen zijn schouder. "ok?" fluisterde ares. "yah," antwoorde ze. Hercules en
Aphrodite kwamen een paar minuten later terug. "He gab, hoe voel je je? " Vroeg hercules. Goed, dank je," Antwoorde ze. "
en nu? vroeg aphrodite. Ares moest lachen toen hij het gezicht van gabrielle zag, die net aphrodite zag. "Hera zei dat ze de
poort weer zou openen zodra Cupid verslagen was." "En wat hebben we daar voor nodig?" vroeg hercules aan Aphrodite. "Zijn
leger verslaan, " zei ze simpel. " Oh, is dat alles?" vroeg ares sarcastisch. "ja" antwoorde Aphrodite. " Zoals jij het zegt
lijkt het net heel makkelijk," zei gabrielle. " Zijn leger is niet zo grtoot, maar iets van 150 man, maar heeft een hoop half
goden. Zelfs ares, de god van de liefde, is aan zijn zijde. Gabrielle knikte. " Toen ik bij Cupid was verscheen hij om cupid
te waarschuwen. " Hercules keek verbaast. " nou, gaan we nog. Hoe eerder we klaar zijn deste eerder kunnen we naar huis," zei
hij. " Okay," zeiden Ares en Gabrielle. "Is er een plek waar hij vaak komt?" vroeg ares. "Ja maar het word goed beschermd,
het is in een diepe vallei," zei ze. "kun je het ons laten zien? " antwoorde Hercules. " okay ik kan je een stukje leiden
maar niet helemaal, als een andere god daar in de buurt komt merkt hij het." zei aphrodite. Gabrielle stond op, "Laten we gaan."
Aphrodite knikte en pakte Hercules zijn arm. Ares nam Gabrielles hand en ze verdwenen met zijn vieren.